ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Χαρά Παπαβασιλείου-Κουμουλλή
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

«Ενα, δύο, τρία, φύγαμε». Τόσο γενναία!

Πόσο αλήθεια μεγάλο είναι το μυστήριο του θανάτου, το ένα απ’ τα δυο μεγαλύτερα μυστήρια! Το άλλο είναι το θαύμα της ζωής, η αρχή. Και το τέλος ο θάνατος. Αυτό μόνο απ’ τα φυσικά φαινόμενα δεν μπόρεσε να νικήσει ο άνθρωπος, παρά αμήχανος κι αδύναμος στέκεται μπρος του κι αναρωτιέται αν υπάρχει και τι είδους ζωή μετά από αυτόν.

Στον πλατωνικό Γοργία ο Σωκράτης αναφερόμενος στους στίχους του Ευριπίδη ρωτάει: «Τις δ’ οίδεν ει το ζην μεν εστί κατθανείν, το κατθανείν δε ζην». Ποιος γνωρίζει εάν η ζωή είναι θάνατος, ο δε θάνατος ζωή. «Ωρα απιέναι» λέει αποχαιρετώντας τους μαθητές του. «Είναι ώρα να φύγω». «Ενα, δυο, τρία, φύγαμε», είπε και η Φώφη Γεννηματά στην κόρη της αποχαιρετώντας την. Το πιο συγκλονιστικό από όσα ακούστηκαν και γράφτηκαν ήταν αυτό! Το αποκορύφωμα ευψυχίας του φιλοσοφημένου ανθρώπου! Το εξομολογήθηκε η κόρη της πάνω από τον τάφο της μάνας της στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά της!

Ο Σωκράτης βαδίζει προς τον θάνατο πιστεύοντας πως το πέρασμά μας απ’ τον φυσικό κόσμο είναι παροδικό και προκαταρκτικό στάδιο, για μια ζωή σε πνευματική διάσταση. Και διακήρυξε πως με την προϋπόθεση πως δεν είναι άνανδρος και δεν παραλογίζεται ο άνθρωπος δε φοβάται να πεθάνει. Το πιο φοβερό κακό είναι να φύγει απ’ τη ζωή, δηλαδή να κατεβεί στον Αδη, με την ψυχή του κατάστικτη από αδικήματα.

Η Φώφη Γεννηματά έφυγε δίνοντας στα παιδιά της ως τελευταίο μάθημα την αξιοπρεπή αντιμετώπιση του δυσκολότερου απ’ τα προβλήματα, που συμβαίνει να είναι ο θάνατος. Σαν έτοιμη από καιρό, σαν θαρραλέα, αποχαιρέτησε τη ζωή, τη μεστή από αγώνες, αγάπη και πίστη στα ιδανικά της, με το αστείρευτο χαμόγελό της και με το «Ενα, δύο, τρία, φύγαμε!» τόσο γενναία!

Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 01/11/2021.