Οι εγκληματίες

Δυστυχώς, στην Ελλάδα δεν έχουμε κουλτούρα σινεμά. Και δεν μιλάω για τους μεγάλους δημιουργούς (γυναίκες και άνδρες), ούτε για κάποιο, κάπως υποψιασμένο κοινό (αν και οι περισσότεροι σινεφίλ είναι μάλλον δήθεν, παρά τον όγκο των γνώσεών τους).

Αναφέρομαι στην πλειονότητα των θεατών (αλλά και κινηματογραφιστών), οι οποίοι έχουμε συνηθίσει τις fiction ταινίες μεγάλου μήκους και δεν κατανοούμε ακριβώς το ντοκιμαντέρ (ακόμη νομίζουμε ότι δεν είναι ταινία και πως σημασία έχει μόνο το θέμα) ούτε τις μικρού μήκους ταινίες, οι οποίες μας ανοίγουν απίστευτους κόσμους, αν αφεθούμε στη γοητεία τους.

Φυσικά, για να αφεθούμε σε αυτήν, πρέπει πρώτα να τις γνωρίσουμε. Σπάνια παίρνει διανομή ντοκιμαντέρ. Οσο για τις μικρού μήκους, θα τις δεις μάλλον μόνο σε φεστιβάλ. Οπως αυτό της Δράμας. Που ωστόσο «ταξιδεύει», οπότε μη χάσετε την ευκαιρία.

Στο φετινό 44ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, η ταινία «Οι εγκληματίες» ξεχώρισε και στα δικά μας μάτια αλλά και στων κριτών, καθώς έλαβε το Βραβείο «Ανθρώπινες Αξίες» της Βουλής των Ελλήνων.

Ο σκηνοθέτης της ταινίας είναι κουρδικής καταγωγής (ένας του αδερφός ακόμη αναζητείται, καθώς ανήκει στους αγωνιστές), λέγεται Σερχάτ Καραασλάν και μένει κυρίως στο Παρίσι, όταν δεν είναι στην Τουρκία.

«Οι εγκληματίες» δεν είναι παρά δύο νέα παιδιά στη σημερινή Τουρκία, που δεν τους επιτρέπεται να βρεθούν μόνα τους στο ίδιο δωμάτιο. Ο ξενοδόχος τούς κρατά τις ταυτότητες, με την κοπέλα να φωνάζει «Give me my ID!». Η φράση αυτή έγινε σύνθημα και χάσταγκ στη νεολαία της Τουρκίας. Οσο για την ταινία, εκτός από τη Δράμα, έχει βραβευτεί στο τελευταίο Sundance Festival, ενώ ο σκηνοθέτης ετοιμάζει ήδη το σενάριο για μεταφορά της στο Netflix.