Μία εβδομάδα μένει για τη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. στην οποία οι ηγέτες των κρατών-μελών φιλοδοξούν να βρουν λύση στον γόρδιο δεσμού του Ταμείου Ανάκαμψης ύψους 750 εκατομμυρίων ευρώ και του επόμενου προϋπολογισμού της Ευρωζώνης.
Κεντρικό πρόσωπο σε αυτή τη διαδικασία αναδεικνύεται ο Ολλανδός πρωθυπουργός, Μαρκ Ρούτε, η σκληρή έως και προσβλητική στάση του οποίου έχει φέρει την Ε.Ε. σε αδιέξοδο. Ο Ολλανδός πρωθυπουργός είναι γνωστό ότι ηγείται των κρατών που προτείνουν περισσότερα δάνεια και λιγότερες επιχορηγήσεις.
Μετά από επισκέψεις του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν και του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ στη Χάγη, σήμερα ο Ολλανδός πρωθυπουργός μεταβαίνει στο Βερολίνο για να έχει συνάντηση με την Άνγκελα Μέρκελ.
Φυσικά, τα πήγαινε-έλα δεν σταματούν εκεί γιατί στην Ολλανδία θα βρεθούν τις επόμενες ημέρες ο Ιταλός πρωθυπουργός Τζουζέπε Κόντε, ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ και ο Πορτογάλος πρωθυπουργός, Αντόνιο Κόστα. Μέχρι στιγμής παραμένει άγνωστο εάν ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα επιδιώξει να πράξει κάτι ανάλογο με τους άλλους ομολόγους του.
Ο Μαρκ Ρούτε θεωρείται ως ο άτυπος επικεφαλής της ομάδας των σκληρών της λιτότητας, ενώ οι συχνές επαφές με τους Ευρωπαίους ηγέτες αποτελούν για τον ίδιο κι ένα όπλα ώστε να δείξει στους Ολλανδούς ψηφοφόρους ότι μάχεται για τα εθνικά συμφέροντα της χώρας του. Είναι, άλλωστε, ο τρίτος μακροβιότερος ηγέτης εντός Ε.Ε. και το διπλωματικό του στάτους έχει ανέβει αρκετά, ιδιαίτερα μετά την αποχώρηση της Βρετανίας από το προσκήνιο.
Η αντίθεση της Ολλανδίας είναι τόσο μεγάλη που, όπως αναφέρει το politico, διπλωμάτες της χώρας αναφέρουν ρητά ότι «μισούμε πραγματικά αυτό το σχέδιο».
Στο πλευρό της Χάγης βρίσκονται, ως γνωστόν, Δανία, Σουηδία και Αυστρία και αυτό που απαιτούν είναι αλλαγές στο σχέδιο με περισσότερα δάνεια παρά επιχορηγήσεις και, επίσης, να ζητηθεί από τις χώρες που θα πάρουν τις μεγαλύτερες ενισχύσεις να προβούν σε σημαντικές μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, το φορολογικό και συνταξιοδοτικό τους σύστημα για να κάνουν πιο ανταγωνιστικές τις οικονομίες τους.
Επιστροφή, εμμέσως πλην σαφώς, στην καταστροφική Ευρώπη των μνημονίων και της σκληρής λιτότητας.
