Καμιά εγγύηση για την κατάρρευση της τηλεκπαίδευσης

Συνεχίζονται τα προβλήματα στην τηλεκπαίδευση, ενώ εξακολουθεί το υπουργείο Παιδείας να μην αναγνωρίζει για τον εαυτό του κανένα μερίδιο ευθύνης για την απόλυτη ανετοιμότητα εν όψει της μαζικής τηλεκπαίδευσης στη χώρα.

Δεκάδες χιλιάδες μαθητές και καθηγητές σε πολλές περιοχές δεν μπόρεσαν και χτες να μπουν στις ψηφιακές τους τάξεις. Κατά το υπουργείο, την πρώτη ημέρα έφταιγε η Cisco, τη δεύτερη μέρα το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο (ΠΣΔ). Σε καμία περίπτωση δεν ευθύνεται το ίδιο για τη συμφωνία που συνήψε με τον τεχνολογικό κολοσσό, ούτε για τις χαμηλές αντοχές του ΠΣΔ.

Χθες, στελέχη του υπουργείου Παιδείας, σαν να έρχονταν από άλλο χωροχρόνο, για την ακρίβεια από την αίθουσα των ασκήσεων επί χάρτου, δήλωναν: «Συζητάμε διάφορες λύσεις κι αν δούμε ότι δεν λειτουργεί η μια θα προχωρήσουμε σε άλλες». Το καλύτερο μας το φύλαγε η επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου, που ουσιαστικά μας λέει να το πάρουμε απόφαση. Αναφέρει επί λέξει: «Καλούμαστε να προσαρμοστούμε στις συνθήκες διαδικτυακής φόρτωσης που είναι πρωτοφανείς για όλο τον κόσμο». Τι δεν καταλαβαίνουμε;

Πάντως, εντύπωση προκαλεί η στάση όχι μόνον του υπουργείου αλλά γενικότερα της κυβέρνησης απέναντι σ’ ένα από τα σημαντικότερα στοιχήματα της έκτακτης συνθήκης που επικρατεί. Κανείς δεν βρήκε τίποτα να πει για τα δεδομένα της χώρας και ποια ήταν τελικά αυτή η φοβερή και τρομερή προετοιμασία που έγινε τόσους μήνες εν όψει τηλεκπαίδευσης αλλά και τηλεργασίας. Τι σήμαιναν οι πανηγυρικές δηλώσεις ότι είμαστε «καθ’ όλα έτοιμοι»; Ποια είναι τα όλα; Ποιες είναι οι ψηφιακές υποδομές της χώρας; Ποια η κατάσταση στα σχολεία;

«Ο εξοπλισμός και οι υποδομές που εντάσσονται στο Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο είναι από την εποχή του ΠΑΣΟΚ», μας λέει ο αντιπρόεδρος της Ενωσης Πληροφορικών Ελλάδας, Δημήτρης Κυριακός, για να καταλάβουμε σε τι στηρίζεται η συνεργασία με τον «κολοσσό» και γιατί κατέρρευσε το έρμο αυτές τις ημέρες. «Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε το περιεχόμενο της σύμβασης και αν προβλέπονται ή όχι –λόγω δωρεάς– ρήτρες. Δεν γνωρίζουμε επίσης τι ακριβώς συνέβη. Ωστόσο, είναι εξαιρετικά πιθανό η μαζική χρήση της πλατφόρμας στην Ελλάδα και ταυτόχρονα σε άλλες χώρες να συνέβαλε στην κατάρρευση των servers της Webex».

Στην εύλογη απορία για την ύπαρξη εγγυήσεων σε μια τόσο σοβαρή σύμβαση που αφορά το εκπαιδευτικό σύστημα μιας χώρας η απάντηση είναι σαφής: «Πρέπει να υπάρχουν εγγυήσεις, αλλά ούτε αυτές τις γνωρίζουμε».

Εναλλακτικές ή εφεδρικες λύσεις; «Υπάρχουν πολλές υπό την έννοια ότι υπάρχουν κι άλλες πλατφόρμες ή ένα πλαίσιο ελεύθερης επιλογής, το οποίο, μάλιστα, χρησιμοποιείται σε αρκετούς εκπαιδευτικούς τομείς, όπως για παράδειγμα στα ΙΕΚ. Ο καθένας συνδέεται όπως θέλει αφού γίνει η σχετική ενημέρωση για τον σύνδεσμο. Υπάρχει βέβαια ένας χρονοπεριορισμός (διάρκεια σύνδεσης για 40-45 λεπτά), ο οποίος, όμως, αντιστοιχεί σε μία διδακτική ώρα. Δεν ξέρω, ωστόσο, αν αυτή η ανάγκη εξόδου και επανεισόδου για κάθε χρήστη σε τόσο μεγάλη κλίμακα προκαλούσε σύγχυση. Σε κάθε περίπτωση, η οργάνωση της τηλεκπαίδευσης σε εθνικό επίπεδο απαιτεί πολύ σοβαρή προετοιμασία και κυρίως υποδομές».

Κι επειδή οι υποδομές είναι η βάση στην οποία πρέπει να στηρίζεται κάθε τεχνολογική αναβάθμιση, πόσο μάλλον ο εκρηκτικός συνδυασμός τηλεργασίας και τηλεκπαίδευσης, ο αντιπρόεδρος της ΕΠΕ προχωρά σε μια σημαντική πρόταση μέσω της «Εφ.Συν.»: «Το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης να δώσει άμεσα κίνητρα ώστε να μειωθεί στο 50% η τιμή του ίντερνετ στην Ελλάδα. Εχουμε το πιο ακριβό ίντερνετ στην Ευρώπη και τις πιο χαμηλές ταχύτητες. Αν γίνει αυτό, τότε όχι μόνο θα ξεφουσκώσουν οι λογαριασμοί, αλλά τα νοικοκυριά θα μπορέσουν ν’ αναβαθμίσουν τον εξοπλισμό και τις υποδομές τους κι έτσι ν’ αντεπεξέλθουν στις αυξημένες απαιτήσεις της πανδημικής κρίσης που ζούμε».

Με άλλα λόγια, καμιά προετοιμασία για τόσο μεγάλα εγχειρήματα δεν μπορεί να στηριχθεί σε πανηγυρικές δηλώσεις ετοιμότητας και σίγουρα όχι σε παιχνίδια ανευθυνότητας στα οποία δείχνει προτίμηση τελευταίως το υπουργείο Παιδείας. Καλή η αποφασιστικότητα, καλύτερη η σοβαρότητα, ακόμη καλύτερη η υπευθυνότητα. Εκτός κι αν δεχθούμε ότι εμείς «φταίμε» που ζούμε στην Ελλάδα. Οχι το υπουργείο Παιδείας…

● Να σημειώσουμε ότι το υπουργείο δεν απαντά ούτε στα αιτήματα της ΟΛΜΕ για μείωση διδακτικής-εξεταστέας ύλης και μη εφαρμογή της Τράπεζας Θεμάτων.