Ενηλικίωση

Βλέπουμε τη ζωή να περνάει μπροστά από τα μπαλκόνια μας και τον ουρανό να αγγίζει την κορυφή του Υμηττού, κι εμείς ανέπαφοι. Και τα όνειρά μας, ανεμβολίαστα, καταχωνιασμένα σε σκονισμένα σεντούκια να κλείνουν ραντεβού για να ξεμυτίσουν ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα των κατόχων τους.

Απαγόρευση κυκλοφορίας 10-5. Μετά 11-5. Μας χαρίζουν μία ώρα και νιώθουμε σαν έφηβοι, όταν οι γονείς μας μάς επέτρεπαν να μείνουμε λίγο ακόμη έξω. Λες και ήταν δική μας η κατάκτηση. Η ενηλικίωση, όμως, δεν έρχεται με την άρση των απαγορεύσεων.

10 παρά 1 λεπτό και κοιτάζω το ρολόι τρομοκρατημένη. Πρέπει να γυρίσω σπίτι. Και ξαφνικά όχι μόνο ενήλικη δεν αισθάνομαι αλλά περισσότερο σαν ηρωίδα παραμυθιού που σε ένα λεπτό θα μεταμορφωθεί σε κολοκύθα. Εκείνη τουλάχιστον είχε 2 ώρες παραπάνω για να παρτάρει ανενόχλητη!

Οχι. Σίγουρα η άρση των απαγορεύσεων δεν επιφέρει ενηλικίωση, όμως όσο περισσότερες οι απαγορεύσεις τόσο πιο δύσκολος ο απογαλακτισμός από αυτές.

Τον τελευταίο χρόνο, στην απέναντι πολυκατοικία, στον τρίτο όροφο, τα φώτα έσβηναν κάθε βράδυ στις 9. Λες και η απαγόρευση κυκλοφορίας πάει μαζί με την αναγκαστική συσκότιση. Σίγουρα δεν ήταν ο μοναδικός όροφος στην πόλη που σκοτείνιαζε τόσο νωρίς.

Τα παπάκια των ντελίβερι ήταν τα μοναδικά που θύμιζαν ότι υπάρχουν ζωντανοί άνθρωποι μέσα στα σπίτια τα βράδια. Χρωστάμε πολλά στον ήχο απ’ τις ρόδες τους, στα φώτα απ’ τα φανάρια τους και στα παιδιά που τα οδηγούσαν. Χάρη σ’ αυτά οι δρόμοι της πόλης διατήρησαν τις αισθήσεις τους. Ηχοι, φώτα, μυρωδιές, γεμάτα απουσίες, αλλά παρόντα. Σαν να έλεγαν «θα είμαστε εδώ να σας περιμένουμε».

Οι πολλές απαγορεύσεις έχουν ως επακόλουθο, συνήθως, είτε το μεγαλύτερο κλείσιμο του καθένα στο καβούκι του είτε την ανάγκη αντίδρασης σ’ αυτές. Γι’ αυτό και είναι τόσο συνυφασμένες με την εφηβική ηλικία. Αλλοι την περνούν ταμπουρωμένοι στα δωμάτια και άλλοι, προσπαθώντας να πιάσουν τη ζωή από τα μαλλιά, κάνουν τις μικρές επαναστάσεις τους θεωρώντας ότι, βάζοντας μαξιλάρια κάτω από το πάπλωμα για να βγουν ένα βράδυ χωρίς να τους καταλάβουν, αλλάζουν τον ρου της ιστορίας.

Γι’ αυτούς τους παλιούς έφηβους άνοιξε η πλατφόρμα εμβολιασμού. Ηλικιακή ομάδα 30-39 τούς λένε πλέον, και αν κρίνω από τις διαθέσιμες ημερομηνίες, η γενιά που κατηγορήθηκε περισσότερο για ωχαδελφισμό είναι η γενιά που θα εμβολιαστεί μαζικά. Είναι η γενιά που άργησε να ενηλικιωθεί και όταν ενηλικιώθηκε τη γεράσανε πριν την ώρα της. Ισως αυτή η μαζικότητα να δείχνει την ανάγκη μας να ζήσουμε. Οχι ως έφηβοι, ούτε ως μεσήλικοι. Ως ενήλικοι. Με όνειρα έξω από τα σκονισμένα σεντούκια να διεκδικούν τις αισθήσεις τους στους δρόμους της πόλης.

* πολιτική επιστήμονας, τραγουδοποιός