Oταν το σώμα μιλάει

Οταν η προτροπή είναι «άκουσε και δες τον εαυτό σου, γιατί οι συμπεριφορές σου (συνήθειες, έξεις,) κάτι δηλώνουν, γιατί το σώμα σου κάτι σου δείχνει», αξίζει κανείς να προβληματιστεί.

Πόσοι θεραπευτές δεν έχουν πει ότι η ασθένεια είναι βοήθεια. Παρ’ όλο που αυτή η φράση ακούγεται «παράλογη» ‒βέβαια, όσο παράλογο είναι το ότι, ενώ θέλω να αδυνατίσω, χαλάω τη διατροφή αδυνατίσματός μου‒ έχει την αλήθεια μέσα της που καλείται κανείς να ανακαλύψει.

Η Μαριάννα είχε «πάρα πολλές δουλειές» (ως συνήθως), ατελείωτες ώρες εργασίας και πολλούς να φροντίσει.

Ηταν αναπόφευκτο να είναι με παραπάνω βάρος. Το έχω ξαναγράψει: το φαγητό γι’ αυτήν ήταν βενζίνη, ένα καύσιμο που της έδινε δύναμη και ενέργεια κι όχι μόνο. Ηταν η σύνδεση με τον εαυτό της στο τέλος της ημέρας ή και η σύντομη επαφή με τον εαυτό της στη διάρκεια της ημέρας.

Ηταν η «ώρα» που προσέγγιζε τον βαθύτερο εαυτό της και τον «φίλευε». Του πρόσφερε.

Της Μαριάννας πόναγαν τα πόδια της, δυσκολευόταν να περπατήσει και επειδή η δουλειά της την ανάγκαζε να είναι όρθια για πολλές ώρες, είχε αρχίσει να υποφέρει. Ο γιατρός που επισκέφθηκε της ζήτησε να χάσει βάρος. Προσπάθησε μόνη της, τα έκοψε όλα κι έτρωγε βραστά ή ψητά με σαλάτες κι ένα γιαούρτι με φρούτο το βράδυ. Πεινούσε, δυσκολευόταν, τρεις μέρες άντεχε, την τέταρτη μέρα το έσπαγε κι έπεφτε με τα μούτρα σε ό,τι έβρισκε.

Οι ρυθμοί της δουλειάς ίδιοι, το φίλεμα όμως έλειπε.

Στο γραφείο μου ήρθε δηλώνοντας προσωπικά υπεύθυνη για τις αποτυχημένες προσπάθειές της μείωσης του βάρους.

Η Μαριάννα για όλα αισθανόταν υπεύθυνη, ήταν πεπεισμένη ότι όλα όσα διεκπεραίωνε έπρεπε να περνούν από τα χέρια της. Γι’ αυτήν ήταν φυσιολογικό να δουλεύει τόσες ώρες ‒ και ώρες πέρα από το οκτάωρό της, πολλές φορές χωρίς να πληρώνεται τις υπερωρίες. Φυσιολογικό ήταν επίσης για κείνην η οργάνωση ενός νοικοκυριού, το μαγείρεμα, η φροντίδα οποιασδήποτε ανάγκης προέκυπτε στους αγαπημένους ανθρώπους γύρω της.

Το αυτοάνοσο νόσημα που της είχε εκδηλωθεί εδώ και χρόνια δεν την εμπόδιζε στις κοπιώδεις προσπάθειές της να τα κάνει όλα μόνη της. Ετσι είχε μάθει από τη μάνα της, έτσι έκανε.

Τώρα πονούσαν τα γόνατά της και λίγο η μέση, γι’ αυτό και αναγκαζόταν να «τρενάρει» ή να αναβάλλει κάποιες δουλειές του σπιτιού. Με την αναρρωτική άδεια που της έδωσε ο γιατρός για να αναπαυθεί, ένιωθε άβολα. Αραγε της επιτρεπόταν να κάθεται χωρίς να κάνει τίποτα;

Πολύ συχνά, όταν το άτομο για οποιονδήποτε λόγο πιέζει συναισθήματα, ανάγκες, τα «θέλω» του, τις σκέψεις του, τότε αυτά σωματοποιούνται και βγαίνουν με τη μορφή κάποιας ασθένειας.

