Πολυσχιδής δημιουργός, πρεσβευτής της ελληνικής τέχνης στο εξωτερικό, ο αρχιτέκτονας και ζωγράφος Δημήτρης Ταλαγάνης έφυγε χθες από τη ζωή, σε ηλικία 76 ετών, μετά από έναν μήνα νοσηλείας με Covid-19 στη MEΘ του Νοσοκομείου «Σωτηρία».
Ανιψιός του δολοφονημένου το 1947 στελέχους του ΚΚΕ Γιάννη Ζέβγου, γεννήθηκε στην Τρίπολη το 1945 όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια, πριν μετακομίσει στην Αθήνα όπου έζησε μέχρι το 1964. Σπούδασε με υποτροφία στο Αρχιτεκτονικό Ινστιτούτο της Μόσχας και το 1971 πήρε δίπλωμα και μάστερ αρχιτεκτονικής, ενώ έλαβε το πρώτο βραβείο για τον σχεδιασμό του Νέου Μουσείου Λένιν.
Το 1970 επίσης διακρίθηκε στην παγκόσμια έκθεση OSAKA EXPO για τον σχεδιασμό μιας πόλης 40.000 κατοίκων. Το 1971 πραγματοποίησε μια μελέτη εκμετάλλευσης του Φαληρικού Ορμου, όπου πρότεινε την κατασκευή του Νέου Αθηναϊκού Θεάτρου.
Την ίδια χρονιά άρχισε να ασχολείται με τη ζωγραφική στην Ιταλία, ενώ στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Το 1973 πραγματοποίησε την πρώτη του έκθεση στο salon d’automne του Grand Palais, με έργα εμπνευσμένα από τον Γιώργο Σεφέρη. Συνεργάστηκε με τον Γάλλο συγγραφέα Ζακ Λακαριέρ στο έργο «Ρωμιοσύνη» του Γιάννη Ρίτσου (σκηνικά και κοστούμια).
Με την κατάρρευση της χούντας επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις, ενώ το 1987 εκθέτει τα έργα του στο Μητροπολιτικό Μουσείο του Τόκιο.
Είχε, επίσης, ασχοληθεί με τη φωτογραφία, ενώ παράλληλα φιλοτέχνησε μετάλλια, αφίσες, σκηνικά και κοστούμια, όπως το αναμνηστικό μετάλλιο στη συνάντηση Ρέιγκαν-Γκορμπατσόφ, την ποιμαντική ράβδο του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, το μετάλλιο του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών, τα αναμνηστικά της Επιτροπής Διεκδίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων 2004, ενώ σχεδίασε και το Αλσος των μελών της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Το 1998 διετέλεσε αντιδήμαρχος Πολιτισμού στην Τρίπολη.
