ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Θα επιβάλει το δυσθεώρητο οικονομικό κόστος της πανδημίας -με άγνωστη μεταβλητή ένα δεύτερο κύμα το φθινόπωρο- τη στροφή των ΗΠΑ αλλά και της Ε.Ε. προς έναν κρατικό παρεμβατισμό στην οικονομία σαν αυτόν που υλοποίησε ο Ρούζβελτ με το Νew Deal στις αρχές της δεκαετίας του ‘30;

Το ερώτημα αν είναι συμβατή μια επιστροφή στον Κέινς σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον χωρίς τα προστατευτικά τείχη που υπήρχαν στον Μεσοπόλεμο έχει ήδη απαντηθεί αρνητικά.

Περιορισμός του ρόλου του κράτους στην αγορά ήταν και παραμένει η στρατηγική γραμμή πλεύσης στην Ουάσινγκτον αλλά και στις Βρυξέλλες.

Ετσι, τα μέτρα που λαμβάνουν οι ΗΠΑ και η Ε.Ε. για την επανεκκίνηση-ανάκαμψη της οικονομίας μετά την πανδημία έχουν εκ των πραγμάτων χαρακτήρα παρένθεσης, παρέκκλισης έστω και παρατεταμένης χρονικά από την κανονικότητα της αυτορυθμιζόμενης αγοράς.

Τα παραπάνω νομιμοποιούν ένα καίριο ερώτημα για τις κοινωνικοοικονομικές ισορροπίες στη Δύση, τόσο στη Βόρεια Αμερική όσο και στη Γηραιά Ηπειρο.

Μπορεί μια παρένθεση, έστω και χωρίς προηγούμενο, κρατικού παρεμβατισμού στην οικονομία να οικοδομήσει τις βάσεις μιας νέας συναίνεσης η οποία θα επιδράσει καταλυτικά στη διατύπωση ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου;

Μια συνολική επανεκκίνηση όχι μόνον στη διαχείριση της οικονομίας αλλά κυρίως με τη διαμόρφωση μιας νέας συναίνεσης προϋποθέτει μακροπρόθεσμο ορίζοντα, έχει ως προαπαιτούμενο στροφή και όχι παρένθεση για τη διαχείριση έκτακτων περιστάσεων.

Το New Deal έτσι όπως υλοποιήθηκε στις ΗΠΑ και συμπεριέλαβε μετά το 1947 με το Σχέδιο Μάρσαλ τη Δυτική Ευρώπη μπόρεσε να παραγάγει κοινωνική ειρήνη, πολιτική σταθερότητα και συναίνεση, καθώς είχε ως δεδομένη τη μακρά διάρκεια, με τη νεοφιλελεύθερη ανατροπή να συντελείται το 1979-80 με την εκλογή της Θάτσερ στη Βρετανία και του Ρέιγκαν στις ΗΠΑ.

Μετά το 1930 η ανατροπή του αποπληθωρισμού και η υιοθέτηση πολιτικών στήριξης της ζήτησης παρήγαγε μια νέα συναίνεση.

Σήμερα τα μέτρα έκτακτης ανάγκης που υπαγορεύει η πανδημία δεν μπορούν από μόνα τους να πυροδοτήσουν την επανεκκίνηση στην αναζήτηση ενός νέου Κοινωνικού Συμβολαίου.