Μαραντόνα αρτ!

Η γνωριμία με τον 58χρονο Χιλιανό ζωγράφο Αλεχάντρο Νέρας, το 2006 σε διεθνή έκθεση ζωγραφικής στην Αθήνα, είχε γίνει με αφορμή τον Μαραντόνα! Τότε είχα θελήσει να προκαλέσω τους εικαστικούς που με περιέβαλλαν (πόσο μάλλον τους… σοβαροφανείς εξ αυτών) και όταν τέθηκε στην ομήγυρη το ερώτημα για «τις μορφές τέχνης στην καθημερινότητα», μετά τις συμβατικές αναφορές, πέταξα τη βόμβα: «Η έμπνευση, η φαντασία, οι γεωμετρικές συνισταμένες της κίνησης του Μαραντόνα με την μπάλα στα πόδια, όλα τους στοιχεία αυτοσχεδιασμού, είναι τέχνη!».

Οι περισσότεροι σώπασαν, δήθεν αιφνιδιασμένοι, δύο από τους δέκα της ομήγυρης κοίταξαν τον Χιλιανό ζωγράφο σαν να του έλεγαν «τι λέει αυτός, βάλ’ τον στη θέση του», αλλά ο Αλεχάντρο Νέρας τούς επανέφερε στην τάξη: «Ετσι είναι! Το αριστερό πόδι του Μαραντόνα έχει την επιδεξιότητα πινέλου ζωγράφου!». Λέξεις ικανές να συντηρήσουμε την επαφή μαζί του… Και τώρα, λίγες μέρες μετά τη φυγή του Ντιέγκο, ν’ ακούσουμε τη λαϊκή αίσθηση και τα σχέδια εικαστικών και όχι μόνο -και- από τη Χιλή:

«Ολοι, απλοί πολίτες, καλλιτέχνες κάθε μορφής, όλοι μας γίναμε και πάλι εξαιτίας του, όπως και όταν έπαιζε, μια παρέα…Δυστυχώς τώρα για να τον θρηνήσουμε. Δεν θ’ αργήσει, ειδικά στη Χιλή, σίγουρα στην Αργεντινή, η συνεργασία καλλιτεχνών με έργα τους που θα έχουν ερέθισμα την έμπνευση του Μαραντόνα στο γήπεδο. Να είστε σίγουροι γι’ αυτό… Πρέπει βέβαια όσοι μετάσχουμε στην ίδια έκθεση να είμαστε προσεκτικοί με τα έργα που θα παρουσιάσουμε. Για να μιμηθούμε την… τέχνη του!».

Την «τέχνη του» είπατε; Ανατριχίλα! Επειδή όποιος κι αν προσπαθήσει, τη μαεστρία του Ντιέγκο με την μπάλα δεν μπορεί να τη μιμηθεί, ας επιχειρήσουμε την αντανάκλασή της σε μορφές τέχνης…