Ολίγη, μέχρι ολίγιστη, ευρέθη η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στη διαχείριση του ευρωπαϊκού εμβολιαστικού προγράμματος. Ολίγη είχε βρεθεί και κατά την εκλογή της στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Την οποία το περιοδικό «Σπίγκελ» είχε αποκαλέσει «πραξικοπηματική», παρασκηνιακό παζάρι μεταξύ Μέρκελ και Μακρόν (παίρνω εγώ την Ντερ Λάιεν, πάρε εσύ τη Λαγκάρντ για την ΕΚΤ και τον αποκλεισμό του σοσιαλδημοκράτη Τίμερμανς).
Στέλεχος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, μέλος της Ευαγγελικής Εκκλησίας, με λίγους αλλά ισχυρούς φίλους. Για χρόνια, μία φορά την εβδομάδα, έπαιρνε πρωινό με τον Σόιμπλε.
Αγνωστη ως Ευρωπαία, με δημοτικότητα στο ναδίρ στη χώρα της, αποτυχημένη υπουργός Αμυνας «η πλέον ανεπαρκής στην κυβέρνηση συνασπισμού» κατά τον πρώην πρόεδρο του SΡD Μάρτιν Σουλτς.
Αχρωμη και άοσμη την είπαν, μέσα στα ροζ και γαλάζια ζακετάκια της. Οχι, ωστόσο, και τόσο άοσμη καθώς οσμή σκανδάλων την ακολουθούσε. Κλοπή διδακτορικού, η οποία είχε κλείσει δικαστικά (ως… μερική κλοπή). Αλλους τους οδηγεί σε αποστράτευση, σκοτεινές αναθέσεις έργων επί υπουργίας της, σκανδαλώδεις προσλήψεις εξωτερικών συμβούλων, σκανδαλώδης ενοικίαση μεγάρου στο κέντρο του Βερολίνου, σεξουαλικά σκάνδαλα σε εκπαιδευτικά κέντρα, και άλλα.
Γιατρός στο επάγγελμα, με πατέρα επικεφαλής της Γενικής Διεύθυνσης Ανταγωνισμού, σύζυγο εύπορο μεγαλοαστό, μανούλα στην τέχνη της αθόρυβης αναρρίχησης. Μανούλα και επτά παιδιών, ιδιότητα που κατενθουσίασε τον Ορμπαν και τον Σαλβίνι, στην ψήφο των οποίων οφείλει την έστω με οριακή πλειοψηφία προεδρική νίκη της. Ερήμην της ευρωκάλπης.
