Γιόρταζε χθες η Αγία Παρασκευή και τα θέματα της επικαιρότητας με έκαναν να σκεφτώ πόσο μεγάλη ανάγκη υπάρχει σήμερα στο να βρούμε το… φως μας. Να δούμε.
«Η “μαύρη τρύπα” του νέου ασφαλιστικού», ο τίτλος της χθεσινής «Εφ.Συν.» και μου έρχονται στον νου όλες εκείνες οι γενιές που μόχθησαν για να εξασφαλίσουν καλά γεράματα, για να έρθει η ημέρα και η ώρα που διαπιστώνουν ότι κάποιοι πίσω από τις πλάτες τους έριχναν ζαριές παίζοντας τα χρήματά τους στο Χρηματιστήριο και στα δομημένα ομόλογα.
Στο μεταξύ η ΕΡΤ, αντί να παραδεχθεί το λάθος της που δεν έδειξε ζωντανά την προσπάθεια του Λευτέρη Πετρούνια και έχασε τον αγώνα του Παναγιώτη Γκιώνη, τα βάζει με τους Γιαπωνέζους σκηνοθέτες, το νομοσχέδιο της Κεραμέως με την αξιολόγηση κατατίθεται στην Ολομέλεια της Βουλής, το τέταρτο κύμα της πανδημίας χτυπά τα ελληνικά νησιά, το σίριαλ με το «πόθεν έσχες» της υπέρκομψης Μαρέβας Γκραμπόφσκι συνεχίζεται, ΚΥΑ βαφτίζει ασφαλή τρίτη χώρα για πρόσφυγες την Τουρκία και η δεξίωση για τα 47χρόνια της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας στη χώρα μας, στην Προεδρία της Δημοκρατίας, σκιάστηκε από την ακύρωση της παρασημοφόρησης του διασώστη προσφύγων Ιάσονα Αποστολόπουλου.
Και κάπως έτσι τελειώνει ο φετινός Ιούλιος. Για να έρθει ο Αύγουστος, όπου όλοι μας θα αναζητήσουμε την αναζωογόνησή μας κατά τη διάρκεια των ολιγοήμερων διακοπών, με την ελπίδα ότι θα αντέξουμε και το «νέο εργασιακό έτος» από τον Σεπτέμβριο, ότι κανένας δικός μας άνθρωπος δεν θα κινδυνεύσει σοβαρά από τον κορονοϊό και ότι τελικά θα δούμε τι συμβαίνει γύρω μας και θα γλυκοχαράξει.
