«Ενα είδος εθνικής ντροπής!» Με αυτά τα λόγια χαρακτήρισε, χθες, ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Κωστής Χατζηδάκης, «αυτό που έχει συμβεί στην Ελλάδα με την κατάρτιση». Είναι ο πρώτος υπουργός Εργασίας σε κυβερνήσεις Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ που, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την κατάρτιση και τους πόρους που σπαταλήθηκαν, μιλά τη γλώσσα της αλήθειας.
Ο χαρακτηρισμός διατυπώθηκε κατά τη διάρκεια διαδικτυακής εκδήλωσης που διοργάνωσε το ΙΟΒΕ με την Παγκόσμια Τράπεζα, με τίτλο «Τάσεις και προοπτικές στην ευρωπαϊκή και ελληνική οικονομία», και απηχεί μια πραγματικότητα για την οποία τεράστια ευθύνη έχουν όχι μόνο ο προκάτοχός του στο υπουργείο Εργασίας αλλά κι όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ για τις αμαρτωλές σχέσεις με τα ΚΕΚ, τις υψηλές προμήθειες των προγραμμάτων και την κακή τους ποιότητα.
«Η Ελλάδα καταλαμβάνει την τελευταία θέση στην Ε.Ε. στον δείκτη αντιστοίχισης δεξιοτήτων του CEDEFOP. Κάτι που σημαίνει ότι οι γνώσεις και δεξιότητες που αποκτούν οι νέοι και οι νέες στη χώρα μας δεν ανταποκρίνονται σε αυτά που ζητά η αγορά» σημείωσε ο κ. Χατζηδάκης, προαναγγέλλοντας εμπροσθοβαρείς δράσεις, καθώς πριν από την ψήφιση του νομοσχεδίου για την κατάρτιση θα «τρέξουν» δράσεις με κονδύλια ύψους 300 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης, που θα εισρεύσουν το φθινόπωρο.
Ιδιώτες
Προανήγγειλε συνεργασία του ΟΑΕΔ «ως κεντρικού πυλώνα των αλλαγών με τα ελληνικά πανεπιστήμια και ιδίως με τα κέντρα Διά Βίου Μάθησης των πανεπιστημίων», καθώς και συνεργασία «με διεθνείς κολοσσούς στον τομέα των ψηφιακών δεξιοτήτων. H αρχή έγινε με την Google, θα ακολουθήσουν και άλλοι».
Ομως, ο υπουργός Εργασίας συνεχίζει να μη λέει την αλήθεια όταν χρειάζεται να απαντήσει σε ερωτήσεις για την κατάργηση του 8ώρου μέσω της δυνατότητας των ατομικών συμβάσεων.
Κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στο δελτίο ειδήσεων της τηλεόρασης του ALPHA, αφού μίλησε για «χρυσόψαρα που ξύπνησαν ξαφνικά», ισχυρίστηκε ότι υπήρξαν και επί ΣΥΡΙΖΑ ανάλογες συμφωνίες (για 10ωρο και πενθήμερο μια χρονική περίοδο και 8ωρο με 4ήμερο την επόμενη).
Ωστόσο, λησμόνησε ότι όσες αλλαγές έγιναν ή γίνονται στο πλαίσιο της διευθέτησης του χρόνου εργασίας είχαν τη σφραγίδα συλλογικών συμβάσεων ή συμφωνιών του εργοδότη με τα σωματεία ή τις ενώσεις προσώπων.
Πάντως, ο κ. Χατζηδάκης, τόσο στη συζήτηση του ΙΟΒΕ όσο και στον ALPHA, προέταξε ως σημαντικότερη αλλαγή τις διατάξεις για την «ψηφιακή κάρτα εργασίας». Μια διάταξη που αν δεν μείνει στην πιλοτική εφαρμογή της και δεν περιοριστεί μόνο στις μεγάλες επιχειρήσεις, είναι σημαντική, αλλά επισκιάζεται από τη θεσμοθέτηση των ατομικών συμβάσεων.
