«Αίτηση αναστολής στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της Αρχής Εξέτασης Προδικαστικών Διαφορών και κατά του Ινστιτούτου Φαρμακευτικής Ερευνας και Τεχνολογίας για τους φωτογραφικούς όρους του διαγωνισμού των 5 εκατ. rapid tests άσκησε η…», μία πολυεθνική τέλος πάντων, όπως είδα στην «Εφ.Συν.» (Κώστας Ζαφειρόπουλος, «Απέτυχαν σε όλα τα… τεστ», 19/4). Αίτηση αναστολής σημαίνει πάγωμα στην, έτσι κι αλλιώς, διάτρητη διαδικασία προμηθειών ράπιντ και σελφ τεστ, μέχρι τη συζήτηση της υπόθεσης στο ΣτΕ στις 26 Απριλίου.
Να σου κάνει προσφυγή στο ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο ένα «μικρομάγαζο», λες «Κάπως θα τα βολέψω…». Να σου την κάνει όμως μια πολυεθνική… την έβαψες, και επειδή το θέμα άπτεται του κορονοϊού, τη βάψαμε όλοι μαζί, φταίχτες και αθώοι. Το θέμα όμως (το «περιθώριο» που σημειώνω στον τίτλο) δεν είναι να σε κατηγορεί για φωτογραφικούς όρους διαγωνισμού μια οποιαδήποτε πολυεθνική. Το θέμα είναι να σε κατηγορεί για «φαλκίδευση υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεων και για θέσπιση μέτρων που περιορίζουν μη νόμιμα τον υγιή ανταγωνισμό» η… Ζίμενς!
Μάλιστα. Η Ζίμενς. Απάνω που την είχαμε ξεχάσει, έρχεται τώρα (μετά από τόσα χρόνια… που λένε), πάνω στο τρίτο κύμα του κορονοϊού που γίνεται της συμφοράς, και παγώνει τις προμήθειες επικαλούμενη «φαλκίδευση» του «υγιούς ανταγωνισμού». Ποιος; Η Ζίμενς! Εκ των πρωταθλητριών της φαλκίδευσης του υγιούς ανταγωνισμού, με καταδίκες στελεχών της, αλλά και επιδίκαση υψηλών αποζημιώσεων για «διακίνηση μαύρου χρήματος» παγκοσμίως.
Κατά εκτιμήσεις του υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, οι δωροδοκίες εις «μαύρο χρήμα» της Ζίμενς τη δεκαετία 1996-2006 ξεπέρασαν το 1,5 δισ. ευρώ. Χάσαμε κι εμείς, «μέσα από τα χέρια μας», δύο στελεχάρες της Ζίμενς, διακινητές της… τοξίνης του χρήματος: τον Μιχάλη Χριστοφοράκο (διέφυγε στη Γερμανία) και τον Χρήστο Καραβέλα (εξαφανίστηκε… μυστηριωδώς και χάθηκαν τα ίχνη του). Ποιος θυμάται πια…
