Ο καινούργιος χρόνος χρειάζεται πολλές ευχές για να πάει καλύτερα από τον περασμένο. Ευχές που ισχύουν και για όλα τα επόμενα χρόνια, αν θέλουμε να βλέπουμε όχι μόνο το δέντρο αλλά και το δάσος. Κι όταν λέμε δέντρο εννοούμε αυτούς που κυβερνούν τυπικά και δάσος αυτούς που κυβερνούν ουσιαστικά. Ποιες είναι οι αιτίες για την κακή οικονομία της πατρίδας μας και ποιες για την καταστροφή του κόσμου ολόκληρου. Πριν πάμε στις ευχές, ας ρίξουμε μια ματιά στο άγριο δάσος τού χτες και του σήμερα.
Η ελπίδα μας σήμερα για να αντιμετωπίσουμε την επιδημία είναι το κοσμοσωτήριο εμβόλιο. Ποιο από όλα όμως είναι το καλύτερο; Αυτή είναι η αγωνία μας. Και ποιο είναι το πιο αξιόπιστο; Ηδη διάσπαρτες πληροφορίες στο διαδίκτυο μιλούν, με επίσημα στοιχεία, πολύ άσχημα, για μια εταιρεία που ήδη προηγείται. Πρόστιμα δισεκατομμυρίων για εξαγορά γιατρών και για αμέτρητες παρενέργειες των φαρμάκων της.
Μια άλλη πλευρά του «δάσους» είναι οι εξοπλισμοί. Πριν από μερικά χρόνια, το 1960, παρουσιάσαμε ένα αντιπολεμικό θεατρικό έργο. Στο πρόγραμμα, αναφέραμε κάποια επίσημα στοιχεία που δείχνουν με απλό τρόπο, πόσο στοιχίζουν τα όπλα σε καιρό πολέμου και σε καιρό ειρήνης. Αραγε, πόσο να στοιχίζουν σήμερα;
«Με τις δαπάνες του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, θα εξασφαλιζόταν Μέση Παιδεία για ΟΛΑ τα παιδιά της γης. Ενα σπίτι με πέντε δωμάτια για ΟΛΕΣ τις οικογένειες του κόσμου. Ενα καλό νοσοκομείο για κάθε ΠΕΝΤΕ χιλιάδες κατοίκους της Γης». «Το χρήμα που δαπανάται κατά το τρέχον έτος διά την άμυνα των διαφόρων κρατών, θα αρκούσε για τη χρηματοδότηση όλων των προγραμμάτων βοηθείας του ΟΗΕ, κατά τα προσεχή 500 έτη!».
Και πιο αναλυτικά: «Μια σφαίρα κοστίζει όσο ένα μπουκάλι γάλα. Ενα τανκ, ένα σχολείο. Ενα κανόνι των 40/70, 10 εργατικές κατοικίες. Ενα βλήμα πυροβολικού, 315 κιλά ψωμί. Ενα αντιτορπιλικό, από ένα κοστούμι για 200 χιλιάδες ανθρώπους. Ενα βομβαρδιστικό, Β-58-801 εκ., έξι Νοσοκομεία από 1.275 κρεβάτια το καθένα».
Και η πατρίδα μας το 1975 έδωσε ένα δισ. δολάρια για εξοπλισμούς! Και συνεχίζει να δίνει. Αυτές τις μέρες μάλιστα υπογράφεται συμφωνία με τη Γαλλία για αγορά πολεμικού υλικού αξίας 2 δισ. ευρώ περίπου. Τώρα, στην εποχή της πανδημίας και της πείνας μας. (Πολεμικό υλικό που μας πουλάνε οι χώρες του ΝΑΤΟ, για να αντιμετωπίσουμε μια χώρα του ΝΑΤΟ. Παραλογισμός!)
Ας φύγουμε όμως από τον πολεμικό εφιάλτη της δυστυχίας που ζούμε και ζήσαμε τόσα χρόνια και ας πάμε στο ειρηνικό όνειρο της ευτυχίας που θέλουμε, παραμένοντας ρομαντικοί, να ζήσουμε τον επόμενο χρόνο και όλη την υπόλοιπη ζωή μας.
