Υστερα από πολλούς μήνες εφησυχασμού, στο Πεκίνο σήμανε και πάλι συναγερμός λόγω μερικών νέων κρουσμάτων, όμως οι Κινέζοι δεν σκοπεύουν να ξανακλειστούν μέσα, τώρα που συνήθισαν να ερωτεύονται στον δρόμο. Υπαίθριο βαλς με μάσκες, λοιπόν!
Το μικρό βασκικό χωριό Εσνότς, σε κάποια πλαγιά των Πυρηναίων στα σύνορα Ισπανίας-Γαλλίας, έχει καταληφθεί πλήρως από το χιόνι και τους περιορισμούς στην κυκλοφορία και ένα άλογο βρήκε μοναδική ευκαιρία να το σκάσει από τον στάβλο του και να ξεχυθεί σε μια αξέχαστη περαντζάδα στο έρημο τοπίο.
Σε μια τελετουργία που πηγάζει από τη Μητέρα Αφρική, μια μαύρη Βραζιλιάνα προσεύχεται στη Θεά της Θάλασσας Γεμόια, ζητώντας να σταματήσει η κακοδαιμονία που την έχει αφήσει άνεργη και πάμφτωχη. Ας ελπίσουμε να εισακουστεί η προσευχή.
Και στο Χαράρε, πάλι, οι μοναδικές επιχειρήσεις που ευδοκιμούν είναι τα αυτοσχέδια γραφεία τελετών. Τι γραφεία τελετών, δηλαδή; Απλοί ξυλουργοί είναι οι άνθρωποι και φτιάχνουν φέρετρα κακήν κακώς, καθώς δεν φτάνουν…
Η νεολαία της Αβάνας γυμνάζεται συλλογικά σε αυτοσχέδια όργανα γυμναστικής φτιαγμένα από σκουριασμένες σκαλωσιές, κουβάδες και ό,τι άλλο βρεθεί. Η Κούβα, μέσα στα χίλια προβλήματά της και την καταραμένη φτώχεια που τη μαστίζει, συνεχίζει να αποπνέει γοητεία.
Ο εμποράκος κύριος Ντανιέλ Τόρες Μπαζάν ξαναβγήκε στον πάγκο του ύστερα από έξι μήνες αυτοεγκλεισμού. Είναι τρομοκρατημένος με τον κορονοϊό και συντετριμμένος, καθώς μέσα σε αυτό το διάστημα έχασε τα τρία καλύτερά του φιλαράκια από το παζάρι της Λίμα, τους διπλανούς εμπόρους με τους οποίους πέρασε όλη του τη ζωή. Ομως, στην τσέπη του δεν έμεινε ούτε μισό σολ και αναγκάστηκε να ξαναπιάσει δουλειά, διαφημίζοντας -ποζάροντας και ως μοντέλο- κουνουπιέρες.
