Παρατηρούσα, με αφορμή τον Μαραθώνιο της Κυριακής, τον παραλληλισμό της υπερπροσπάθειας στην ιστορική διαδρομή και των ιδιοτήτων της με την πανδημία, τον «ήδη διετή… μαραθώνιο όλων μας με διακύβευμα την υγεία», λεκτικά τεχνάσματα-συσχετισμούς. Οχι μόνο σε δημοσιογραφικές αναφορές-δηλώσεις δρομέων αλλά και σε καθημερινές συζητήσεις, διατυπώσεις συνοδεία συνήθως πικρού χαμόγελου, ανάμικτο αποτέλεσμα συγκρατημένης αισιοδοξίας και ενστικτώδους αυτοάμυνας των καταδιωκόμενων από τον ύπουλο εχθρό Covid-19.
Χαμογελούσα τρυφερά για τον παραλληλισμό πως «Και ο ιός ένας… μαραθώνιος είναι!» και άλλες σχετικές φαντασιώσεις. Το ίδιο τρυφερό χαμόγελό μου είναι το άλλο όνομα της κατανόησης για την ανάγκη αυθυποβολής. Περί αυτής πρόκειται! Πταίσμα είναι, βέβαια, συγκρίσιμη με άλλες άστοχες-προκλητικές διατυπώσεις αλλά φανερώνει ωραιοποίηση.
Οι επόμενες λέξεις θα τρομάξουν μόνο τους ανενημέρωτους. Ως δημοσιογράφος έχω προσκόλληση στην πληροφορία, θυμίζω πως, από την ετυμολογία της λέξης, «πληροφορία» είναι «πληρότητα». Η καθημερινή προσφυγή στις πηγές αποδεικνύει πως ο ιός μάς έχει ξεφύγει! Δεν το αντιλαμβάνεσαι; Κάνει του, περίεργου αλήθεια, γεμάτου εξογκώματα, κεφαλιού του! Επιστήμονες σε όλο τον κόσμο (όχι, όπως φαντασιώνεσαι, για να σου σπείρουν πανικό αλλά επειδή είναι γνώστες) καταλήγουν στο συμπέρασμα πως ο τωρινός ιός, ένας από τους επτά γνωστούς κορονοϊούς που προσβάλλουν τον άνθρωπο, ήρθε για να μείνει. Ολοι θα κολλήσουμε. Μέσω εμβολίων, όμως, έχουμε θωρακίσει το ανοσοποιητικό και ο ιός θα παραμείνει μελλοντικά, όπως συνέβη και στο παρελθόν, ως ένας από τους λεγόμενους «άκακους» ιούς και θα γεννά κρυολόγημα. Για να φτάσουμε εκεί, οφείλουμε να έχουμε τον διασκελισμό του Γκελαούζου στον τερματισμό, που, αν και μαραθωνοδρόμος, τότε θύμισε σπρίντερ!
Εσκεμμένα υπέπεσα στην αδόκιμη παραβολή που αποκήρυξα στην αρχή του κειμένου…
