«Αλίμονο στο δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης αν τα ιδιωτικά σχολεία αντιμετωπιστούν ως απλές επιχειρήσεις όπως θέλει η υπ. Παιδείας»
Σοβαρούς κινδύνους όχι μόνο για την ιδιωτική αλλά και για τη δημόσια εκπαίδευση προκαλεί το σχέδιο νόμου της υπουργού Παιδείας για τον «εκσυγχρονισμό» της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Τους λόγους που έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις όχι μόνο στην Ομοσπονδία των Εκπαιδευτικών στα ιδιωτικά σχολεία αλλά ευρύτερα σε γονείς και εκπαιδευτικούς εξηγεί ο πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ, Μιχ. Κουρουτός.
• H υπουργός Παιδείας, σε πρόσφατη συνέντευξή της, ανέφερε ότι αλλάζει το καθεστώς «μονιμότητας» των ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Εργάζεστε σε καθεστώς μονιμότητας; Κι αν ναι, από πότε;
Η κ. Κεραμέως αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά κατώτερη των περιστάσεων, άσχετη και επικίνδυνη. Δεν γνωρίζει καν την υπάρχουσα νομοθεσία. Οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί αορίστου χρόνου απολύονται ελεύθερα, απλώς, όπως συμβαίνει με όλους τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς στην Ευρώπη, οι καταγγελίες πρέπει να αιτιολογούνται και να κρίνονται από ανεξάρτητη επιτροπή (κι όχι από υπηρεσιακά συμβούλια ή τους… συνδικαλιστές, όπως παραπλανητικά ή από άγνοια αναφέρει) για να διαφυλάσσεται το εκπαιδευτικό αγαθό που τα ιδιωτικά σχολεία παρέχουν. Την καταλαβαίνω όμως. Προκειμένου να ικανοποιήσει τους σπόνσορές της θα πει ψέματα, ανακρίβειες, θα διαστρεβλώσει την πραγματικότητα. Και κάτι άλλο. Η τρικυμία στο κρανίο της υπουργού φαίνεται από όσα λέει για το θέμα των απολύσεων. Στους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς λέει ότι προστατεύει τα εργασιακά τους δικαιώματα, στα ΜΜΕ τη μια μιλάει για μονιμότητα, την άλλη για… οιονεί μονιμότητα. Ας ελπίσουμε για το καλό της Παιδείας να καταγγελθεί και η δική της σύμβαση ως υπουργού.
• Η ΟΙΕΛΕ υποστηρίζει ότι με τυχόν εφαρμογή του νομοσχεδίου Κεραμέως για την ιδιωτική εκπαίδευση η εποπτεία των ιδιωτικών εκπαιδευτικών ανατίθεται στο υπουργείο Εργασίας. Η υπουργός ισχυρίζεται ότι η εποπτεία τους παραμένει στο Παιδείας. Τι ακριβώς ισχύει;
Δυστυχώς, θα επαναλάβω τα περί ασχετοσύνης της κ. Κεραμέως. Από τη στιγμή που οι εργασιακές σχέσεις των ιδιωτικών εκπαιδευτικών θα διέπονται από το κοινό εργατικό δίκαιο (και δεν θα εποπτεύονται ουσιαστικά από το υπουργείο Παιδείας, όπως συμβαίνει σήμερα), μας στέλνει στο υπουργείο Εργασίας με ό,τι σημαίνει αυτό για τον χώρο της εκπαίδευσης. Πλέον, τα ιδιωτικά σχολεία και με τη βούλα γίνονται αμιγείς επιχειρήσεις κατά παραβίαση του Συντάγματος.
• Στις ανακοινώσεις σας λέτε ότι το νομοσχέδιο της υπουργού Παιδείας πάει πολύ πιο πέρα από τον –καταστροφικό για τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς– νόμο Αρβανιτόπουλου. Μπορείτε να αναφερθείτε αναλυτικότερα σ’ αυτό;
Ο νόμος Αρβανιτόπουλου «απλώς» απορρύθμιζε πλήρως απολύσεις και συμβάσεις. Ο νόμος αυτός πάει πολύ πιο βαθιά. Πάει πέρα και από την εργατική νομοθεσία, νομιμοποιώντας με τον πιο χυδαίο τρόπο τη βλαπτική μείωση του ωραρίου του εκπαιδευτικού, δήθεν με τη δική του βούληση (το παρουσιάζουν ως «παραίτηση από μέρος του ωραρίου»). Και σας ρωτώ, κυρία Κοψίνη. Ποιος εκπαιδευτικός, ποιος εργαζόμενος θέλει να χάσει «οικειοθελώς» μέρος του μισθού του; Θα πρέπει να ντρέπεται η υπουργός!
