Από τη στιγμή που γεννιόμαστε χρησιμοποιούμε την ακοή μας για να καταλάβουμε τον κόσμο γύρω μας. Μας βοηθά να συνδεθούμε με τις οικογένειές μας και μας δίνει τη δυνατότητα να ακούμε, να μιλάμε και να μοιραζόμαστε τις ανάγκες μας.
Καθώς μεγαλώνουμε, η ακοή μάς βοηθά να μάθουμε, να κοινωνικοποιηθούμε, να εργαστούμε, να αισθανθούμε δυνητικούς κινδύνους και να ακούσουμε σημαντικούς ήχους όπως η μουσική, κάποιον που φωνάζει το όνομά μας, την κόρνα του αυτοκινήτου, το γάβγισμα του σκύλου, κάποιον που φωνάζει για βοήθεια. Η δυνατότητα επικοινωνίας μάς επιτρέπει να συνεισφέρουμε και να συμμετέχουμε στην κοινότητα μας.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) -με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ακοής, 3 Μαρτίου- εκτιμά ότι υπάρχουν πάνω από 460 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο με απώλεια ακοής. Εννέα στους δέκα ζουν σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Πολλύ περισσότεροι άνθρωποι έχουν ήπια απώλεια ακοής και υποφέρουν από ασθένειες του αυτιού.
Αυτά τα προβλήματα συχνά προκαλούν διά βίου και μερικές φορές απειλητικές για τη ζωή δυσκολίες. Χωρίς κατάλληλες παρεμβάσεις οι κωφοί ή οι άνθρωποι με πρόβλημα στην ακοή δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν με τους άλλους. Εχουν επίσης δυσκολία στην εκπαίδευση και στον χώρο εργασίας και συχνά αισθάνονται ότι αποκλείονται από την κοινωνική και την οικογενειακή ζωή.
Η απώλεια ακοής μπορεί να περιορίσει τη δυνατότητα επικοινωνίας µε άλλους ανθρώπους, να δημιουργήσει κοινωνική απομόνωση, άγχος και ανασφάλεια ή ακόμα και να οδηγήσει σε μελαγχολία, κατάθλιψη ή άνοια.
