Η ρήση του Σέλεϊ…

Στα τέλη Μαρτίου του 2017 ένας 37χρονος Γάλλος Τσιγγάνος, ο Ανζελό Γκαράν, σκοτώθηκε από πυρά αστυνομικών. Είχε πάει να επισκεφθεί τους δικούς του, δηλαδή γονείς, αδέλφια και τα τρία παιδιά του, στο κτήμα που είχαν αυτοί σε ένα χωριό, καμιά διακοσαριά χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Παρισιού. Οι χωροφύλακες εισέβαλαν ξαφνικά στο κτήμα, αυτός πρόλαβε να κρυφτεί σε μια αποθήκη, εκείνοι τον εντόπισαν και τον σκότωσαν.

Ο Γκαράν είχε στο ενεργητικό του κλοπές – κάθε τόσο τον έβαζαν φυλακή. Πολύ νέος είχε κλέψει ένα αυτοκίνητο και είχε κατηγορηθεί ότι με αυτό έπεσε πάνω στο περιπολικό που τον κυνηγούσε. Δεν είχε καταδίκες για πιο σοβαρά αδικήματα, λ.χ. απειλή κατά της ζωής, ούτε για οπλοχρησία. Είχε κατηγορηθεί συχνά για οπλοφορία, αλλά επρόκειτο πάντα για συγκεκριμένο μαχαίρι που κουβαλάνε όλα τα μέλη της κοινότητας στην οποία ανήκει.

Αυτή τη φορά το έγκλημα ήταν ότι δεν επέστρεψε στη φυλακή μετά από άδεια. Δεν κρυβόταν ακριβώς, έκανε συχνές επισκέψεις στην οικογένειά του και σε μία από αυτές, έξι μήνες μετά την άδεια, πήγε η χωροφυλακή να τον συλλάβει.

Το παράδοξο ήταν ότι δεν έστειλαν το τοπικό τμήμα. Κάποιος τον χαρακτήρισε επικίνδυνο δραπέτη που οπλοφορεί και η σύλληψη ανατέθηκε σε μονάδα της χωροφυλακής αντίστοιχη τουλάχιστον της Αντιτρομοκρατικής, τα μέλη της οποίας κουβαλάνε πολύ βαρύ οπλισμό. Αυτοί είναι έτσι εκπαιδευμένοι που με το παραμικρό πυροβολούν και σκοτώνουν. Το παραμικρό, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ήταν το σκοτάδι της αποθήκης.

Οι μαρτυρίες όλων των συγγενών, που τους έδεσαν και τους ξάπλωσαν μπρούμυτα στο χώμα στη διάρκεια της επιχείρησης, μιλούσαν για στυγνή δολοφονία. Οι χωροφύλακες, πάλι, για αυτοάμυνα. Ενας ειδικός, κοινωνιολόγος και όχι μόνο, ο Ντιντιέ Φασέν, κλήθηκε από τη δραστήρια αδελφή του θύματος να στηρίξει την προσπάθειά της να φωτιστεί η υπόθεση. Εκείνος εντέλει έγραψε βιβλίο με τίτλο «Mort d’un voyageur», το οποίο κάποια στιγμή θα κυκλοφορήσει και στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Πόλις. Πρόκειται για ιδιαίτερο βιβλίο, που προσπαθεί να δώσει ίσα δικαιώματα σε όλες τις φωνές.

Μερικά πράγματα βέβαια φωνάζουν από μόνα τους. Ο εισαγγελέας υιοθέτησε αμέσως την άποψη της χωροφυλακής, η ανακρίτρια που ήταν έτοιμη να απαγγείλει κατηγορίες μετατέθηκε ξαφνικά και η αντικαταστάτριά της έβγαλε αμέσως απαλλακτικό βούλευμα. Είναι σαφές για τον συγγραφέα ότι παντού στον δυτικό κόσμο άτομα που ανήκουν σε μειονοτικές ομάδες πάσης φύσεως αντιμετωπίζονται διαφορετικά από την αστυνομία και τη Δικαιοσύνη.

Ηθικό δίδαγμα: αυτό που είπε ο Γιώργος Κύρτσος, ότι η κυβέρνηση πρέπει να κάνει διαχείριση σε ευρωπαϊκό πλαίσιο, ελέγχεται όχι ως προς την πρόθεση αλλά ως προς την ουσία του. Πριν γίνει η Ελλάδα Ευρώπη, πρέπει και η Ευρώπη να ξαναγίνει Ευρώπη. Αυτή τη στιγμή η Ευρώπη γίνεται Ελλάδα. Και ίσως έτσι, η ρήση του ποιητή Σέλεϊ, πριν από διακόσια χρόνια, «είμαστε όλοι Ελληνες» αποκτά τώρα άλλο νόημα…