«Το σπίτι που γεννήθηκα» έγινε τραγούδι έναν αιώνα μετά τη δημιουργία του

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, στις 21 Μαρτίου, η Κλεονίκη Δεμίρη, μας παρουσιάζει το ποίημα του Κωστή Παλαμά «Το σπίτι που γεννήθηκα» μέσα από το οποίο o ίδιος εκφράζει τη νοσταλγία του για τα ευτυχισμένα παιδικά του χρόνια και το πατρικό του σπίτι στην Πάτρα.

Το ποίημα, που γράφτηκε το 1919, μελοποιήθηκε από την Σοφία Καμαγιάννη λίγο πριν επισκεφθεί την Αμερική για μια παράσταση στην ομογένεια και συμπεριελήφθη πέρυσι στο δίσκο «Μαγική Συνταγή» κυκλοφορεί ψηφιακά αλλά και σε CD από τις εκδόσεις Μετρονόμος.

Η ερμηνεύτρια σχολιάζει πως «Το σπίτι που γεννήθηκα» είναι η αυλή που παίζαμε όταν ήμασταν μικροί, η μυρωδιά από τις πασχαλιές στο χωριό τις πρώτες μέρες της Άνοιξης, οι γονείς μας στα γιορτινά τραπέζια, η μυρωδιά του φαγητού της μαμάς, η γιαγιά και ο παππούς μας, το σπίτι που αφήσαμε εδώ και χρόνια και φύγαμε γι’ αλλού… η χαμένη πατρίδα μας.

»Είναι η φωνή και τα μάτια ενός αγαπημένου προσώπου που δεν θα ξαναδούμε ποτέ, οι παιδικοί μας φίλοι, οι πρώτοι μας έρωτες… Κάθε δυνατό συναίσθημα που δεν θα ξεχάσουμε, καθετί που αφήσαμε πίσω μας, είτε το θέλαμε είτε όχι, χωρίς όμως ποτέ να πάψουμε να το νοσταλγούμε».