Είναι βέβαιο ότι την κρίση εμπιστοσύνης στις σχέσεις ΗΠΑ-Γερμανίας δεν τη δημιούργησε ο Τραμπ, αλλά ούτε και η απροθυμία του Βερολίνου να αυξήσει τις αμυντικές του δαπάνες.
Η μείωση των στρατευμάτων των ΗΠΑ στη Γερμανία κατά δέκα χιλιάδες, αλλά και η διακομματική πρωτοβουλία Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων στο Κογκρέσο για επιβολή κυρώσεων στις εταιρείες που μετέχουν στην κατασκευή του υποθαλάσσιου αγωγού North Stream είναι ένα ηχηρό μήνυμα προς τη Γερμανία ότι δεν μπορεί να διατηρεί δύο ταυτόχρονες Ειδικές Σχέσεις:
● Μία διατλαντική με τις ΗΠΑ, που θεμελιώθηκε το 1949 με την απόφαση της Ουάσινγκτον να δημιουργήσει μια ισχυρή Δυτική Γερμανία ως πρώτη γραμμή άμυνας απέναντι στο Σοβιετικό Μπλοκ.
● Μία ευρασιατική σχέση με τη Ρωσία, το έδαφος της οποίας προετοιμάστηκε από την Οστπολιτίκ του Μπραντ στη δεκαετία του ’70 και η οποία θεμελιώθηκε στη συνάντηση Κολ-Γκορμπατσόφ στον Καύκασο τον Ιούλιο του 1990 με τη συγκρότηση της Ενιαίας Γερμανίας να γίνεται αποδεκτή από τη Μόσχα.
Στην πορεία του χρόνου, με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και την απουσία απειλής εξ Ανατολών, η διατλαντική σχέση Ουάσινγκτον-Βερολίνου σημείωνε μια σταθερή αποδυνάμωση με την ευρασιατική σχέση με τη Μόσχα να αναβαθμίζεται με σημείο αναφοράς τη συνεργασία στην ενέργεια και κυρίως στην απευθείας μεταφορά φυσικού αερίου από τη Ρωσία στη Γερμανία.
Την άνοιξη του 2003 η διμερής ευρασιατική σχέση Γερμανίας Ρωσίας έγινε τριμερής με τη συμμετοχή της Γαλλίας. Οι τριμερείς όμως πρώτες συναντήσεις Σρέντερ-Σιράκ και Πούτιν, που καθιερώθηκαν λίγο μετά την εισβολή του Μπους υιού στο Ιράκ, δεν είχαν συνέχεια.
Η πρόκληση για την Ουάσινγκτον, που θέτει το Βερολίνο με τις δύο παράλληλες ειδικές σχέσεις, έχει υπαρξιακό χαρακτήρα.
Αν δεν υπάρχει ρωσική απειλή για την ασφάλεια της Ευρώπης και συνεπώς για την ασφάλεια της Γερμανίας, ποιο ρόλο επί της ουσίας καλούνται να διαδραματίσουν οι ΗΠΑ ως εγγυήτρια υπερδύναμη της ευρωπαϊκής ασφάλειας;
Χωρίς τον παραπάνω ρόλο απέναντι σε μια υποθετική ή και πραγματική απειλή από τη Ρωσία οι ΗΠΑ δεν θα νομιμοποιούνται να διεκδικούν την ηγεσία της Δύσης.
