Την εκπόνηση ενός «Σχεδίου Μάρσαλ» για την ανασυγκρότηση της Ευρώπης μετά την κρίση του κορονοϊού και την έκδοση ενός κοινού ομολόγου, περιορισμένου όμως χρόνου και σκοπού, εισάγουν με παρεμβάσεις τους στο πακέτο μέτρων που θα κληθεί να συζητήσει το αυριανό Εurogroup μια σειρά από γνωστούς Ευρωπαίους πολιτικούς.
Οι πρώην υπουργοί Εξωτερικών της Γερμανίας, Γιόσκα Φίσερ (Πράσινοι) και Ζίγκμαρ Γκάμπριελ (Σοσιαλδημοκράτες), κάλεσαν το Βερολίνο να υιοθετήσει ένα σχέδιο δράσης που θα περιλαμβάνει κοινή βοήθεια στη διάρκεια της κρίσης και ένα κοινό πρόγραμμα ανασυγκρότησης στη συνέχεια. Ειδικά για την Ιταλία και την Ισπανία, που έχουν πληγεί περισσότερο, προτείνουν πέρα από την ιατρική και ανθρωπιστική βοήθεια έκτακτης ανάγκης, ευρωπαϊκή δανειακή στήριξη που δεν θα λαμβάνει υπόψη τα κριτήρια του Μάαστριχτ και ένα καινοτόμο πρόγραμμα στήριξης για την οικονομική και κοινωνική ασφάλιση.
Συζητούν και την έκδοση ενός κοινού ομολόγου, περιορισμένου όμως χρόνου και σκοπού
«Ούτε η Ιταλία ούτε η Ισπανία είναι σε θέση χρηματοδοτήσουν μόνες τη ανασυγκρότησή τους με νέα δάνεια. Η Ευρώπη πρέπει να τις απαλλάξει από το βάρος των τόκων και πιθανώς και της αποπληρωμής» υπογραμμίζουν σε κοινό άρθρο τους οι δύο πολιτικοί, υπενθυμίζοντας ότι χάρη στην ενιαία αγορά η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος κερδισμένος της Ε.Ε. «Κερδίσαμε χρήματα ακόμα και από τη χρηματοπιστωτική κρίση στην Ελλάδα» αναφέρουν χαρακτηριστικά.
Από την πλευρά του ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ, υποστηρίζει ότι η Ευρώπη οφείλει τώρα να οργανώσει μια «οικονομία (σε συνθήκες) πολέμου» και να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατόν ένα νέο «Σχέδιο Μάρσαλ», αντί της λιτότητας που υιοθέτησε μετά την κρίση του 2008.
Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (τον οποίο αντιπροτείνει το Βερολίνο απέναντι στο ευρωομόλογο) είναι μόνο ένα πρώτο βήμα και δεν πρέπει να συνδεθεί με όρους, τονίζει ο Σάντσεθ και καλεί σε αλληλεγγύη και υιοθέτηση ενός νέου μηχανισμού αμοιβαιοποίησης των χρεών μεσοπρόθεσμα. «Εάν ο ιός δεν σταματά στα σύνορα, τότε ούτε οι μηχανισμοί χρηματοδότησης πρέπει να το κάνουν αυτό» υπογραμμίζει.
Ευρωομόλογα
Υπέρ ενός «Σχεδίου Μάρσαλ» τάσσεται όμως και η Γερμανίδα πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Oύρσουλα φον ντερ Λάιεν, σημειώνοντας ότι θα χρειατούν τεράστιες επενδύσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης και των συνεπειών της και ότι στον πυρήνα αυτών μπορεί να είναι ο κοινοτικός προϋπολογισμός.
Εν τω μεταξύ η κουβέντα για την έκδοση κοινών ομολόγων στις τάξεις Γερμανών και άλλων Ευρωπαίων πολιτικών συνεχίστηκε το Σαββατοκύρικο με αμείωτο ρυθμό.
Ο Γερμανός χριστιανοδημοκράτης, Ελμαρ Μπροκ, υποστήριξε ότι «τα ευρωομόλογα είναι πλέον αναπόφευκτα», καθώς «δεν υπάρχει εθνική λύση για μια χώρα όπως η Γερμανία, που ζει από τις εξαγωγές». Διευκρίνισε ωστόσο ότι αυτά θα πρέπει να ορίζονται με σαφήνεια και να είναι χρονικά περιορισμένα.
Ο ομόσταβλός του Ρόντεριχ Κιζεβέτερ παρέπεμψε από την πλευρά του ως πρότυπο έκδοσης κοινού χρέους στο ομόλογο που εξέδωσε η Ευρωπαϊκή Κοινότητα για να αντιμετωπίσει την πετρελαϊκή κρίση του 1974, ενώ ο επίσης χριστιανοδημοκράτης -αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου- Ράινερ Βίλαντ τάχθηκε υπέρ ης έκδοσης ομολόγων κορονοϊού, όχι όμως γενικώς υπέρ των ευρωομολόγων.
Στο ίδιο μήκος κύματος ο πρώην σοσιαλδημοκράτη καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ υπενθύμσε ότι η Γερμανία χρειάζεται τις αγορές του Νότου και είναι προς το συμφέρον της οι χώρες αυτού να σταθούν ξανά στα πόδια τους, γι’ αυτό και τάσσεται υπέρ των ευρωομολόγων, αρχικά περιορισμένων, στην αντιμετώπιση της κρίσης του κορονοϊού.
Ο επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων της Ε.Ε., Πάολο Τζεντιλόνι, συμφώνησε, λέγοντας ότι η έκδοση αυτών των ομολόγων θα πρέπει να είναι ειδικού σκοπού και ένα εφάπαξ μέτρο για εξαιρετικές καταστάσεις. «Νομίζω ότι η Γερμανία και άλλες χώρες της βόρειας Ευρώπης θα μπορούσαν αυτό να το δεχτούν» τόνισε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Die Welt.
Και εκεί που όλοι φάνηκαν να συμφωνούν στο πώς περίπου θα χρηματοδοτηθεί το νέο «Σχέδιο Μάρσαλ», μίλησε και ο… Σόιμπλε. Στον γνωστό ρόλο του «κακού μπάτσου», στον οποίο διέπρεψε κατά τη διάρκειας της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους, ο νυν πρόεδρος του γερμανικού Κοινοβουλίου επανέλαβε όσα μας έλεγε και πριν. Δηλαδή ότι ακόμα και στην κρίση του κορονοϊού με την αμοιβαιοποίηση χρέους όποιος παίρνει μια απόφαση δεν θα αναλαμβάνει την ευθύνη για τις πιθανές συνέπειες. «Τα ομόλογα κορονοϊού δεν θα καθιστούσαν την Ευρώπη ισχυρότερη, αλλά πιο αδύναμη» υποστήριξε.
