Οι ευπαθείς ομάδες να μείνουν σπίτι και όλοι υπόλοιποι, άφοβα, στην Εκκλησία για την Αγία Κοινωνία. «Είναι φάρμακο αθανασίας για όσους προσέρχονται μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης». Αυτές είναι οι οδηγίες της Ιεράς Συνόδου για την αντιμετώπιση του κορονοϊού, σύμφωνα με την ανακοίνωση που εξέδωσε χθες, προκαλώντας έκπληξη για τον βαθμό κοινωνικής ευθύνης που φέρει, ειδικά σε περίοδο ραγδαίας αύξησης των κρουσμάτων στη χώρα. Την ίδια στιγμή, το Βατικανό, ακόμα και οι ηγέτες του Ισλάμ, μη φοβούμενοι την αμφισβήτηση ιερών μυστηρίων και πίστης, απαγόρευσαν ακόμα και το προσκύνημα!
Πόσο ακόμα, όμως, θα κρατήσει η σκοταδιστική και επικίνδυνη σιωπή της πολιτείας; Η δημόσια υγεία, η πρόληψη και η αντιμετώπιση των κινδύνων δεν απολαμβάνουν καμία πολυτέλεια καθυστέρησης και ανοχής. Και σίγουρα δεν μπορεί η επίσημη θέση της κυβέρνησης να εκφράζεται από βουλευτές όπως η Ελενα Ράπτη, εκ Θεσσαλονίκης, που προτρέπει τον κόσμο να πάει να μεταλάβει! «Εγώ σήμερα (σ.σ. προχθές Κυριακή) κοινώνησα και θα συνεχίσω να κοινωνώ. Οταν υπάρχει βαθιά πίστη, δεν φοβάσαι τη Θεία Κοινωνία». Και τυφλή, επίσης.
Στο Βατικανό, πάντως, ήδη αποφασίστηκε η διακοπή της γενικής ακρόασης των πιστών από τον πάπα Φραγκίσκο κάθε Τετάρτη, καθώς και της καθιερωμένης ευλογίας της Κυριακής. Βρέθηκε άλλη λύση για τους πιστούς. Θα πραγματοποιούνται διαδικτυακά. Απαγορεύτηκε, επίσης, η συμμετοχή των πιστών στην τέλεση της λειτουργίας από τον πάπα στο μικρό παρεκκλήσι της Αγίας Μάρθας, στον ξενώνα όπου διαμένει. Με το ίδιο αίσθημα ευθύνης, οι βαθιά θρησκευόμενοι πιστοί του Ισλάμ δεν θα προσκυνούν στη Μέκκα, μέχρι νεωτέρας. Οι αρχές της θεοκρατούμενης και συντηρητικής Σαουδικής Αραβίας όχι μόνον δεν αφήνουν να εισέλθουν στη χώρα προσκυνητές από άλλες χώρες, αλλά απαγόρευσαν και στους κατοίκους του βασιλείου να πηγαίνουν για προσκύνημα στο μεγάλο τέμενος της Μέκκας.
Εδώ, τι φοβάται η Εκκλησία της Ελλάδος; Ο Αρχιεπίσκοπος; Να μη χαρακτηριστεί αιρετικός προτεστάντης, αποδεχόμενος ότι το σώμα και το κρασί είναι συμβολισμός και όχι το ίδιο το σώμα και το αίμα του Χριστού; Και γιατί αναλαμβάνει τον ρόλο του Χριστού, διαχωρίζοντας τους πιστούς σε αρρώστους και υγιείς, τους οποίους, μάλιστα, αντιμετωπίζει ως πρόβατα επί σφαγή; Αλλά μάλλον τους αφήνει στο έλεος του θεού. Και η κυβέρνηση; Τι φοβάται; Την ιερή σύγκρουση, την πολιτική δοκιμασία από τους θρησκευόμενους ψηφοφόρους της; ‘Η μήπως τον περιορισμό της θρησκευτικής ελευθερίας; Ελεος! Εδώ έχει καταστείλει βασικές ελευθερίες και όχι για λόγους κρίσιμου δημοσίου συμφέροντος.
Γιατί η μόνη αντίδραση στην ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου ήταν, λίγες ώρες αργότερα, η χλιαρή επισήμανση από την Επιτροπή ότι «ο ιός μεταδίδεται και με το σάλιο και μεταδίδεται και με το κουταλάκι», χωρίς, όμως, καμιά αναφορά στην ακατονόμαστη πράξη; Γιατί ο εκπρόσωπος του υπουργείου Υγείας, ο επιστήμονας Σωτήρης Τσιόδρας, τηρεί την ίδια θολή στάση; Γιατί τόσο επικίνδυνη σιωπή; Και, εν πάση περιπτώσει, γιατί τέτοια πρωτοφανής ευαισθησία; Είναι το ίδιο πρωτοφανής ο κίνδυνος για τη δημόσια υγεία. Και είναι πρωτοφανές ν’ αφήνεις τον κόσμο ευάλωτο σε τέτοιες εξηγήσεις:
«Η προσέλευση στη Θεία Ευχαριστία και η κοινωνία από το Κοινό Ποτήριο της Ζωής ασφαλώς και δεν μπορεί να γίνει αιτία μετάδοσης ασθενειών, γιατί οι πιστοί όλων των εποχών γνωρίζουν ότι η προσέλευση στη Θεία Κοινωνία, ακόμη και εν μέσω πανδημίας, συνιστά αφ’ ενός μια έμπρακτη κατάφαση αυτοπαράδοσης στον Ζώντα Θεό και αφ’ ετέρου τρανή φανέρωση αγάπης, η οποία κατανικά κάθε ανθρώπινο και ίσως δικαιολογημένο φόβο. (…) Οσοι προσέρχονται «μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης» και απολύτως ελεύθερα χωρίς κανένα δυναστικό καταναγκασμό, κοινωνούν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού», που γίνεται «φάρμακο αθανασίας», «εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον».
Από την άλλη, η Αρχιεπισκοπή Αμερικής ανάμεσα σε άλλα απαγορεύει αγκαλιές και χειραψίες μεταξύ ιερέων και πιστών, ενώ το αντίδωρο θα προσφέρεται σε καλάθι κατά την έξοδο από την Εκκλησία και όχι από χέρι κληρικού. «Σε μια τέτοια κρίση, πρέπει να ασκούμε επαγρύπνηση ως κοινότητα, μήπως οι εκκλησίες μας γίνουν σημεία μετάδοσης της νόσου» λέει ο Ελπιδοφόρος στο μήνυμά του προς κληρικούς και πιστούς.
Μάλιστα, «Συμβουλεύουμε αυτούς που αισθάνονται σωματικά άσχημα να απέχουν από τις λειτουργικές συγκεντρώσεις μέχρι να είναι σίγουροι για τη διάγνωσή τους (…) Επιπλέον, κανένας δεν πρέπει να επικριθεί γιατί επέλεξε να απέχει για λίγο από τη συμμετοχή τους στις παραδοσιακές λειτουργικές πρακτικές της Αγίας Εκκλησίας μας. Αυτά τα μέτρα δεν αλλάζουν τις παραδόσεις της Εκκλησίας, αλλά είναι μάλλον προσωρινές προφυλάξεις κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου κρίσης». Απολύτως σαφής η διαφοροποίηση.
