ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Ιάσονας Τριανταφυλλίδης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Τόσες ετοιμασίες, τόσα δημοσιεύματα, τόσες αντεγκλήσεις, συμφωνίες και διαφωνίες, όλα αυτά για το ’21 και τον εορτασμό της επετείου των 200 χρόνων και ξαφνικά εμφανίστηκε ένας κορονοϊός και ακόμα και αυτός ο εορτασμός αναγκαστικά πέρασε σε δεύτερη μοίρα…

Αυτό βέβαια μας γλίτωσε και από πολύ κιτς που διαφαινόταν στον ορίζοντα. Οπως και από πολύ δήθεν. Ομως, έτσι κι αλλιώς, να πάμε από το ’20 στο ’22 δεν γινόταν. Και τώρα από το ’21 έχουν μείνει μόνο τρεισήμισι μήνες…

Φυσικά δεν περίμενα ούτε και έχω καμιά απαίτηση να κάνουν κάτι ξεχωριστό γι’ αυτό το θέμα τα ιδιωτικά κανάλια αλλά από την κρατική ραδιοτηλεόραση, την ΕΡΤ, είχα και παραείχα γιατί και αυτή η περίπτωση είναι κατ’ αρχάς δουλειά της ΕΡΤ…

Η σειρά ντοκιμαντέρ που φτιάχτηκε και προβάλλεται κάθε Κυριακή στις 8 μ.μ. από την κρατική τηλεόραση, που συμμετέχει στον εορτασμό για το ’21, λέγεται «Τα ορφανά του 1821: Ιστορίες Αμερικανικού Φιλελληνισμού» και την υπογράφει ο πολύ ταλαντούχος σκηνοθέτης Δημήτρης Ζησόπουλος. Ο τίτλος της σειράς αυτών των ντοκιμαντέρ στην αρχή σε ξενίζει, γιατί διερωτάσαι γιατί τέτοια επιμονή σε μια λεπτομέρεια του αγώνα όταν δεν έχουν φτιαχτεί ανάλογα για τον ίδιο τον αγώνα…

Κάνεις λάθος όμως άμα το σκεφτείς έτσι. Γιατί αυτή η σειρά έχει την εξυπνάδα να ξεκινάει από ένα τόσο πολύ ειδικό θέμα -που παραείναι ειδικό αν το σκεφτεί κανείς, μια και το ’21 οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν ήταν η υπερδύναμη που ξέρουμε σήμερα- για να το πλατύνει σιγά σιγά και να το κάνει γενικό και κατόπιν να το κάνει παγκόσμιο…

Εκπληκτική ιστορική ακρίβεια, ψάξιμο απ’ όλες τις απόψεις, σοβαροί άνθρωποι που μιλούν όταν πρέπει και όσο πρέπει, εξαιρετική αισθητική, σκηνοθεσία και ένδυμα όπως και το μοντάζ και η μουσική επιμέλεια και τα τραγούδια, που ακούγονται όταν πρέπει να ακουστούν, σε μια αφήγηση της Ιστορίας που μακάρι τέτοια να είχαν και πολλές σειρές με υπόθεση στην ελληνική τηλεόραση…

Σειρά που φαίνεται ότι έπεσαν κάποια χρήματα για να φτιαχτεί και χρησιμοποιήθηκαν σωστά, που δεν σε προσβάλλει, που σε κάνει να την απολαμβάνεις και που πάνω και πριν απ’ όλα είναι αντάξια της κρατικής τηλεόρασης, όπως και η κρατική τηλεόραση αξίζει ένα μπράβο που την έχει στο πρόγραμμά της.

Δεν χρειάζεται να σας πω πως πρέπει να τη δείτε και να την ξαναδείτε και μακάρι να παιχτεί ξεχωριστά στα σχολεία, μια και αυτή η χώρα λατρεύει τα μνημεία αλλά σιχαίνεται τη μνήμη.