Το τραγούδι «Τρομαγμένο μου» για τον Ζακ Κωστόπουλο, που το ερμηνεύει η Αννα Βίσση, βρίσκεται στα χείλη και τα αυτιά πολλών, πάρα πολλών. Αυτή τη φορά η «απόλυτη Ελληνίδα σταρ» δεν τραγουδά από την όχθη των νοικοκυραίων, αλλά των κατατρεγμένων, των αδικημένων, των «διαφορετικών».
Η αξία αυτού του τραγουδιού δεν βρίσκεται αποκλειστικά στην ποιότητα της ερμηνείας, του στίχου, της μουσικής, αλλά στο γεγονός ότι δημιουργήθηκε από ανθρώπους που πόνεσαν και νοιάζονται για την υπόθεση της Ζάκι, της κάθε Ζάκι. Επίσης η αξία του βρίσκεται στη χρονική στιγμή που κυκλοφόρησε (ακριβώς δύο χρόνια μετά το δολοφονικό λιντσάρισμα), καθώς και στον σκοπό για τον οποίο θα διατεθούν τα αναμενόμενα έσοδα, δηλαδή για να καλυφθούν κάποια έξοδα της δίκης που θα αρχίσει στις 21 Οκτωβρίου.
Τραγούδια για ήρωες, τραγούδια για θύματα. Η βαρβαρότητα της εποχής μας φέρνει ξανά, με νέους όρους, το «στρατευμένο» τραγούδι στο προσκήνιο. Αναμφίβολα η μεγάλη δημοτικότητα της Βίσση θα συμβάλει σε μια ευρύτερη καταδίκη του κοινωνικού ρατσισμού που ζει και βασιλεύει και σήμερα, με τον κορονοϊό, θεριεύει. (Ας θυμηθούμε το 16χρονο κορίτσι στο Αγρίνιο, που πρόσφατα λιποθύμησε σε κεντρικό δρόμο της πόλης και πολλοί περαστικοί αρνήθηκαν να την πλησιάσουν και να τη βοηθήσουν…).
Είναι πολλά τα «τρομαγμένα» παιδιά στις μέρες μας και δεν ανήκουν μόνο στη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα. Είναι οι πρόσφυγες και τα παιδιά τους, είναι οι άνεργοι, είναι οι πολλαπλά αποκλεισμένοι. Ας ελπίσουμε ότι και γι’ αυτούς θα γραφτούν τραγούδια που θα τους «ξετρομάξουν» – και μαζί μ’ αυτούς κι εμάς.