• Θεωρείτε ότι σχετίζεται η κατάθεση του νομοσχεδίου Κεραμέως με τη χρηματοδότηση συγκεκριμένων ιδιωτικών σχολείων προς τη Ν.Δ.;
Κάθε νοήμων πολίτης θα κατέληγε σ’ αυτό το συμπέρασμα. Καταλαβαίνουμε τα αδιέξοδα της κ. Κεραμέως, πιέζεται από αυτούς που διοργάνωναν τις προεκλογικές της συγκεντρώσεις και χρηματοδοτούσαν το κόμμα της, ωστόσο ένας σοβαρός πολιτικός θα έπρεπε να κρατά τουλάχιστον κάποιες στοιχειώδεις ισορροπίες. Αυτή δυστυχώς πήρε ένα έκτρωμα που κατασκεύασαν οι νομικοί των ιδιοκτητών και το κάνει νόμο του κράτους. Πρόκειται για βιασμό της δημοκρατίας και των θεσμών προς όφελος μιας επιχειρηματικής συντεχνίας και εις βάρος της παιδείας και της κοινωνίας.
• Yπάρχουν επιπτώσεις από την εφαρμογή αυτού του νόμου για το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα; Μήπως έρχεται η ώρα για ανάλογες «μεταρρυθμίσεις» στα δημόσια σχολεία;
Η τυπική ιδιωτική εκπαίδευση, δηλαδή τα ιδιωτικά σχολεία, αποτελούν τον «φύλακα» ανάμεσα στη δημόσια εκπαίδευση και στην άκρατη αγορά. Αν «πέσουν» τα ιδιωτικά σχολεία και υποβαθμιστούν ως απλές επιχειρήσεις, αυτό ανοίγει τον ασκό του Αιόλου. Τα επόμενα βήματα θα είναι γοργά. Τιμωρητική αξιολόγηση, ελεύθερη γονεϊκή επιλογή, vouchers και πιο μετά η ολοκλήρωση του σχεδίου: μεταβίβαση της εποπτείας των δημόσιων σχολείων σε δήμους και κατάρρευση των εργασιακών σχέσεων και των δημόσιων εκπαιδευτικών. Κρούω τον κώδωνα του κινδύνου, όπως έκανα και το 2010, ελπίζω οι συνάδελφοι του Δημοσίου να ακούσουν.
• Τίθεται ζήτημα νομιμότητας των τίτλων σπουδών που παρέχουν τα ιδιωτικά σχολεία από τη στιγμή που πλέον η εποπτεία τους από την πολιτεία θα είναι ελάχιστη;
Αυτό δεν το λέμε εμείς. Το είπε η Κομισιόν με εντολή της στην ελληνική κυβέρνηση το 2014, λίγο μετά την εφαρμογή του άθλιου νόμου Αρβανιτόπουλου. Βάλτε ρυθμιστικό πλαίσιο για την εκπαίδευση, διασφαλίστε τη νομιμότητα της έκδοσης των τίτλων. Ο ΣΥΡΙΖΑ ακολούθησε τις ευρωπαϊκές οδηγίες και ψήφισε δύο νόμους. Η κ. Κεραμέως τώρα γκρεμίζει τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Πλέον τίθεται επιτακτικά το ζήτημα εάν θα πρέπει τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια να εκδίδουν ισότιμους με τα δημόσια σχολεία τίτλους σπουδών. Εμείς θα εξαντλήσουμε κάθε ένδικο και πολιτικό μέσο εντός και εκτός Ελλάδας για να διασφαλίσουμε τη νομιμότητα προς όφελος όχι μόνο των εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων μαθητών που πλήττονται από το καθεστώς αδιαφάνειας στα ιδιωτικά σχολεία αλλά και των εκατομμυρίων Ευρωπαίων πολιτών που επίσης θίγονται από το γεγονός ότι Ελληνες κάτοχοι «παράνομων» τίτλων θα διεκδικήσουν τις θέσεις τους σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια ή στην αγορά εργασίας.
