ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Γιώργος Τσιάρας
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η πολυδιαφημισμένη σύνοδος «κορυφής» (ή μήπως… πάτου;) COP26 του ΟΗΕ για το κλίμα, που ξεκίνησε τις εργασίες της την περασμένη Δευτέρα στη Γλασκόβη με την παρουσία δεκάδων «σωτήρων» προέδρων και πρωθυπουργών και κυριολεκτικά χιλιάδων συνέδρων, εξελίσσεται όπως ακριβώς την περιμέναμε. Γεμάτη κούφια (ευχο)λόγια, ρητορικές κορόνες και αλληλοκατηγορίες, κάποιες επιμέρους χρηματοοικονομικές (λυκο)«συμμαχίες των προθύμων». Αλλά και… μηδέν εις το πηλίκον, όσον αφορά το κύριο διακύβευμα – που δεν είναι άλλο από μια σειρά από δεσμευτικές για όλους αποφάσεις για το μέλλον, οι οποίες θα έπειθαν την παγκόσμια κοινή γνώμη για την αναγκαιότητα μιας σοβαρής και επιτέλους παγκόσμιας προσπάθειας για τη σωτηρία του πλανήτη μας από την ανθρωπογενή υπερθέρμανση έπειτα από δεκαετίες αδιαφορίας και αβελτηρίας. Οπως ακριβώς συνέβη και με τη σύνοδο κορυφής της ομάδας των 20 πλουσιότερων κρατών, που ολοκληρώθηκε άδοξα την περασμένη Κυριακή στη Ρώμη, τα μεγάλα λόγια των ηγετών έμειναν στα χαρτιά.

Οπως έγραψα και στο φύλλο της περασμένης Τρίτης, η COP26 -όπως και οι άλλες… 25 που προηγήθηκαν τα τελευταία 29 χρόνια- δεν είναι παρά «ένα τεράστιο (και πανάκριβο) πολιτικό θέατρο που σκοπό έχει τον παγκόσμιο οικονομικό έλεγχο (και) στο κοντινό μέλλον. Ενα θέατρο όπου οι πλουσιότερες αναπτυγμένες βιομηχανικά χώρες (που ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο είναι και οι κατ’ εξοχήν υπεύθυνες, ιστορικά αλλά και στον σημερινό κόσμο, για τη ρύπανση και την κλιματική αλλαγή που αυτή χωρίς καμιά απολύτως αμφιβολία προκαλεί) κουνάνε το δάχτυλο στις πολυάνθρωπες αναπτυσσόμενες, όπως ας πούμε η Κίνα και η Ινδία, προσπαθώντας να τις πείσουν πως εκείνες ευθύνονται για το δικό τους έγκλημα… Και πως η μόνη λύση είναι να θυσιάσουν οικειοθελώς μέρος της ραγδαίας οικονομικής τους ανάπτυξης και να στραφούν προς τις πιο «πράσινες» ενεργειακές τεχνολογίες, τις οποίες -όλως τυχαίως- μονοπωλούν σχεδόν και σίγουρα… πωλούν οι χώρες του αναπτυγμένου Βορρά! Αυτή η κακοπαιγμένη οπερέτα για τη «διάσωση του πλανήτη» δυστυχώς «ανεβαίνει» ξανά και ξανά, με άλλο θίασο αλλά το ίδιο μονότονο λιμπρέτο, σε όλες ανεξαιρέτως τις παλαιότερες διασκέψεις και συμφωνίες για το κλίμα, από το Ρίο του τόσο μακρινού 1992 και το Κιότο ώς το πολύ πιο πρόσφατο, αλλά εξίσου αόριστο και ανεφάρμοστο, Παρίσι του 2015. […] Οι ειδικοί καταγγέλλουν μάλιστα την Ευρωπαϊκή Ενωση, και πρωτίστως τη βιομηχανική ατμομηχανή της, τη Γερμανία, πως προσπαθούν να χειραγωγήσουν τα άλλα κράτη, ενώ δείχνουν απροθυμία να “συνεισφέρουν αυτό που τους αναλογεί”»…

Δεν υπάρχει λοιπόν καμιά ελπίδα για τον πλανήτη και την ανθρωπότητα; Ασφαλώς και υπάρχει, αλλά σίγουρα δεν θα τη βρείτε στο εσωτερικό της συνόδου κορυφής και στα σαπισμένα από τη διαφθορά μυαλά των πολιτικών ηγετών και των πανταχού παρόντων λόμπι της «βρόμικης» ενέργειας, που σε μεγάλο βαθμό εξακολουθούν να διαφεντεύουν τις κεντρικές αποφάσεις. Οχι, η μόνη ελπίδα είναι έξω, χτες στους δρόμους της Γλασκόβης και σήμερα στους δρόμους των μεγαλουπόλεων ολόκληρου του κόσμου, όπου εκατομμύρια νέα παιδιά βροντοφωνάζουν «Οχι Αλλο Κάρβουνο – Φτάνει Πια, Ως Εδώ»!