Αρωγός ο κορονοϊός στην ασυλία τραπεζικών στελεχών

Αλλη μία αθώα διάταξη της νέας ΠΝΠ έρχεται να υπενθυμίσει ότι τα τραπεζικά στελέχη, και ενδεχομένως και άλλα στελέχη φορέων που δεν ανήκουν στον στενό δημόσιο τομέα, είναι παιδιά ενός ανώτερου θεού και χρειάζεται ειδική σπουδή και μέριμνα για την προστασία των δικαιωμάτων τους.

Δεν υπάρχει, σύμφωνα με τη νέα ΠΝΠ, παράταση των προθεσμιών που αφορούν τις εγκλήσεις. Πράγματι, οι εισαγγελίες παραμένουν ανοιχτές και επομένως θα μπορούσαν (θεωρητικά και μέσα στον πανικό της πανδημίας) οι διοικήσεις των τραπεζών να υποβάλουν τις εγκλήσεις τους, ούτως ώστε να συνεχιστούν οι διώξεις για απιστία σε όσα στελέχη υπέπεσαν στο αδίκημα αυτό.

Οι προσπάθειες της κυβέρνησης για «αθώωση» όσων χορηγούσαν «αεράτα» δάνεια, δικαιώνονται τώρα στην καρδιά της πανδημίας

Οταν βέβαια τα πάντα (και) αναστέλλονται, παρατείνονται ή αναβάλλονται, αποτελεί ερώτημα για ποιο λόγο δεν παρατείνονται και αυτές οι προθεσμίες που μπορεί να θίγουν ένα προνόμιο των κατηγορουμένων, αλλά ταυτόχρονα προστατεύουν το δημόσιο συμφέρον. Δεν εξηγείται η τόσο μεγάλη σπουδή και μέσω ΠΝΠ για μη παράταση ειδικά του διαστήματος που αφορά τις εγκλήσεις των τραπεζών. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή της… κανονικότητας του επιτελικού κράτους Μητσοτάκη.

ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ: Νοέμβριος 2019. Ψηφίζεται στο πλαίσιο αλλαγής του νέου Π.Κ. η (μόνο) κατ’ έγκληση δίωξη τραπεζικών στελεχών. Παύει η δυνατότητα αυτεπάγγελτης εισαγγελικής ποινικής δίωξης για το αδίκημα της απιστίας.

Παραβιάζοντας ωμά την αρχή της ισότητας και της ισονομίας, δηλαδή το άρθρο 4 του Συντάγματος, η κυβέρνηση με νέα φωτογραφική διάταξη αμνηστεύει, εκ προοιμίου ή εκ των υστέρων, τα τραπεζικά στελέχη από κάθε ποινική ευθύνη για αδικήματα που διαπράττουν, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για δημόσιο συμφέρον.

Το να εξαιρούνται αποκλειστικά οι τράπεζες από τις αυτεπάγγελτες εισαγγελικές διώξεις παραβίασε κατάφωρα την αρχή της ισότητας και προσέβαλε βάναυσα την κοινή λογική. Η Αννα Ζαΐρη, πρόεδρος της Ενωσης Εισαγγελέων Ελλάδος, στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής εξέφρασε τη βούληση των εισαγγελέων να επανέλθει το αυτεπάγγελτο στο κακούργημα της απιστίας. Η αντιπολίτευση καταψήφισε.

ΠΡΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΗ: Στην Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (Τεύχος A’ 55/11.03.2020) στο άρθρο 11 αναγράφεται για την προσωρινή αναστολή λειτουργίας των δικαστηρίων και των εισαγγελιών:

Προς τον σκοπό της αποφυγής κινδύνου εμφάνισης ή και διάδοσης κορονοϊού COVID-19 μπορεί να επιβληθεί το μέτρο της προσωρινής, μερικής ή ολικής, αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων και των εισαγγελιών της χώρας […]

Το μέτρο επιβάλλεται με κοινή υπουργική απόφαση […]. Με όμοια απόφαση ορίζεται και κάθε συναφής και αναγκαία πρόβλεψη για τα ζητήματα αναστολής ή παρέκτασης δικονομικών προθεσμιών, αναστολής ή παράτασης παραγραφών, αναστολής διαδικασιών αναγκαστικής εκτέλεσης και διενέργειας πλειστηριασμών, παροχής προσωρινής δικαστικής προστασίας, καθώς και για όλα τα λοιπά ζητήματα που αφορούν το καθεστώς προσωρινής αναστολής λειτουργίας των δικαστηρίων και των εισαγγελιών της χώρας.

