Οι πανδημίες είναι πολύ δημοκρατικές…

…ΕΥΧΟΜΑΙ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΧΡΟΝΙΑ

Το εξώφυλλο του περιοδικού TIME αρχές Δεκεμβρίου ήταν ένα από τα ωραιότερα εξώφυλλα, από τα πιο έξυπνα εξώφυλλα θα έλεγα, γεμάτα χιούμορ αλλά ουσία εξώφυλλα που έχουν γίνει ποτέ – ή που έχω δει εγώ…

Κάτασπρο λοιπόν το εξώφυλλο του TIME με αχνά γράμματα το όνομα του περιοδικού και από κάτω με χοντρά μαύρα στοιχεία ένα «2020» σαν διαγραμμένο από πάνω με ένα στυλό κατακόκκινο –για να θυμίζει και το αίμα που έχει χυθεί– ένα τεράστιο Χ και από κάτω η φράση «Τhe worst year ever» – «Η χειρότερη χρονιά που έχει υπάρξει»…

Το είδα, το θαύμασα, το ζήλεψα. Βέβαια η ανθρωπότητα έχει ζήσει πολύ χειρότερες χρονιές, απλώς οι άνθρωποι δεν ήταν τόσο «καλομαθημένοι» όσο είναι τις τελευταίες δεκαετίες μακριά από πολέμους, επιδημίες, αρρώστιες κ.λπ. κ.λπ.

Φυσικά όχι οι άνθρωποι… αλλά οι «πολιτισμένοι» άνθρωποι. Γιατί νομίζω πως στην Αφρική και όχι μόνο στην Αφρική μάλλον δεν θα καταλάβουν τι εννοεί το TIME.

Αλλά οι «πολιτισμένοι» άνθρωποι –όλα τα γουρούνια είναι ίσα αλλά κάποια γουρούνια είναι πιο ίσα από τα άλλα, που λέει και ο Οργουέλ στη «Φάρμα των Ζώων»– ξαφνικά ξαφνιάστηκαν, ξαφνιαστήκαμε… πώς τόλμησε να εμφανιστεί μια πανδημία. Και με αρκετή ανοησία άρχισαν και οι θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με το αν είναι αλήθεια ή ψέματα και λοιπές βλακείες.

Η ανοησία πάντα περίσσευε στους ανθρώπους, αλλά τον παλιό καιρό ακόμα και οι ανόητοι είχαν διδαχτεί από τη ζωή τη σύνεση. Στην εποχή του ίντερνετ όλοι αισθάνονται αρκετά ασφαλείς ότι έχουν δίκιο να υποστηρίζουν τις βλακώδεις απόψεις τους. Και αυτό όχι μόνο βέβαια στην Ελλάδα αλλά παντού, όπως διαπιστώνουμε από τις αντιδράσεις και τις διαδηλώσεις διεθνώς. Το 2020 ήταν όντως φρικτή χρονιά, αλλά όχι με υλικό και συμβάντα που δεν είχε ξαναζήσει η ανθρωπότητα στο παρελθόν και μάλιστα το σχετικά πρόσφατο, δηλαδή μέσα στον 20ό αιώνα.

Τελικά οι πανδημίες είναι πολύ δημοκρατικές. Ολους μάς σφάζουν, όλους μας μαχαιρώνουν. Δεν κάνουν διακρίσεις κανενός είδους. Από πρωθυπουργούς και προέδρους έως τους «τελευταίους των τελευταίων» – αν και οι πρώτοι μπορεί να είναι πολύ χειρότεροι από τους δεύτερους. Απλώς, για κάποιους αυτό είναι η καθημερινότητα όλης τους της ζωής…

Οπως και να ’χει όμως ήταν μια δύσκολη χρονιά και δεν υπάρχει τίποτα μα τίποτα να σκεφτείς και να θυμηθείς πως είχε συμβεί σε αυτήν πλην του κορονοϊού. Ούτε κάποιο πρόσωπο της χρονιάς ούτε τίποτα, ούτε καλλιτεχνικά γεγονότα, ούτε πολιτικά. Ακόμα και οι αμερικανικές εκλογές, που ήταν σούπερ θέμα κάθε χρονιάς όπου γίνονταν, επισκιάστηκαν.

Οι οικονομίες καταποντίζονται, κοινωνικά στάτους διαλύονται, νόμοι, δικαιώματα, όλα αλλάζουν, καταρρέουν και επαναπροσδιορίζονται. Ας ελπίσουμε προς το καλύτερο όταν με το καλό τελειώσει ο εφιάλτης – γιατί εφιάλτης είναι. Και επειδή σε αυτή τη φιλόξενη γωνίτσα θα με ξαναδιαβάσετε στις 8 Ιανουαρίου 2021, μια και τις δύο επόμενες Παρασκευές, όπου πέφτουν τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά, δεν κυκλοφορούν εφημερίδες, θέλω να σας ευχηθώ από τώρα… Οχι ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, όπως κάθε χρόνο, αλλά ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΧΡΟΝΙΑ…

ΥΓ: Επειδή το 1921, που ήταν τα 100 χρόνια, έπεφτε το Μέτωπο στη Μικρά Ασία και πηγαίναμε κατευθείαν για την καταστροφή, και το 1971, στα 150 χρόνια, ήταν μαύρη χούντα και μια και από ό,τι έχουμε διαπιστώσει πρόκειται μάλλον για μια γρουσούζικη επέτειο, στα 200 χρόνια ας ευχηθούμε να είναι λίγο καλύτερα τα πράγματα.