Διατροφικά μυστικά για τα ζωάκια μας

Η σωστή διατροφή του κατοικίδιου είναι ένα θέμα που απασχολεί όλους τους κηδεμόνες ζώων. Η ερώτηση «Τι τροφή να δώσω στο ζώο μου» είναι από αυτές που ακούμε συχνότερα στην κλινική πράξη.

Από την αρχή της ζωής τους, θα πρέπει να μπαίνουν οι σωστές διατροφικές βάσεις, ώστε το κατοικίδιο να αναπτύσσεται σωστά και να προλαμβάνονται προβλήματα υγείας.

Στην ερώτηση αν μπορεί κάποιος να μαγειρεύει στο ζώο του, η απάντηση είναι πως δεν συστήνεται το ζώο μας να διατρέφεται αποκλειστικά με μαγειρευτό φαγητό. Η ξηρά τροφή, καλής ποιότητας, είναι ισορροπημένη και παρέχει όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται ένα ζώο για να αναπτυχθεί σωστά.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η έλλειψη ταυρίνης στο μαγειρευτό φαγητό, η έλλειψη της οποίας στις γάτες καταλήγει σε σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα.

Επίσης στα κουτάβια, ειδικά μεγαλόσωμων φύλων, η μη ισορροπημένη διατροφή στα πρώτα στάδια της ανάπτυξής τους δημιουργεί προβλήματα στον σκελετό τους. Η ξηρά τροφή μπορεί να δίνεται καθ’ όλη τη διάρκεια τη ζωής του ζώου χωρίς πρόβλημα.

Η χορήγηση μαγειρεμένης τροφής, αν αυτό είναι επιθυμητό, μπορεί να γίνεται δύο-τρεις φορές την εβδομάδα, σε συνδυασμό με την ξηρά. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν κάποια ζώα (συνήθως σκυλάκια μικρόσωμων φύλων) τα οποία αρνούνται πεισματικά να φάνε ξηρή τροφή.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, συστήνεται η παράλληλη χορήγηση ειδικών συμπληρωμάτων διατροφής που καλύπτουν όλες τις ανάγκες σε βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και μέταλλα. Τα υλικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παρασκευή της τροφής είναι κατά κύριο λόγο το κοτόπουλο, το μοσχάρι ή το ψάρι ως πηγή πρωτεΐνης, λίγη ποσότητα ρυζιού, λαχανικά και λάδι. Απαγορεύεται αυστηρά η χορήγηση κρεμμυδιού-σκόρδου, αβοκάντο, ξηρών καρπών, σοκολάτας.

Επίσης, τα ζώα που διατρέφονται με μαγειρεμένο σπιτικό φαγητό, πολύ συχνά εμφανίζουν προβλήματα με το βάρος τους, καθώς δεν μπορεί να γίνει ακριβής υπολογισμός των θερμίδων. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με την ξηρά τροφή, αν δεν υπολογίζεται σωστά η ποσότητα τροφής σε σχέση με το σωματικό βάρος του ζώου.

Οι συσκευασίες των τροφών, είτε υγρών είτε ξηρών, έχουν επάνω στη συσκευασία έναν πίνακα που προσδιορίζει τις ανάγκες του κατοικίδιου με βάση το σωματικό βάρος και θα πρέπει να ακολουθείται για να μην υπάρχουν προβλήματα παχυσαρκίας. Αν το κατοικίδιό μας καταλήξει να είναι παχύσαρκο, μειώνουμε την ποσότητα τροφής κατά ένα ποσοστό 15-20%. Αν δεν δούμε βελτίωση με αυτόν τον τρόπο, τότε θα πρέπει να χορηγήσουμε ειδική κλινική δίαιτα για απώλεια βάρους.

Με την πρόοδο της ηλικίας των ζώων, καθώς και με το αν είναι στειρωμένα ή όχι, συστήνονται αλλαγές στην τροφή. Οι βασικές ηλικιακές ομάδες είναι οι εξής: τα κουτάβια-γατάκια, τα ενήλικα και η τρίτη ηλικιακή ομάδα, τα υπερήλικα (puppy-kitten, adult και senior). Κάθε ηλικία έχει τις δικές της ανάγκες.

Για παράδειγμα, τα υπερήλικα ζώα έχουν ανάγκη από λιγότερη πρωτεΐνη σε σχέση με τα κουτάβια και επίσης χρειάζονται υποστήριξη για τις αρθρώσεις τους.

Τα στειρωμένα ζώα έχουν μικρότερες θερμιδικές απαιτήσεις και επιπλέον τα αρσενικά γατάκια χρειάζονται ειδική φροντίδα για το ουροποιητικό τους, ώστε να προλαμβάνεται η έμφραξη του ουροποιητικού τους. Οπότε επιλέγουμε τροφές που αντιστοιχούν στην ηλικιακή ομάδα που ανήκει κάθε χρονική στιγμή το κατοικίδιό μας.

Σε ό,τι αφορά τη συχνότητα των γευμάτων, προτείνεται τους πρώτους μήνες της ζωής των ζώων να τρώνε τρία γεύματα την ημέρα. Στην ενήλικη ζωή τους, μέχρι και τα γεράματα, συστήνεται να τρώνε δύο φορές την ημέρα.

Αυτό προτείνεται, γιατί έχει παρατηρηθεί πως οι σκύλοι που τρώνε μία φορά τη μέρα, με μεγάλη λαχτάρα το μοναδικό γεύμα της ημέρας, κάνουν αεροφαγία, δηλαδή καταπίνουν μαζί με το φαγητό μεγάλες ποσότητες αέρα, ο οποίος προδιαθέτει σε διάταση του στομάχου, δυσφορία και ενδεχόμενη στροφή του οργάνου.

*Κτηνίατρος. Αμπελόκηποι, Αθήνα