Κι ας κρατήσουμε ως καλύτερη συμβουλή για την κατάρα των πολέμων, μια πολυσήμαντη ατάκα στο έργο «Οι Ρόζεμπεργκ» από τον Ιούλιο Ρόζεμπεργκ που παρουσιάσαμε το 1975: «Αν θέλετε να κερδίσετε έναν πόλεμο, μην τον αφήσετε να γίνει…». Ενας κυνικός στρατηγός απάντησε: «Και τόσα λεφτά που δώσαμε, τσάμπα θα πάνε;»… Ενας σπουδαίος πρόεδρος, ο Ρούσβελτ, αποφάσισε να μη γίνουν η Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Την άλλη μέρα πέθανε. Ανέλαβε ο Τρούμαν, αποφάσισε το αντίθετο και δηλητηρίασε ολόκληρη την Ανθρωπότητα.
Ας τελειώσουμε τις ευχές μας όμως, ακούγοντας έναν λόγο που πρωτακούστηκε 80 χρόνια πριν. Τον λόγο του Τσάρλι Τσάπλιν -του Σαρλό των παιδικών μας χρόνων. Τον λόγο του «Ανθρωπάκου μας», που σημάδεψε για πάντα τη ζωή μας. Και θα συνεχίζει ν’ ακούγεται όσο θα υπάρχουν άνθρωποι. Πρόκειται για ένα μικρό απόσπασμα από την ταινία του «Ο μεγάλος δικτάτωρ»:
«Λυπάμαι, αλλά δεν θέλω να κυβερνώ. Δεν θέλω να γίνω αυτοκράτορας. Ανέκαθεν ήθελα να βοηθάω όλο τον κόσμο. Χριστιανούς, Εβραίους, μαύρους, λευκούς. Ολοι θέλουμε να βοηθήσουμε τον κόσμο, έτσι είναι οι άνθρωποι. Θέλουμε να ζήσουμε από την ευτυχία του άλλου, όχι από τη δυστυχία του. Δεν θέλουμε να μισούμε ή να περιφρονούμε ο ένας τον άλλο. Η γη είναι πλούσια και μπορεί να θρέψει όλο τον κόσμο. Δυστυχώς όμως, η απληστία δηλητηρίασε τις ψυχές των ανθρώπων, μας γέμισε μίσος, δυστυχία και αιματοχυσίες.
Αναπτύξαμε την ταχύτητα αλλά κλειστήκαμε στον εαυτό μας. Η μηχανοποίηση μας έκανε εξαρτημένους, η γνώση μας έκανε κυνικούς, η εξυπνάδα σκληρούς και αγενείς. Πέρα από μηχανές χρειαζόμαστε ανθρωπιά. Πέρα από εξυπνάδα χρειαζόμαστε καλοσύνη, ευγένεια. Χωρίς αυτές τις αρετές η ζωή θα καταντήσει ένα καθημερινό μαρτύριο. Το αεροπλάνο και το ραδιόφωνο μας έφερε πιο κοντά. Οι εφευρέτες τους ονειρεύτηκαν έναν κόσμο γεμάτο καλοσύνη. Για οικουμενική αδελφοσύνη, για την ενότητα όλων μας. Να ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο και να ακούν τη φωνή τους εκατομμύρια άνθρωποι, σε όλες τις άκρες της Γης.
Δυστυχώς όμως πέφτουν, σιγά-σιγά, στα χέρια ενός απάνθρωπου συστήματος που τα μετατρέπει σε πολεμικά μηχανήματα θανάτου και εξόντωσης αθώων και φτωχών ανθρώπων, σε όλο τον πλανήτη. Ενα σύστημα με μηχανικά μυαλά και μηχανικές καρδιές. Και μας μετατρέπει σε ένα ανυπεράσπιστο κοπάδι άβουλων και μίζερων ψυχών.
Μη φοβάστε όμως. Στο όνομα της Δημοκρατίας ας ενωθούμε κι ας χρησιμοποιήσουμε τη δύναμή μας για ένα καλύτερο κόσμο. Σε έναν κόσμο που όλοι θα έχουμε ίσες ευκαιρίες να δουλέψουμε, να διασκεδάσουμε, να ονειρευτούμε και να χαρούμε όλα τα αγαθά που αυτοί οι τύραννοι μας τα στερούν με ένα βάναυσο τρόπο θανάτου.
Ετσι θα χτίσουμε για μας και για τις νέες γενιές, έναν κόσμο χωρίς μίσος, απληστία και πείνα. Εναν κόσμο λογικής. Εναν κόσμο που η επιστήμη, η πρόοδος και η ανεξαρτησία μας θα χαρίσουν την ευτυχία στον καθένα. Στο όνομα της ελευθερίας, ας γίνουμε όλοι, άσπροι, μαύροι, κίτρινοι, κόκκινοι, ένα σώμα. Μια ψυχή… Για να τελειώσουμε μια για πάντα με αυτό το μαύρο σύστημα θανάτου που ζούμε τώρα».
