ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Ιάσονας Τριανταφυλλίδης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

200 (χρόνια) και μία (ημέρα) σήμερα από την επανάσταση του 1821! Οπως στον στρατό που λέγαμε 40 και σήμερα, 15 και αύριο και διάφορα τέτοια παλαβά και σπάγαμε δόντια από τσατσάρες και όλα αυτά για να υπολογίσουμε το πότε θα απολυθούμε. Δεν απολύεσαι όμως από μια χώρα, από τον στρατό απολύεσαι…

Χθες, λοιπόν, έκλεισαν τα 200 χρόνια και επειδή έχω γράψει πόσο γρουσούζικη είναι αυτή η επέτειος μια και στα 100 χρόνια βαδίζαμε βουρ για την καταστροφή του ’22 και στα 150 είχαμε χούντα, πρέπει να ομολογήσω πως τώρα στα 200 η πανδημία, ο κορονοϊός, το λοκντάουν και λιγότερο η οικονομική κρίση μάς γλίτωσαν λίγο από το κιτς που μας περίμενε στη γωνία στην περίπτωση που όλα πηγαίναν καλά…

Από τη μια το κιτς και από την άλλη η υπέρμετρη σοβαροφάνεια ή μάλλον η σπουδαιοφάνεια κάποιων. Δεν ξέρω τι από τα δύο είναι χειρότερο…

Από τη μια το κιτς που δεν ξέρεις ακριβώς αν είναι κακό σε μια γιορτή, δίνει και μια εικόνα δροσιάς και χαριτωμενιάς, αν θέλετε, και από την άλλη η σπουδαιοφάνεια που κάνει πολλούς να χάνουν τη σοβαρότητά τους γιατί, κακά τα ψέματα, ο πραγματικά σοβαρός άνθρωπος δεν χρειάζεται να τον παριστάνει… είναι. Ολο αυτό το διάστημα μέχρι χθες από τη μια βλέπω κάτι απίστευτα κιτς καταστάσεις, όπως «τη συγκινητική αναπαράσταση στη Μονή Αγίας Λαύρας της έναρξης της Επαναστάσεως από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό», όπως άκουσα μια ρεπόρτερ των ειδήσεων να την αποκαλεί αυτή την παράσταση νηπιαγωγείου που έπαιξαν μαντράχαλοι με φουστανέλες σε έναν από κάθε άποψη ιερό τόπο, είτε όλους αυτούς που με πολλή σπουδαιοφάνεια προσπαθούν εδώ και έναν χρόνο, περίπου, να μας πείσουν «ποια είναι η αλήθεια για το ’21». Ολα αυτά σε μια χώρα η οποία έχει εδώ και 3.000 χρόνια τσακωθεί με την αλήθεια και με την ιστορία της…

Από τη μια οι χαζοβιόληδες, από την άλλη οι σοβαρολογιότατοι και στη μέση μια χώρα που επιμένει να φοράει χλαμύδες, ενώ αυτή η μόδα έχει περάσει εδώ και χιλιάδες χρόνια. Πιο κει κάποιοι που επιμένουν ότι οι νέοι Ελληνες δεν προέρχονται από τους παλιούς και παραπέρα κάποιοι άλλοι που επιμένουν πως δεν υπάρχει ούτε μισή πρόσμιξη στο τιμημένο αίμα του Ελληνα τα τελευταία 3.000 χρόνια…

Σε μια χώρα με έναν λαό που λατρεύει τα μνημεία, αλλά σιχαίνεται τη μνήμη, που γέννησε το μεγαλείο, αλλά λατρεύει τη μετριότητα (και κάτω), που ανήγαγε σε ύψιστη φιλοσοφία το «μέτρον άριστον», μια και δεν ήξερε τι σημαίνει, που γέννησε και τον Σωκράτη και το κώνειο, που ονειροφαντάζεται πως είναι απευθείας απόγονος του Μεγαλέξανδρου ή του Κολοκοτρώνη, ξεχνώντας πως είναι πιο πιθανό να είναι απευθείας απόγονος του Εφιάλτη ή του Πήλιου Γούση…

200 κλείσαν χθες. Στα 150 ήμουν 6, το πιο πιθανό είναι ότι δεν θα ζήσω τα 250 και σίγουρα όχι τα 300. Ελπίζω όμως αυτοί που θα τα ζήσουν να τα ζήσουν σε μια λίγο καλύτερη Ελλάδα, που θα πει: με έναν καλύτερο λαό. Γιατί οι λαοί φτιάχνουν τις χώρες βέβαια και όχι οι χώρες τους λαούς. Ε;