Ημερολόγιο αντιφασισμού

Το κοινό μέτωπο απέναντι στον φασισμό, σε πολιτικό επίπεδο, διερράγη την παραμονή της απόφασης της δίκης, όταν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας με ανάρτησή του στο facebook επανέφερε στην πολιτική ατζέντα τη θεωρία των δύο άκρων, που είχαν υιοθετήσει από κοινού στο παρελθόν Ν.Δ. και ΚΙΝ.ΑΛΛ. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι εκείνη τη μέρα «έγραψε» το χθεσινό πρωτοσέλιδο του «Πρώτου Θέματος».

Προς τιμήν του ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Νάσος Ηλιόπουλος δεν πάτησε την πεπονόφλουδα και δεν έριξε το επίπεδο της αντιπαράθεσης. Απάντησε πολύ συγκεκριμένα, αφήνοντας την κυβερνητική προπαγάνδα χωρίς αντίκρισμα και αντίπαλο.

Με το μήνυμα του πρωθυπουργού αμέσως μετά τη γνωστοποίηση της απόφασης άρχισε η μικροπολιτική. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε αφήνοντας κατά μέρος την ιδιότητά του -εκφραζόμενος ως «Ελλην πολίτης» (sic!)- και έδειξε πως απευθυνόταν αποκλειστικά στο κομματικό ακροατήριο της Ν.Δ., διεκδικώντας για τον ίδιο και το κόμμα του τα αποκλειστικά επινίκια για την καταδίκη των νεοναζιστών.

Ούτε λέξη για το αντιφασιστικό κίνημα ή έστω για το σύνολο των δημοκρατικών πολιτών που αντέδρασαν στη φρίκη των νεοναζί.

Η συνέντευξη Κοντονή έδωσε την ευκαιρία στην κυβέρνηση να εντείνει το αφήγημα που καλλιεργούσε και αποδείχθηκε ανέλπιστος αρωγός στην προσπάθειά της να δημιουργήσει εκ νέου εσωκομματικό ζήτημα στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ από την πλευρά του αντέδρασε, αρχικά με ένα πετυχημένο βίντεο με το οποίο απαντούσε στην κυβέρνηση αναφορικά με το ποιος είχε αγαστές σχέσεις με τη Χρυσή Αυγή και στη συνέχεια με το πρωτοσέλιδο της «Αυγής» που συνάντησε πολλές αντιδράσεις, ακόμα κι εντός του. Σήμερα, το πολύ αύριο, θα μάθουμε τις ποινές. Με όλα τα παραπάνω μοιάζει να έχουμε ξεχάσει το επίδικο.