Η γερμανική προεδρία στην Ε.Ε. συνοδεύτηκε με μεγάλες προσδοκίες που καλλιέργησε το Βερολίνο, οι οποίες ενισχύθηκαν από τη συμβιβαστική φόρμουλα που υιοθέτησαν οι «27» για το Ταμείο Ανάκαμψης, ύστερα από μια μαραθώνιας διάρκειας σύνοδο κορυφής.
Δυόμισι μήνες μετά και μία βδομάδα πριν από τη σύνοδο κορυφής οι μεγάλες προσδοκίες του Βερολίνου έχουν συρρικνωθεί καθώς οι «27» της Ε.Ε. παραμένουν διαιρεμένοι και πολυδιασπασμένοι απέναντι στη στάση της Ευρώπης σε σχέση με τη Ρωσία και την Τουρκία.
Επιπλέον η προεδρεύουσα Γερμανία ακολουθεί μια πολιτική κατευνασμού απέναντι στη Μόσχα και την Αγκυρα και την ίδια στιγμή είναι υποχρεωμένη να σταθεί έστω και τυπικά αλληλέγγυα με όσους εταίρους νιώθουν ότι απειλούνται από τις βλέψεις των Πούτιν και Ερντογάν.
Σε παρόμοιες με το παραπάνω σκηνικό συγκυρίες η Μεγάλη Δύναμη που διεκδικεί επιδιαιτητικό-μεσολαβητικό ρόλο εισπράττει τη δυσαρέσκεια και των δύο πλευρών.
Σε ό,τι αφορά την Τουρκία, αν δεν διαταραχτεί η δυναμική της αποκλιμάκωσης των τελευταίων ημερών, τότε η σύνοδος κορυφής της επόμενης βδομάδας δεν θα δυσκολευτεί να συμφωνήσει γύρω από μια συμβιβαστική φόρμουλα για την αναζήτηση σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα μιας συνολικής ειδικής σχέσης της Αγκυρας με τις Βρυξέλλες.
Απαλλαγμένη από το φόβητρο της σύνδεσης των κυρώσεων σε βάρος της Λευκορωσίας και της Ρωσίας με ουσιαστικές κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας η Γερμανία θα επιχειρήσει μια δύσκολη εξισορρόπηση: την επιβολή κυρώσεων στη Μόσχα και στο Μινσκ, χωρίς όμως να διαμορφωθεί ένα συνολικό αρνητικό κλίμα που να βραχυκυκλώσει ή και να ματαιώσει την ολοκλήρωση της κατασκευής στη Βαλτική του υποθαλάσσιου αγωγού φυσικού αερίου Nordstream-2.
Τα παραπάνω αθροιστικά φωτίζουν ήδη τη γερμανική προεδρία όχι ως δυναμικό ευρωπαϊκό «παρών» στη διεθνή σκηνή αλλά ως προσπάθεια περιορισμού ζημιών.
Τέλος, η γερμανική προεδρία πρέπει να συνυπολογίσει μια σημαντική παράμετρο αβεβαιότητας στις σχέσεις της Ε.Ε. με τη Ρωσία και την Τουρκία, τις εκλογές του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ.
