Πανεθνική απεργία στη Λευκορωσία

Δεν το βάζουν κάτω οι πολίτες της Λευκορωσίας, στενεύουν όμως οι εναλλακτικές τους για να εξαναγκάσουν ειρηνικά σε παραίτηση τον αυταρχικό «πρόεδρο» της χώρας και σφετεριστή της εξουσίας, Αλεξάντερ Λουκασένκο.

Λίγες ώρες αφότου έληξε χθες το «τελεσίγραφο του λαού» που του απηύθυνε η –αυτοεξόριστη ηγέτιδα της αντιπολίτευσης και θεωρούμενη νικήτρια των προεδρικών εκλογών του Αυγούστου– Σβετλάνα Τιχανόφσκαγια, δίνοντάς του διορία μέχρι τα μεσάνυχτα της Κυριακής να αποχωρήσει από τον προεδρικό θώκο, να τερματίσει τη βία κατά των αντικυβερνητικών διαδηλωτών και να απελευθερώσει τους πολιτικούς κρατούμενους, παρέμενε θολό κατά πόσον το κάλεσμά της για πανεθνική απεργία βρήκε τη μαζικότατη ανταπόκριση που χρειαζόταν ώστε να προκαλέσει παράλυση στη χώρα και να μετουσιωθεί σε αποτελεσματικό μοχλό πίεσης προς τον Λουκασένκο.

Οι αμετανόητες προθέσεις του άλλωστε ήταν ξεκάθαρες από το απόγευμα της Κυριακής, στη διάρκεια της 11ης κατά σειρά κινητοποίησης, κατά την οποία 100.000 άνθρωποι πλημμύρισαν το Μινσκ, απαιτώντας την παραίτησή του.

Για πολλοστή φορά, οι δυνάμεις ασφαλείας διέλυσαν το συλλαλητήριο με δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις στον σωρό. Κι αν αρκετοί Λευκορώσοι δεν φοβούνται να πέσουν θύματα ξυλοδαρμού ή να βρεθούν στη φυλακή, κάποιοι λυγίζουν μπροστά στην απειλή της ανεργίας και της φτώχειας. «Στηρίζω την απεργία, αλλά φυσικά θα πάω στη δουλειά μου» δήλωνε χαρακτηριστικά στην Guardian ο 29χρονος Σεργκέι, ιδιωτικός υπάλληλος. «Χρειάζεται να ξεφορτωθούμε τον Λουκασένκο, χρειάζεται όμως επίσης να κρατήσω το εισόδημά μου».

Η 43χρονη Ελένα από την άλλη, εργαζόμενη σε κέντρο αισθητικής, έλεγε στο Γαλλικό Πρακτορείο πως δεν εργάστηκε χθες κι ότι «υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι σαν κι εμένα» που επρόκειτο να λάβουν μέρος στην απεργιακή κινητοποίηση. «Αν η απεργία δεν πετύχει, το ερώτημα είναι κατά πόσον το κίνημα διαμαρτυρίας, που έχει παραμείνει μέχρι τώρα σχεδόν απόλυτα ειρηνικό, θα ριζοσπαστικοποιηθεί ή θα ξεθυμάνει ως αποτέλεσμα της κόπωσης και του ερχομού του χειμώνα» παρατηρούσε εύστοχα η βρετανική εφημερίδα.

Οι πληροφορίες για τη συμμετοχή στη γενική απεργία ήταν συγκεχυμένες, ελλείψει ανεξάρτητης ενημέρωσης. Σύμφωνα με ελάχιστα ΜΜΕ που πρόσκεινται στην αντιπολίτευση, δυνάμεις ασφαλείας είχαν στήσει μπλόκα έξω από κρατικά εργοστάσια, συλλαμβάνοντας εκατοντάδες απεργούς εν μέσω εκστρατείας εκφοβισμού και για απολύσεις. Η δε κυβερνητική προπαγάνδα εμφάνιζε τις μεγάλες βιομηχανικές μονάδες της χώρας να λειτουργούν κανονικά.