Η επίσκεψη Πομπέο στην Ελλάδα ήταν κυρίως ένα ηχηρό μήνυμα ότι οι ΗΠΑ δεν είναι μια υπερδύναμη σε αποδρομή από τη Νοτιοανατολική Ευρώπη και την ευρύτερη Μέση Ανατολή-Ανατολική Μεσόγειο.
Στη Νοτιοανατολική Ευρώπη δεν υπάρχει ορατός ορίζοντας πλήρους ένταξης στην Ε.Ε. των Δυτικών Βαλκανίων, με το κενό να είναι έτοιμες να το καλύψουν επενδυτικά η Κίνα και γεωπολιτικά η Ρωσία.
Η πιο δύσκολη όμως πτυχή της επιστροφής των ΗΠΑ είναι η ευρύτερη Μέση Ανατολή-Νοτιοδυτική Ασία.
Η αναδίπλωση-αποχώρηση των χερσαίων δυνάμεων των ΗΠΑ έχει σχεδόν ολοκληρωθεί στο Ιράκ και στη Συρία, ενώ παραμένει επείγουσα προτεραιότητα της Ουάσινγκτον στο Αφγανιστάν.
Η επιστροφή ενώ δεν έχει ολοκληρωθεί η αποδρομή είναι ένα περίπλοκο ζητούμενο για τις ΗΠΑ, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των εκλογών σε έναν μήνα.
Ετη φωτός μοιάζει να μας χωρίζουν σήμερα από την Pax Americana του Μπους πατρός και του Κλίντον στη Μέση Ανατολή και στα Βαλκάνια και πολύ περισσότερο με τη Νέα Μέση Ανατολή, τον χάρτη της οποίας επιχείρησε να χαράξει ο Μπους υιός με αφετηρία την εισβολή στο Ιράκ την άνοιξη του 2003.
Η ρεαλιστική γραμμή πλεύσης για μια πιο περιορισμένη αλλά αξιόπιστη αποτρεπτική και παρεμβατική παρουσία των ΗΠΑ στα Βαλκάνια και στη Μέση Ανατολή είναι ένα δύσκολο ζητούμενο.
Το 2009 ο Ομπάμα στις ομιλίες του στην Κωνσταντινούπολη και στο Κάιρο έκανε άνοιγμα προς το σουνιτικό πολιτικό Ισλάμ.
Στις αρχές του 2013 οι ΗΠΑ, στη σκιά της απειλής των τζιχαντιστών, προσέγγισαν το Ιράν ως βαρύνοντα παράγοντα ανάσχεσης του σουνιτικού φονταμενταλισμού.
Επόμενος σταθμός, η απόφαση του Τραμπ τον Μάιο του 2018 να αποσύρει τις ΗΠΑ από τη Συμφωνία του 2015 για τον διεθνή έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.
Ετσι εύλογα, με δεδομένες τις παλινδρομήσεις των ΗΠΑ στο πρόσφατο παρελθόν, η περιφερειακή επαναδραστηριοποίηση της Ουάσινγκτον προσλαμβάνεται ως παράγων περαιτέρω περιπλοκής.
Μεταξύ της αρχειοθετημένης Pax Americana και της απόσυρσης, η υλοποίηση της επιστροφής των ΗΠΑ σε Βαλκάνια, Αν. Μεσόγειο και Μ. Ανατολή προβάλλει σαν ένα δύσκολο ζητούμενο.
