Μπορεί ο μισός ανδρικός πληθυσμός της Ελλάδας να αποκαλείται Γιάννης, ωστόσο, όταν ακούμε εφεξής το εξόχως κοινότοπο όνομα τόσο εντός όσο και εκτός, κυρίως, συνόρων, ο νους μας πηγαίνει αναπόφευκτα σε ένα και μοναδικό πρόσωπο, σ’ εκείνον που θεωρείται δικαίως από προχθές ο υπ’ αριθμόν ένα αθλητής παγκοσμίως.
Αλλοι Γιάννηδες –απ’ τους σαράντα πέντε με την ενός κοκόρου γνώση– γράφουν το βαφτιστικό τους με ένα «νι», μπας και ξεχωρίσουν. Παρόμοιες ανάγκες δεν έχει ο σούπερ σταρ των Μιλγουόκι Μπακς. Χιλιάδες Αμερικανοί του Ουισκόνσιν και των γύρω πολιτειών, άλλωστε, έδωσαν προς τιμήν του τ’ όνομά του στ’ αγόρια τους κι όλοι μαζί το διαλαλούν με ουρανομήκεις κραυγές τούτες τις μέρες, ούτως ώστε εκεί ψηλά στον θρόνο του θόλου αποκτά τόσα «νι» όσα και τ’ αστέρια του στερεώματος.
Υποχρέωσε τους πάντες να υποκλιθούν στην αξία του, ιδίως τα φειδωλά σε φιλοφρονήσεις ινδάλματα του ΝΒΑ. Δεν είναι μόνο τα ρεκόρ που σπάει ένα ένα μέσα στο παρκέ, αλλά οι επιλογές και η εν γένει συμπεριφορά του εκτός γηπέδου. Προτίμησε, φέρ’ ειπείν, απ’ το να πάρει μεταγραφή σε σύλλογο – τίτλων, να παραμείνει στη μικρομεσαία ομάδα που τον ανακάλυψε στις μπασκέτες των Σεπολίων, στέφοντάς την πρωταθλήτρια έπειτα από πενήντα ολόκληρα χρόνια.
Ριψοκινδύνευσε την εξέλιξη και την καριέρα του, δούλεψε σκληρά, βελτιώθηκε αγωνιστικά σε όλους τους τομείς, πραγματοποίησε επικές εμφανίσεις στη σειρά των έξι τελικών –το μεγαλείο των οποίων συνειδητοποίησε αργότερα– και τελικά δικαιώθηκε, κάνοντας ταυτοχρόνως εθνικά υπερήφανη σύμπασα την καθημαγμένη μας χώρα. «Θα κάνω ζημιές, θα κάνω ζημιές και στον λογαριασμό μου ας χρεωθούν κι αυτές» τραγουδά σε ελληνοπρεπές βίντεο ξέφρενων πανηγυρισμών και η λαϊκοδημοτική αοιδός Χαρά Βέρρα τού ανταποδίδει την απρόσμενη τιμή με την ευχή να κάνει πάντα τέτοιου είδους ζημιές. Και να κλείνει διαρκώς στόματα, θα συμπλήρωνα. Οπως τα τόσα των αθλητικογράφων στις ΗΠΑ, που τον επέκριναν για την κατά καιρούς αστοχία του στις ελεύθερες βολές. Στον έκτο τελικό πέτυχε δεκαεπτά στις δεκαεννιά, όπερ έστιν μεθερμηνευόμενον στο συντριπτικό ποσοστό του 89,5%.
Ομως, βούλωσε άφθονα βέβηλα στόματα και εντός των τειχών. Πρώτο πρώτο του αλήστου μνήμης εκτίοντος ποινή καθείρξεως αρχηγού ειδεχθούς εγκληματικής οργάνωσης Νίκου Μιχαλολιάκου, όστις πρωτοστατούσε σε δολοφονικές επιθέσεις εναντίον ομόφυλων του Γιάννη, την ελληνικότητα του οποίου αμφισβητούσε με ρόπαλα και σιδηρογροθιές. Αλλά και κάτι έκθετων ομοφρόνων, που βρήκαν οψίμως φιλόξενη στέγη στη Δεξιά Πολυκατοικία και προσυπέγραφαν οπισθόβουλες αναρτήσεις του Αδ-όνειδος, ο οποίος χαρακτήριζε Αφρικανό τον κορυφαίο των κορυφαίων και καμωνόταν πως μπερδεύει το επώνυμό του, αναφέροντάς τον ως Ακενο-τούμπο, παραπέμποντας προφανώς στις κωλοτούμπες που συνηθίζει να κάνει ο ίδιος.
Ιδιαιτέρως εύγλωττο το προχθεσινό πρωτοσέλιδο της «Εφ.Συν.» ταπώνει τους παραπάνω μπαταξήδες της λογικής. «Ο Μαύρος Ελληνας» ήταν ο σχετικός τίτλος. Υποβάλλω, με το συμπάθειο, μονάχα μια μικρή ένσταση. Οι Κωστάκηδες, οι Γιωργάκηδες, οι Σαμαροβενιζέλοι, οι Τσιπραίοι και, κυρίως, η νέα γενιά του Μητσοτακέικου –σταυρώνω και φτύνω τον κόρφο μου τρις, ως αποτροπαϊκή κίνηση για την γκαντεμιά– έχουν βάψει ανεξίτηλα την ψυχή μας με φούμο τόσα χρόνια, τουτέστιν άπαντες οι Ελληνες τυγχάνουμε κατράμι μαύροι, ώστε ο Αντετοκούνμπο να μη διακρίνεται από τους υπόλοιπους. Από αύριο θα πανηγυρίζω στις ακτές και τους ορεινούς οικισμούς της ανατολικής Νάξου τη χορήγηση της θερινής μου αδείας, οπότε ανανεώνω το ραντεβού μας περί τα τέλη Αυγούστου.
