Το μεσημέρι της 20ής.10.2021, καθώς έφτανα στη διασταύρωση Ποσειδώνος και Καλαμακίου είδα με έκπληξη ένα εικονοστάσι κολλημένο επάνω στη διαχωριστική περίφραξη, στη στροφή που χωρίζει τις δύο κυκλοφοριακές ροές της ανόδου και της καθόδου και σε απόσταση ελάχιστων εκατοστών από το κεφάλι του οδηγού!
Η ύπαρξή του εκεί μαρτυρεί την ανάγκη της οικογένειας να τελέσει μνημόσυνο στη μνήμη του νεκρού της για τον οποίο εικάζω ότι θα είναι νέος. Μπορεί να εμβόλισε το όχημά του φορτηγό ή άλλο αμάξι που παραβίασε το stop, καθώς στους ελληνικούς δρόμους όλοι είναι βιαστικοί και κινούνται στα όρια της νομιμότητας. Είναι σύνηθες να τοποθετούν εικονοστάσια σε περιοχές όπου έχουν γίνει τροχαία δυστυχήματα, σε περιοχές εκτός κέντρου και έρημες, όπου εκεί όμως αυτά αποδεικνύουν την ύπαρξη του ανθρώπου και δεν ενοχλούν κανέναν!
Ολως αιφνιδίως συσχετίζω την ύπαρξη του εικονοστασίου στη μέση ενός πολύ δραστήριου δρόμου με τις τεράστιες διαφημιστικές πινακίδες που, στο παρελθόν, τοποθετούνταν οπουδήποτε -σε δρόμους και πεζοδρόμια-, γιγαντιαίες και ακαλαίσθητες, με κίνδυνο και η διέλευση να παρεμποδίζεται και να προκληθεί κάποιο ατύχημα. Τότε είχε καταβληθεί μεγάλη προσπάθεια από ιδιώτες και ανθρώπους που είχαν στην οικογένειά τους τουλάχιστον ένα θύμα, ώστε να καθαιρεθούν οι πινακίδες, χωρίς αυτό να έχει πάντα το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Αυτοί που τοποθέτησαν το εικονοστάσι για να μνημονεύσουν τον δικό τους νεκρό και να επιστήσουν την προσοχή σε άλλους εποχούμενους, δεν σκέφτονται ότι με την πρωτοβουλία τους αυτή που, βέβαια, δεν είναι καν αδειοδοτημένη από τον δήμο ή την περιφέρεια, θα φέρουν στην επώδυνη θέση κάποιους άλλους συγγενείς να θρηνούν τον δικό τους νεκρό; Και μπορεί ο καθένας να τοποθετεί οτιδήποτε οπουδήποτε.
Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 25/10/2021.
