«Η κλήση χρεώνεται σύμφωνα με τον τιμοκατάλογο του εκάστοτε παρόχου». Αυτή η μικρή σημείωση κάτω από τον τετραψήφιο 1520, τη λεγόμενη «Γραμμή Καταναλωτή» που διαθέτει η Γενική Γραμματεία Εμπορίου και Προστασίας του Καταναλωτή -η οποία μάλιστα από τον περασμένο Μάρτιο λειτουργεί σε 24ωρη βάση για να αντιμετωπίσει τις αυξημένες ανάγκες που προκάλεσε η πανδημία- υποτίθεται ότι είναι μια επαρκής και έντιμη προειδοποίηση για το τι μπορεί να κοστίσει στον πολίτη η χρήση μιας δημόσιας υπηρεσίας. Πόσο μπορεί όμως να φτάσει αυτό το κόστος;
Οπως καταγγέλλει αναγνώστης στην εφημερίδα μας, διαπίστωσε με έκπληξη στον τελευταίο τηλεφωνικό λογαριασμό του ότι μόλις 5 κλήσεις στο 1520 στη διάρκεια του Νοεμβρίου χρεώθηκαν από τον τηλεφωνικό πάροχο 20 ευρώ! «Τις τρεις φορές περίμενα στην αναμονή και εν τέλει το έκλεισα, μόνο τις δυο μίλησα, για 1 λεπτό συνολικά. Αλλά έχει χρεωθεί όχι μόνο η ώρα ομιλίας, αλλά και ολόκληρη η αναμονή! Για παράδειγμα, στην τελευταία κλήση έχουν χρεωθεί 18 λεπτά…», καταγγέλλει ο αναγνώστης Θ.Τ., σημειώνοντας εύλογα στο μήνυμά του ότι «νιώθει θυμό με αυτή την εκμετάλλευση», ενώ διευκρινίζει ότι ο τηλεφωνικός πάροχος με τον οποίο επικοινώνησε τον ενημέρωσε ότι «η ευθύνη για τη χρέωση αναμονής στους τετραψήφιους αριθμούς έγκειται στον λειτουργό τους, ήτοι στο υπουργείο».
Γνωρίζει και αποδέχεται το υπουργείο Ανάπτυξης αυτές τις εξωφρενικές χρεώσεις; Τι είδους «προστασία παρέχει στους καταναλωτές όταν αδυνατεί να τους προστατεύσει από την αισχροκερδή τιμολόγηση μιας δημόσιας υπηρεσίας που οφείλει να τους παρέχει, αν όχι δωρεάν, τουλάχιστον με κανονική αστική χρέωση;
