Οι ΗΠΑ είναι μια χώρα θαύμα, με όλα τα καλά και τα κακά που μπορεί να έχει ένα θαύμα βέβαια. Ολα τα καλά που μπορεί να θαυμάσεις και να εκτιμήσεις σε αυτήν τα έχει στην υπερβολή και το ίδιο βέβαια συμβαίνει και για τα αρνητικά της. Κακά τα ψέματα όμως έτσι συνέβαινε πάντα με τις χώρες ή τους τόπους που έδιναν το στίγμα στον πλανήτη στο πέρασμα της ιστορίας. Στην Αίγυπτο, στη Βαβυλώνα, στη Ρώμη, στο Βυζάντιο, στην Αγγλία, στη Γαλλία, στην Αμερική τα τελευταία 75 χρόνια…
Στα αρνητικά λοιπόν είναι πως ακόμα και μια καλή σκέψη μπορεί να τραβηχτεί από τα μαλλιά και στην πραγματοποίησή της σε λίγο μπορεί να μην τη γνωρίζεις και για το καλό να έχει φέρει το κακό…
Το ίδιο έγινε και με την ποτοαπαγόρευση στα χρόνια του ’20, η ίδια υστερία τούς έπιασε και με το τσιγάρο αλλά και σε άλλα πράγματα που βέβαια κάποια στιγμή μετανιώνουν για αυτά…
Το #MeToo ξεκίνησε πριν από πολύ λίγα χρόνια και έκανε πάταγο αμέσως. Η αρχική ιδέα, σωστή. Δεν μπορεί κάποιος να εκμεταλλεύεται τη θέση του για να εκβιάζει ή και να βιάζει σωματικά ή ψυχολογικά ανθρώπους για να τους βοηθήσει. Κάπως έτσι πολλά κάποτε «αθώα» –το αθώα με ή χωρίς εισαγωγικά, ε– κοριτσάκια αλλά και αγοράκια, «βιάστηκαν» –με ή χωρίς εισαγωγικά πάλι– ψυχολογικά ή σωματικά από ετεροφυλόφιλους ή ομοφυλόφιλους στο όνομα των υποσχέσεων μιας καριέρας…
Κάπου εκεί έπεσε στο τραπέζι και το θέμα του Γούντι Αλεν, όπου η μαινάδα πρώην σύζυγός του Μία Φάροου με όπλο περίπου τα μισά από τα παιδιά τους, που είχαν υιοθετήσει –τα άλλα μισά ήταν πάντα κοντά στον Γούντι Αλεν αλλά αυτό δεν το πρόσεξε ποτέ κανείς σοβαρά– στη λύσσα εναντίον του Αλεν έκανε τέρατα που παρέσυραν και άλλο κόσμο στην καταστροφή…
Ξαφνικά κάθε ασήμαντη και κάθε ασήμαντος, στις πιο πολλές περιπτώσεις –γιατί κάποιες περιπτώσεις ήταν και σοβαρές– που ήθελε ύστερα από χρόνια αδυναμίας του να υπάρξει μέσα από μια καριέρα κατήγγελλε κάποιον «που του την είχε πέσει ερωτικά» για να τον βοηθήσει.
Φυσικά υπήρξαν και περιπτώσεις όπως του Χάρβεϊ Βάινσταϊν, πολύ σοβαρές, αλλά οι περισσότερες από τις περιπτώσεις που ήρθαν στο φως τη δημοσιότητας κατέστρεψαν ή ημικατέστρεψαν καριέρες βασισμένες στη δημοσιότητα ανθρώπων που μπορεί μόνο η ζήλια να τους οδήγησε μέχρι εκεί…
Η άτιμη πράξη καλό είναι να πληρώνεται όσα χρόνια και να περάσουν, αλλά η αξιοπρέπεια είναι πολύ ακριβό σπορ για να το ‘χει κανείς και σίγουρα… δεν ξαναγοράζεται 20 χρόνια μετά το γεγονός…
Και όπως πέρσι με την εξέγερση των μαύρων στην Αμερική, που μέσα σε αυτό το συγκλονιστικό γεγονός, το τόσο πολύ σημαντικό, κάποιοι τα έβαλαν με το «Οσα παίρνει ο άνεμος» και έγιναν ρεζίλι, έτσι και τώρα μαθαίνω πως κάποιες από αυτές τις επαγγελματίες προοδευτικές και αγωνίστριες τα έχουν βάλει με την Πηνελόπη από την Οδύσσεια του Ομήρου και ζητάνε, λέει, να απομακρυνθεί ο Ομηρος από τα σχολεία γιατί η Πηνελόπη είναι αρνητικό πρότυπο για τη γυναίκα την εποχή της χειραφέτησής της.
Θα επανέλθω, πριν όμως κλείσω θα ήθελα να ρωτήσω αυτές τις ηλίθιες, το πρότυπο της γυναικείας χειραφέτησης δηλαδή απαγορεύει σε μια γυναίκα να αγαπάει τον άντρα της και να τον περιμένει από ένα ταξίδι και να μη μεταμορφώνεται σε φτηνό τσουλί ψάχνοντας το σεξ δεξιά και αριστερά; Από πότε το καινούργιο πρότυπο οφείλει να σε οδηγήσει στο να γίνεις με το ζόρι «τσόκαρο» και σου απαγορεύει να είσαι πιστή –ή και πιστός βέβαια– σε αυτόν ή αυτήν που αγαπάς;
