Υποκλίνομαι

Πραγματικά υποκλίνομαι στην παρέα των Κρητικών που έφτιαξε αυτό το φιλμάκι -εμένα μου το έδειξαν κάποιοι φίλοι τυχαία έτσι όπως είχε ανέβει στο Iντερνετ μαζί με το κομμάτι από το δελτίο ειδήσεων αθηναϊκού καναλιού που το είχε φιλοξενήσει-, όπου παρουσιάζεται μια παρέα από λεβέντες Κρητικούς, με όλη τη «μυθολογία» ενός Κρητικού λεβέντη επάνω τους, αλλά… ζόμπι!

Κανονικά όμως ζόμπι, με μακιγιάζ, ντύσιμο και ερμηνεία σαν να βλέπεις αμερικανική ταινία του είδους.

Ακόμα και η εικόνα που ήταν φτιαγμένη με τέτοιο τρόπο, μ’ αυτό το θαμπό λίγο και την κάμερα λίγο να τρέμει, για να μιμηθεί την κίνηση των ζόμπι, είχε απίστευτη πιστότητα και επαγγελματισμό.

Ομολογώ πως υποκλίνομαι στο χιούμορ, τη φαντασία, την εξυπνάδα και το ταλέντο που από μόνα τους, όταν τα έχεις, μπορεί να φτιάξουν θαύματα.

Ομως… όμως… δεν είναι μόνο αυτό στη συγκεκριμένη περίπτωση. Είναι και η κατασκευή που έχει τέτοια πιστότητα που σε κάνει πια να ξεχνάς την απλώς καλή σου διάθεση απέναντι στην ωραία ιδέα και να θαυμάζεις το δημιούργημα.

Αυτοί, λοιπόν, οι Κρητικοί ζόμπι που γυρίζουν στα χαλάσματα σε μια υποτίθεται διαλυμένη κοινωνία, πόλη, κατάσταση, είναι έτσι, έγιναν, κατάντησαν έτσι γιατί η καινούργια εντολή από τους υπεύθυνους, τους ειδικούς, τους γιατρούς, τους κυβερνητικούς παράγοντες, σύμφωνα με το σενάριό τους ήταν να κάνουν και τρίτη δόση εμβολίου κατά του κορονοϊού…

Και επειδή προφανώς κυκλοφορούν στο Iντερνετ και όχι μόνο διάφορες φήμες ότι, αν κάνεις το εμβόλιο, θα έχεις διάφορες παρενέργειες την επόμενη μέρα, τον επόμενο μήνα ή και τον επόμενο αιώνα, αυτοί έπιασαν όλες αυτές τις θεωρίες συνωμοσίας και τις έκαναν μια τρελή παρωδία. Στην ουσία, φαίνεται καθαρά πως έχουν εντρυφήσει και στις ανάλογες ταινίες του Μελ Μπρουκς αλλά και στις ταινίες σαν την «Απίθανη πτήση», τις «Τρελές σφαίρες» κ.λπ.

Ως εδώ υποκλίνεσαι σε αυτό που βλέπεις και σου φτάνει. Ως εδώ έχουν ολοκληρώσει τον στόχο τους.

Ομως, δεν σταματούν εκεί. Ισα ίσα, στο φινάλε απογειώνεται η όλη προσπάθεια…

Σε ένα από αυτά τα ερείπια που συναντάνε στον δρόμο αυτής της παρηκμασμένης κοινωνίας είναι και ένα μαγαζί χαλασμένο απ’ έξω από τον χρόνο που, σηκώνοντας τα μάτια τους, βλέπουν μια μισοχαλασμένη ταμπέλα που γράφει ΠΑΣΟΚ, με τη βαριά γραμματοσειρά του ΠΑΣΟΚ, προ τριακονταετίας.

Αλλά έχουμε κι άλλο… Τα ζόμπι μπαίνουν μέσα στα προφανώς παλιά γραφεία του ΠΑΣΟΚ, όπου είναι ρημάδια όλα, με χώματα κάτω, πέτρες, η απόλυτη καταστροφή, και κάποιος απ’ αυτούς σκύβει και τραβάει από τα χώματα τη λερωμένη – χαλασμένη σημαία του παλιού ΠΑΣΟΚ.

Αν δεν το έχετε δει ακόμα κι αν ήσασταν ή είστε ΠΑΣΟΚ, ψάξτε να το βρείτε. Κι αν έχετε τόσο δα λίγο χιούμορ, σας βεβαιώνω πως θα το απολαύσετε.

Το μόνο που μπορώ να κάνω, είναι από εδώ να δώσω στους εμπνευστές – συντελεστές τα ειλικρινή, βαθύτατα συγχαρητήριά μου.