Διαθήκη αιώνων στο φως

Η παράσταση «Από θέση ισχύος-Η δύναμη του δημόσιου λόγου» μάς εξυψώνει και θυμίζει τους στίχους: «Ο λόγος εδώ είναι η φλογισμένη πέτρα που ξεσκίζει την παλάμη του χεριού, είναι ο ουρανός μέσα στ’ ανοιχτά μάτια των νεκρών πολεμιστών, των νεκρών όλων των πολέμων. Είναι τα μακρινά χωριά τυλιγμένα στη λευκότητά τους, ανακατεμένη με τον ίλιγγο της σκόνης μέσα στο σκίρτημα της μέρας».

Αστροφεγγιά. Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου, στο θέατρο «Αλίκη Βουγιουκλάκη», στα Βριλήσσια. Οι συντελεστές Φιλαρέτη Κομνηνού, Αλέκος Συσσοβίτης, Αννα Μάσχα, Καλλιόπη Ευαγγελίδου φώτισαν μια δημόσια διαθήκη με πνευματικούς θησαυρούς χιλιάδων χρόνων, χωρίς ν’ αμφισβητηθεί η γνησιότητα των υπογραφών. Μοιρασμένα όλα δίκαια. Με κληρονόμους όλους μας.

Οι ηθοποιοί, σαν σταυροφόροι, με την καθοδήγηση του ταλαντούχου σκηνοθέτη, Ενκε Φεζολλάρι, περιόδευσαν στη Μακεδονία επί έναν μήνα. Αψηφώντας τους κινδύνους της πανδημίας, κρατώντας στα χέρια τους ένα στημόνι κι ένα υφάδι, έπλεξαν με χρυσές κλωστές ένα υφαντό, σχεδιάζοντας αριστοτεχνικά τους λόγους ηγετών, πολιτικών, την ιστορία της Ελλάδας.

Το σκηνικό ήταν λιτό. Είχε τέσσερα μπαούλα. Πολύ ευρηματική ιδέα διότι παρέπεμπε στη φύλαξη της πολύτιμης προίκας που ανασύρθηκε μέσα απ’ αυτούς τους λόγους. Υπήρχαν προτομές επιφανών ανδρών, για να γίνει πιο οικείο αυτό το ανθολόγιο της αρετής, της ανδρείας, της φρόνησης.

Λόγοι που δεν ήταν χαμένοι φάροι μέσα στα κύματα των αιώνων, αλλά που συνδέονται με το σήμερα.

Φιλαρέτη Κομνηνού: Οι αξίες της ενώθηκαν με τον πλούτο των κειμένων. Συναρμολόγησε κομμάτια της ψυχής της για να υμνήσει το κάλλος, το ιδεώδες. Η φωνή της έγινε αντιλαλιά σάλπιγγας όταν φώναξε: «Νυν υπέρ πάντων αγών». Ο κόσμος χειροκρότησε στη φράση: «Η συνείδηση της υπεροχής στεριώνει στον άνθρωπο την τόλμη». Ενώ ο καθένας μας κουβαλάει τον δικό του Θουκυδίδη, Περικλή, Μέγα Αλέξανδρο, με τη «δύναμη του λόγου» αλλά και το φορτίο της αξιοσύνης της, η Φιλαρέτη Κομνηνού μάς ένωσε, μας αφύπνισε, ώστε βλέπαμε όλοι με τα ίδια μάτια. Απέδειξε άλλη μία φορά ότι βρίσκει τους παλμούς του κάθε ρόλου και τους μεταδίδει.

Αλέκος Συσσοβίτης: Τις πανανθρώπινες αξίες τις ερμήνευσε με θαυμάσιο τρόπο, διεισδύοντας στα λόγια όχι ως αγγελιοφόρος αλλά με δύναμη και πειθώ.

Αννα Μάσχα: Ηταν η έκπληξη στην απόδοση των κειμένων. Οι λόγοι της, προσανάμματα στις ψυχές μας. Νιώσαμε όλοι το δικαίωμα της νόμιμης μοίρας σ’ αυτή τη διαθήκη.

Καλλιόπη Ευαγγελίδου: Με ξεχωριστή ερμηνεία μάς έπεισε ότι αυτοί οι λόγοι μπορούν να εξουσιάζουν τον κόσμο και να συμβάλλουν στην πνευματική και ηθική μας μοίρα.

Ενκε Φεζολλάρι: Σ’ έναν κόσμο αντιφάσεων, αντιθέσεων, απειλών, ασυνεννοησιών, μπορούμε να φτιάξουμε κάτι νέο; Το πέτυχε ο σκηνοθέτης Ενκε Φεζολλάρι. Λόγοι χιλιάδων χρόνων συμπιέστηκαν σε μιάμιση ώρα και βοήθησε να σκεφτούμε ότι οι πρόγονοί μας μπορούν να γίνουν εγγυητές κι ότι τα ίχνη τους καλυτερεύουν τη ζωή μας.

Η Κάτια Σωτηρίου μαζί με τον Ενκε Φεζολλάρι επέλεξαν τα κείμενα. Ενώ τη συγγραφική επιμέλεια είχε η Σοφία Καψούρου. Συνέβαλαν ώστε να γίνουν πιο κατανοητά τα διδάγματα της ελευθερίας και της δημοκρατίας μ’ αυτή την αιώνια γραφή. Η φωτογράφος Ελπίδα Μουμουλίδου αποτύπωσε την ατμόσφαιρα με υπέροχες φωτογραφίες.

Αυτόν τον αέρα της Ελλάδας των προγόνων μας πρέπει να τον αναπνεύσουν παντού. Να συνεχιστεί η περιοδεία. Να παρουσιάσουν μια παράσταση στο Ηρώδειο, μόνο για μαθητές, γιατί έχει παιδαγωγικό χαρακτήρα. Την ευθύνη όλης της οργάνωσης είχε το ΔΗΠΕΘΕ Σερρών.