ΠΡΑΞΗ ΤΡΙΤΗ: Νόμος 4682/2020 – Κύρωση της από 11.3.2020 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου.

ΠΡΑΞΗ ΤΕΤΑΡΤΗ: Νέα ΠΝΠ (άρθρο 46). Προθεσμία δηλώσεων επιθυμίας προόδου εκκρεμών ποινικών διαδικασιών:

Η αναστολή των προθεσμιών που προβλέπεται στις κοινές αποφάσεις των υπουργών Εθνικής Αμυνας, Υγείας και Δικαιοσύνης, που εκδόθηκαν κατόπιν εξουσιοδότησης του άρθρου 11 της από 11.3.2020 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου (Α’ 55), όπως αυτή κυρώθηκε με το άρθρο 2 του ν. 4682/2020 (Α’ 76), δεν καταλαμβάνει την προθεσμία δηλώσεων επιθυμίας προόδου εκκρεμών ποινικών διαδικασιών, που είχαν ανοίξει χωρίς την υποβολή εγκλήσεως, με αντικείμενο πράξεις που διώκονταν αυτεπαγγέλτως, για τη δίωξη των οποίων απαιτείται έγκληση.

Είναι φανερό ότι έχουμε περίπτωση αυτοεκπληρούμενης προφητείας, αφού τόσες προσπάθειες της κυβέρνησης για «αθώωση» τραπεζικών στελεχών τα οποία για χρόνια χορηγούσαν δάνεια στον «αέρα», τώρα δικαιώνονται στην καρδιά της πανδημίας.

Δεν παρατείνονται οι προθεσμίες για έγκληση σε βάρος των τραπεζικών αυτών στελεχών, για τα οποία είχαν σχηματιστεί ποινικές δικογραφίες για κακουργηματικές πράξεις, αυτές πάνε στο αρχείο και οι υπόδικοι θα αποδίδονται καθαροί, σαν να μη συνέβη τίποτα. Τα σπασμένα θα τα πληρώσει και πάλι ο λαός, με νέες ίσως ανακεφαλαιοποιήσεις που δεν θα αργήσουν να έρθουν.

Ομως εκείνο που δικαιούται να γνωρίζει η ελληνική κοινωνία είναι εάν και πόσες διοικήσεις των τραπεζών έχουν αξιοποιήσει την προθεσμία των τεσσάρων μηνών για την υποβολή έγκλησης (μέχρι 18/3/2020) και τη συνέχιση της ποινικής διαδικασίας, και σε περίπτωση παράλειψής τους, συνιστά αυτή παράβαση καθήκοντος ή όχι; Διότι η τετράμηνη προθεσμία που τους χορηγήθηκε δεν νομοθετήθηκε για να μην υποβάλουν τις εγκλήσεις, αλλά για να τις υποβάλουν.

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις και πληροφορίες, οι διοικήσεις όλων των τραπεζών πήραν ομοιόμορφα αποφάσεις να μην το κάνουν. Σιωπηρά, χωρίς να το ανακοινώσουν. Τώρα η ΠΝΠ τις απαλλάσσει κι απ’ αυτή την ελάχιστη υποχρέωση λογοδοσίας. Κι αυτό, όταν είναι γνωστό σε όλους ότι τα ζητήματα λειτουργίας των τραπεζών ελέγχονται από τον υπέρτατο νόμο που είναι το δημόσιο συμφέρον, για την προάσπιση του οποίου άλλωστε πάντοτε μέχρι τη νομοθετική πρωτοβουλία της Ν.Δ. η απιστία των τραπεζικών στελεχών διωκόταν αυτεπαγγέλτως.