«Θετικά» και αρνητικά της κυβέρνησης

Χαριτόβρυτη νεαρά παρουσιάστρια της τηλοψίας διαβάζει, μειδιώσα, ένσταση που απέστειλε τηλεθεατής. Λέει ο άνθρωπος, απορημένος, να μην τους τρυπάνε [των τηλεθεατών] τ’ αυτιά μόνο με τις «επιτυχίες» της κυβέρνησης, να πουν και τα μεγάλα της σφάλματα και αστοχίες σε θέματα που καίνε, τις χιλιάδες χαμένες θέσεις εργασίας λ.χ., το φιάσκο με την τηλεκατάρτιση, την αντικατάσταση του μαθήματος της Κοινωνιολογίας με μια νεκρή γλώσσα [Λατινικά], τους φόβους για εκτράχυνση του πολιτεύματος σε μορφές ολοκληρωτισμού εάν επιμείνουν στα μέτρα «καταστολής» και άλλα, δεν θυμάμαι τι ακριβώς.

«Ε, τα λέμε κι αυτά, αγαπητέ, αλλά εάν μέναμε να λέμε μόνο τα αρνητικά, θα κυκλοφορούσαμε ακόμα με κάρα και αραμπάδες». Για δες «φιλοσοφία» η παρουσιάστρια. [Να το αναλύσει έτι περαιτέρω το απόφθεγμα]. Το έχουν εμπεδώσει καλά το μάθημά τους, να υπακούουν δηλαδή στα αφεντικά τους και ας καίγεται εκεί έξω ο κόσμος -τη θεσούλα τους να διατηρήσουν, να είναι αναγνωρίσιμοι από τον λαουτζίκο [που βέβαια κι αυτός ψοφάει να αναγνωρίζει τους «ξεχωριστούς»], να έχουν τον μισθό τους και πολλά άλλα ευεργετήματα από την εξουσία. Αλλά άμα δεν προτάξεις τα αρνητικά της εξουσίας, σε τι διάβολο πολίτευμα νομίζεις ότι θα ζεις; Βεβαίως και θα προτάξει κάποιος τα αρνητικά, πώς αλλιώς θα γίνουν γνωστές οι ατασθαλίες και οι αδικίες ώστε να γίνει ο οποιοσδήποτε έλεγχος από τα ανάλογα θεσμικά όργανα;

Σε μια δημοκρατική ας πούμε κυβέρνηση δεν υπάρχουν επιτυχίες, υπάρχει απλώς τήρηση των όρκων των βουλευτών να υπηρετούν τους πολίτες -είναι κάτι αυτονόητο να τηρούνται οι όρκοι και νόμοι του κράτους. Γιατί να προταχτούν τα «θετικά» μιας κυβέρνησης; Υποχρέωσή της είναι να τα κάνει, έχει εντολή από τον λαό να τα υλοποιήσει. Δεν ξέρω αν ο ελληνικός λαός πιστώνει με «επιτυχία» την αντιμετώπιση εκ μέρους της κυβέρνησης Μητσοτάκη του κορονοϊού· αυτή, όμως, ειδικά η κυβέρνηση πρέπει να λογοδοτήσει σε τούτον τον αφελή κι ευκολόπιστο λαό για τη βάναυση και απαξιωτική στάση της απέναντι στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Πρέπει να ζητήσουν τουλάχιστον μια μεγάλη συγγνώμη από όλους τους εργαζόμενους στο Εθνικό Σύστημα Υγείας [αλλά από όλους!] κατ’ αρχάς, καθώς και από τον ταλαίπωρο ελληνικό λαό, που τους «τίμησε» με την ψήφο του στις τελευταίες εκλογές. Και βέβαια μια συγγνώμη δεν είναι αρκετή… αλλά, εν πάση περιπτώσει… δεν πρέπει να ξεχαστεί ο χλευασμός τους προς τους γιατρούς του Δημοσίου.

Και να ήσαν μόνο οι φιλελεύθεροι και η αλλοπρόσαλλη πολιτική τους… – στα κομμάτια να πάει. Εχουμε και πολλούς δημοσιογράφους που, εσχάτως, έχουν καταντήσει βασιλικότεροι του βασιλέως σε ό,τι αφορά τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα [το πετσόκομμά τους] και σε ό,τι αφορά επίσης τη λύσσα τους να εκθειάζουν μια αμήχανη εν πολλοίς και άτολμη κυβέρνηση.

Λοιπόν: δεν υπάρχουν θετικά σε μια κυβέρνηση -τα θετικά είναι υποχρέωσή της, είναι το αυτονόητο μιας κυβέρνησης που θέλει να λέγεται [και να εμφανίζεται ως] δημοκρατική. Τα αρνητικά είναι που πρέπει να βγαίνουν στη φόρα και μάλιστα με τυμπανοκρουσίες -τα υπόλοιπα είναι εξουσιολειχία.