Δεν έχει νόημα να αναφερθούμε στους πάμπολλους λάθος χειρισμούς της κυβέρνησης στο κομμάτι του κορονοϊού. Αλλωστε, η συγκεκριμένη εφημερίδα τούς καταδεικνύει σε καθημερινή βάση. Οσο καλά τα πήγε η Ν.Δ. στο πρώτο λοκντάουν, τόσο χάλια τα έχει κάνει από ‘κεί και πέρα. Και όχι, δεν είμαι απ’ αυτούς που θεωρούν ότι πρέπει να ανοίξουν όλα και να συνεχίσουμε τη ζωή μας όπως πριν. Δυστυχώς αυτό δεν γίνεται στην παρούσα φάση.
Αρκετά στελέχη της κυβέρνησης κουνάνε το δάχτυλο στον κόσμο, ενώ αυτοί κάνουν… μοτοκρός και ταξίδια αναψυχής. Το θέμα είναι ότι όλοι εμείς δεν χρειαζόμαστε να δεχόμαστε νουθεσίες από τον Μητσοτάκη ή τον Αδωνι, ούτε φυσικά να τους αντιγράφουμε. Πρέπει να ενεργούμε μόνοι μας, για το δικό μας καλό πρώτα και μετά των άλλων.
Στις γιορτές η κατάσταση ξέφυγε, με αποκορύφωμα τις χθεσινές εικόνες στις εκκλησίες. Τις προηγούμενες μέρες όλοι μας είχαμε την ανάγκη να ξεσκάσουμε, να δούμε δικούς μας ανθρώπους. Και το κάναμε. Σε πολύ στενό κύκλο όμως. Δεν είδαμε φίλους, δεν είδαμε κάποιους συγγενείς. Περιοριστήκαμε στα πολύ βασικά. Προσπαθήσαμε να γλιτώσουμε από το πανδημικό τσουνάμι.
Ομως, δεν έπραξαν όλοι το ίδιο. Δεν συζητάμε για πάρτι και εξόδους πιτσιρικάδων. Τον 20χρονο τον καταλαβαίνω μέχρι ενός σημείου. Δεν μπορεί να χαλιναγωγήσει την επιθυμία του να διασκεδάσει. Εμείς οι μεγαλύτεροι όμως; Δεν έχουμε ζήσει ξενύχτια και ξεφαντώματα; Οσοι δεν είμαστε μίζεροι, τα έχουμε ζήσει. Και στόχος είναι να τα ξαναζήσουμε, αλλά όταν έρθει η ώρα. Γι’ αυτό σοκαρίστηκα βλέποντας άτομα του δικού μου κύκλου να παρτάρουν μαζί με άλλους 15-20 και μάλιστα να το… ανακοινώνουν στο facebook. Και πρόκειται για ανθρώπους 40 ετών και πάνω. Υποτίθεται κάποιοι σε επίφοβη ηλικία που μεγαλώνουν και παιδιά. Με τι μυαλό άραγε…
