Τελικά δεν είμαστε ούτε για τα πανηγύρια! Και μιλώ για την παρέλαση του εορτασμού των 200 χρόνων… Από τη μια οι επίσημοι οι ειδικώς προσκληθέντες, όρθιοι στο ψοφόκρυο. Από την άλλη η πιο άνευρη και «ερασιτεχνική» παρέλαση που έγινε ποτέ! Η παρέλαση για τα 200 χρόνια της ανεξαρτησίας μας!
Πρώτα περάσαν κάτι παιδάκια ντυμένα τσολιάδες που κούναγαν σημαιάκια… Κάτι σαν σχολική παρέλαση επαρχιακής πρωτεύουσας. Μετά διάλειμμα, μια άδεια λεωφόρος Αμαλίας που ακόμη και στις σχολικές μας παρελάσεις ήταν γεμάτη με παρελαύνοντες, από τους στύλους του Ολυμπίου Διός μέχρι την Ομόνοια.
Μετά πέρασαν τέσσερις αρχηγοί στρατού σκέτοι, όπως λέει το τραγούδι του Χατζιδάκι «Τέσσερις στρατηγοί κινάν’ και πάν’…». Μετά 5 λεπτά διάλειμμα… άδεια πάλι η Αμαλίας… μετά το «ιππικό» μας!
Δεκαπέντε ταλαίπωρα αλογάκια που λες και ερχόντουσαν απ’ το Αλβανικό Μέτωπο (δύο εκ των οποίων τα «αμόλησαν» μπρος στους επισήμους) και τα κοιτούσε ο Κάρολος και σκεφτόταν τους εγγλέζικους καθαρόαιμους κέλητες… μετά πάλι διάλειμμα και μετά οι πυροσβέστες μας και μετά άλλο διάλειμμα… και οι νοσοκομειακοί και τα περιπολικά της αστυνομίας… και αμηχανία και κούραση στα πρόσωπα των «υψηλών» καλεσμένων που ακόμη δεν είχαν δει στρατιώτη.
Ολα αυτά τα προθερμαντικά κράτησαν μία ώρα περίπου… Και ο Ρώσσος πρωθυπουργός σκεφτόταν σίγουρα τις φοβερές παρελάσεις για πλάκα στην Κόκκινη Πλατεία κι έλεγε «ωραίο καλαμπούρι στήσανε οι Ελληνες»…
Και μετά ήρθαν κάτι τσολιάδες και επιτέλους κάποια στρατιωτικά αγήματα… έπειτα φυσικά από τα επαναλαμβανόμενα κοντινά του κου Αλιάγα, που με τη βραχνή ερωτική φωνή του περιέγραφε σαν από fashion show…
«Και τώρα οι τσολιάδες της ανακτορικής φρουράς, φορούν μπερεδάκι από βελούδο κόκκινο σαν το αίμα της καρδιάς, γιλεκάκι από σατέν χρυσοκεντημένο με σταυρωτή διπλοβελονιά, η φουστανέλα τους έχει 400 πιέτες ακριβώς, οι περισκελίδες τους συγκρατούν μάλλινη κάλτσα ελληνικής ραφής, τα τσαρούχια τους είναι από σκληρό δέρμα με 64 χρυσά καρφιά και μυτερό σχήμα…» και στη συνέχεια η αντίστοιχη περιγραφή των στόλων των πυροσβεστών και πάει λέγοντας…
Κι όλοι αυτοί φεύγανε προς την αναβαθμισμένη Πανεπιστημίου με τους φοίνικες στις γλάστρες που ο καλός μας δήμαρχος υποσχέθηκε προ πολλού ότι θα την επαναφέρει.
Πάντως αν αυτή την παρέλαση την είδαν οι «απέναντι» πολύ θα την ευχαριστήθηκαν.
Οσο για μας… Εμείς νιώσαμε πολύ, μα πολύ μίζερα…
Να μη σας πω ότι νοσταλγήσαμε τον Μπιρσίμ, τον γνωστό σκηνοθέτη που μπορούσε να φτιάξει από το τίποτα στρατούς ολάκερους!
Ετσι… μήπως και δείξουν κάτι στις ξένες τηλεοράσεις από τη σημαντικότερη παρέλαση της ιστορίας μας που εμείς τη βλέπαμε και θέλαμε να κάνουμε ζάπινγκ…
Ποιος οργάνωσε αυτήν την παρέλαση που θα ήταν η κορύφωση των εκδηλώσεων για τα 200 χρόνια;
Τελικά ένα κατάλαβα με σιγουριά: Δεν είμαστε ούτε… για πανηγύρια…
(Ταλαίπωρος Αθηναίος Πολίτης)
Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 29/03/2021.