Κάτι μας λέει το σώμα μας, το οποίο καλούμαστε να ακούσουμε προσεκτικά. Αν η ψυχή εκφράζει τη «δυσφορία» της πάνω στο σώμα και ο ψυχικός πόνος αποτυπώνεται σωματικά σαν ένα σύμπτωμα ή μια ασθένεια, αξίζει κανείς να παρατηρήσει τις «αλλαγές» που κάνει όταν αρρωστήσει.

Ηδη η Μαριάννα, χωρίς ίσως να το καταλάβει, αυτόματα ασχολήθηκε με το βάρος της, μείωσε τις δουλειές της, βγήκε σε αναγκαστική άδεια. Από μόνη της ίσως δεν θα έπαιρνε την πρωτοβουλία να ασχοληθεί με τη «φροντίδα» της, δηλαδή να φροντίσει η ίδια ώστε να περιορίσει τις δουλειές της, τους ρυθμούς δουλειάς της και να καθίσει να ξεκουραστεί, να μειώσει το βάρος της.

Η ασθένεια πολλές φορές σε κάνει να αρνηθείς. Να πεις «όχι».

Σαν να λες «δεν είναι ότι αυτό δεν θέλω να το κάνω (λόγου χάρη, κάποιες δουλειές), αλλά δεν μπορώ να το κάνω, δεν δύναμαι λόγω ασθένειας». Ή μπορεί να λες «δεν είναι ότι αυτό θέλω να το κάνω ή μου αναλογεί (παραδείγματος χάρη, ξεκούραση), ωστόσο είμαι αναγκασμένος λόγω ασθένειας».

Η ασθένεια, εντέλει, προβάλλει ως δικαίωμα.

Ναι, πέρα από τη λογική.

Γιατί άραγε ήταν λογικό η Μαριάννα να δουλεύει τόσο πολύ και η καθημερινότητά της να μην έχει τελειωμό;

Η Μαριάννα ακολούθησε μια υγιεινή διατροφή χωρίς πίεση και ξεκίνησε ψυχοθεραπεία.

Δεν ξέχασε ποτέ πως η παχυσαρκία είναι ψυχοσωματική ασθένεια κι έμαθε επίσης πως ο εαυτός της είναι η προτεραιότητα.

Αλθαία

Επιστημονική ονομασία: Althaea Officinalis.

Οικογένεια: Μαλαχοειδή.

Η ονομασία της προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα αλθαίνω που σημαίνει θεραπεύω, γιατρεύω και μάλλον αυτό εξηγεί από μόνο του τις τόσες θεραπευτικές της ιδιότητες. Είναι ένα πολυετές βότανο που προέρχεται από την Ευρώπη, τη Δυτική Ασία και τη Βόρεια Αφρική. Χρησιμοποιήθηκε ως λαϊκή θεραπεία για χιλιάδες χρόνια στην αντιμετώπιση πεπτικών, αναπνευστικών και δερματικών παθήσεων.

Η ιστορία της αλθαίας για φαρμακευτικές χρήσεις ξεκινά από την εποχή του Θεόφραστου (372-286 π.Κ.Χ.) ο οποίος κατέγραψε ότι η ρίζα αλθαίας καταναλωνόταν μέσα σε γλυκό κρασί σε περιπτώσεις έντονου βήχα.

Με τη σειρά του ο Ιπποκράτης σύστηνε την αλθαία για την αιμορραγία πληγών και για τη θεραπεία στους μώλωπες.

Μελέτη που πραγματοποιήθηκε το 2005 απέδειξε ότι η λήψη ενός σιροπιού που περιείχε εκχύλισμα αλθαίας ήταν αποτελεσματική στην ανακούφιση του βήχα λόγω κρυολογήματος, βρογχίτιδας ή ασθενειών του αναπνευστικού συστήματος με σχηματισμό βλέννας.

Οι θεραπευτικές της ιδιότητες οφείλονται εν μέρει στη βλεννογόνο ουσία που περιέχει. Συνήθως καταναλώνεται σε μορφή κάψουλας, σε βάμμα ή τσάι.*

Οι πληροφορίες είναι από την ιστοσελίδα Εναλλακτική Δράση.