Στην «Εφ.Συν.» δημοσιεύτηκε στις 27-05-2021 εξαιρετικό άρθρο της Ελένης Καρασαββίδου, στη μνήμη του αγωνιστή Νικηφόρου Μανδηλαρά, που τέτοιες μέρες πριν από 54 χρόνια δολοφονήθηκε από τη χούντα ανοικτά της Ρόδου.
Νέος γιατρός τότε, μαζί και με άλλους συναδέλφους, σπεύσαμε να παρευρεθούμε σε ομιλία του Νικηφόρου Μανδηλαρά, στο «Θέατρο Παπαϊωάννου» στην Πατησίων, τρεις μέρες πριν επιβληθεί η δικτατορία των επίορκων συνταγματαρχών. Συνομιλητές του και οι αγωνιστές Σταύρος Κανελόπουλος και Βαγγ. Γιαννόπουλος, δικηγόροι, υπέρ των Δημοκρατικών Θεσμών, και πλήθος οι ανησυχούντες δημοκρατικοί πολίτες.
Η αγωνία, ότι κινδυνεύει η δημοκρατία, αυτή η κακοποιημένη, εμφανής στα πρόσωπα όλων, αγορητών και ακροατών, γιατί η τύχη της αποτελούσε το υπέρτατο καθήκον όλων. Και ο πιο μαχητικός νέος δικηγόρος με τον ρητορικό του λόγο, που αναπτέρωνε το ηθικό και σκορπούσε ενθουσιασμό, που τόσο είχε ανάγκη ο λαός, ήταν ο Νικηφόρος Μανδηλαράς.
Επιβλητικός, αρρενωπός, θαρραλέος και γνήσιος λαϊκός αγωνιστής, προδιέγραφε ένα λαμπρό πολιτικό μέλλον. Γι’ αυτό και η φωνή του αποτελούσε στόχο των σκοτεινών πολιτικών και παρακρατικών δυνάμεων που σκόπευαν στον βιασμό της δημοκρατίας.
«Δεν θα τολμήσουν τα ανδρείκελα των ανακτόρων και των ξένων δυνάμεων να καταλύσουν τη δημοκρατία», έλεγε ο γενναίος Νικηφόρος, για να εμφυσήσει δύναμη και αποφασιστικότητα στο ακροατήριο, που όρθιο τον καταχειροκροτούσε!
Εκείνο το βράδυ τον χειροκροτούσαμε για τελευταία φορά, λίγα μόνο 24ωρα πριν επιβληθεί η δικτατορία.
Τραγικό το τέλος του, στη θαλάσσια περιοχή της Ρόδου, όταν η αγέλη των διωκτών του τον αντιμετώπισε εξουθενωμένο στο πέλαγος.
Ενας θαρραλέος νέος και επιβλητικός αγωνιστής – λίγο τιμήθηκε η ιστορική του μνήμη από την Ελληνική Δημοκρατία.
Σε μια Δημοκρατία όπου σήμερα τα εκλογικά δικαιώματα και τους εκλογικούς νόμους τους συντάσσουν ή επιβάλλουν και απόγονοι, δυστυχώς νοσταλγοί άλλοτε της επάρατης δικτατορίας.
Σε μια Δημοκρατία όπου οι δωσίλογοι και απόγονοι αυτών διεκδικούν «ταφικά μνημεία» σε νεκροταφεία ή και ονοματοδοσίες οδών, σημεία των καιρών, ενώ οι υπέρμαχοι των δημοκρατικών θεσμών αφήνονται στη λήθη του πανδαμάτορα χρόνου.
Λίγοι οι δρόμοι με το όνομα του Νικηφόρου Μανδηλαρά, πολλοί όμως με ονόματα βασιλέων και δικτατόρων – και οδοί και νοσηλευτικά ιδρύματα.
Η πατρίδα μας γιορτάζει τα 200 χρόνια ανεξαρτησίας της και μέσα σ’ αυτά τα χρόνια ο Γεώργιος Σουρής έγραψε το «Δυστυχία σου Ελλάς με τα τέκνα που γεννάς», τόσο επίκαιρο και διαχρονικό πάντα.
Ο Μανδηλαράς έγραψε τη δική του ιστορία, υπέρ της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, γι’ αυτό και κατέχει ιδιαίτερη θέση στις καρδιές μας.
*γιατρός, μέλος συριζα – Π.Σ. Ιωαννίνων
Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 07/06/2021.
