Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη προχωράει αταλάντευτα το σχέδιό της για άλωση του δημόσιου χαρακτήρα της Υγείας και ο νέος υπουργός της, Θ. Πλεύρης, δεν χάνει ευκαιρία να το διαλαλεί.
Μιλώντας στην ενότητα «Υγεία και οι προκλήσεις μετά την πανδημία» στη ΔΕΘ (14/9) ο κ. Πλεύρης ανέφερε ότι οι παρεμβάσεις της κυβέρνησης θα κινηθούν σε τέσσερις άξονες: στον εξορθολογισμό του ΕΟΠΥΥ σε συνεργασία με ιδιώτες, ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, στον εξορθολογισμό της φαρμακευτικής δαπάνης, στην ενίσχυση της πρωτοβάθμιας περίθαλψης σε όλες τις δομές, με ενεργό ρόλο του ιδιωτικού τομέα, και στην ενίσχυση του ΕΣΥ αφενός με προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτών και αφετέρου με αναδιοργάνωση του χάρτη των δημόσιων νοσοκομείων με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών.
Πρόσθεσε δε ότι η κυβέρνηση δεν κατέχεται από ιδεοληψίες σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα, τονίζοντας ότι θα υπάρξουν συνεργασίες με το δημόσιο όπου κριθεί ότι αυτό θα επιφέρει βελτιώσεις στην περίθαλψη. Σημαντικό εργαλείο -εξήγησε- για την αναβάθμιση του συστήματος υγείας είναι το 1,5 δισ. ευρώ από το Ταμείο Ανάπτυξης, που προσφέρει μεγάλες δυνατότητες για βελτίωση εξοπλισμού, εγκαταστάσεων και παρεχόμενων υπηρεσιών, όπως και τα πάνω από 200 εκατ. που θα διατεθούν για πρωτοβάθμια περίθαλψη και τα κονδύλια που θα δοθούν για εξ αποστάσεως παροχή υπηρεσιών υγείας.
Επανερχόμενος χθες σε συνέντευξη στο ραδιόφωνο (ΣΚΑΪ, 17/9) ο υπουργός Υγείας μίλησε για τις Συμπράξεις Δημόσιου-Ιδιωτικού Τομέα, επαναλαμβάνοντας το μότο του Κ. Μητσοτάκη «Δημόσια πολιτική δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη κρατική πολιτική». Τι συνεπάγεται όμως αυτό; Ο ιδιωτικός τομέας λειτουργεί με τον κανόνα κόστους-οφέλους. Η περαιτέρω εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών υγείας και η απόσυρση του κράτους από τη συνταγματικά επιβεβλημένη υποχρέωσή του για την προστασία της δημόσιας υγείας μεταφράζεται κατά περίπτωση σε: α) συρρίκνωση των δωρεάν υπηρεσιών υγείας, β) μετακύλιση του κόστους στον ασθενή, γ) μερίδιο από την πίτα των δημόσιων κονδυλίων για την Υγεία στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Και οι τρεις αυτοί άξονες εξυπηρετούνται με την πιο έντονη εμπλοκή των ασφαλιστικών εταιρειών και τα ΣΔΙΤ στα δημόσια νοσοκομεία. Ετσι, σύμφωνα με τον Θ. Πλεύρη, ο ΕΟΠΥΥ «πρέπει να αρχίσει να λειτουργεί με όρους ασφαλιστικής εταιρείας». Στο ΕΣΥ, οι συνέργειες με τον ιδιωτικό τομέα είναι ανοιχτές και τα ΣΔΙΤ θα εξειδικευτούν. Για παράδειγμα, η έλλειψη μηχανήματος σε μία δομή «θα μπορεί να καλυφθεί και να πληρώνεις την υπηρεσία αυτή κατ’ αποκοπήν».
Ο Θ. Πλεύρης αναφέρθηκε και στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας – εκείνη που διέλυσε επί υπουργίας του στην Υγεία ο Αδωνης Γεωργιάδης. Η Ν.Δ. θα φέρει νομοσχέδιο μέχρι τα τέλη του έτους, είπε και εξήγησε ότι «προφανώς εξυπηρετείται και από τις δομές υγείας και θα εξυπηρετείται και από ιδιώτες γιατρούς και από τον ιδιωτικό τομέα». Οσο για τη δευτεροβάθμια φροντίδα, τα νοσοκομεία θα αξιολογηθούν: «Πρέπει να δούμε ότι θέλουμε να έχουμε ισχυρά νοσοκομεία που θα κάνουν τη δουλειά τους και όχι να έχουμε μια φιλοσοφία σώνει και καλά ότι πρέπει τύποις να λειτουργούν νοσοκομεία».
