Η ΜακΝτόναλντ παίρνει… μέτρα για κυβερνητικό «κουστούμι»

Εγραψε Ιστορία, προκαλώντας σεισμό στο δικομματικό πολιτικό κατεστημένο της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας. «Το Sinn Féin κέρδισε τις εκλογές. Κερδίσαμε τη λαϊκή ψήφο» διακήρυττε πανευτυχής η χαρισματική επικεφαλής του, Μέρι Λου ΜακΝτόναλντ, που διαδέχτηκε προ διετίας τον ιστορικό ηγέτη του κόμματος Τζέρι Ανταμς. Σε εκείνη άλλωστε το αριστερό Sinn Féin -μέχρι πρότινος παρίας, ως η πολιτική πτέρυγα του IRA- οφείλει όχι απλά την έξοδο από το πολιτικό περιθώριο αλλά την καινοφανή πρωτιά σε ψήφους που κατέκτησε πανηγυρικά με ποσοστό 24,5% στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές του Σαββάτου, ενισχύοντας εντυπωσιακά τις δυνάμεις του κατά 10,7% συγκριτικά με τις κάλπες του 2016.

Η πρωτόγνωρη επιτυχία των αριστερών εθνικιστών του Sinn Féin, που επιδιώκουν την επανένωση της διχοτομημένης ιρλανδικής νήσου, άφησε στη δεύτερη θέση με 22,2% το κεντροδεξιό κόμμα Fianna Fáil του Μίχαλ Μάρτιν, ενώ εκθρόνισε στην τρίτη με 20,9% το κυβερνών, επίσης κεντροδεξιό, Fine Gael του απερχόμενου πια πρωθυπουργού Λίο Βαράντκαρ.

Ολα αυτά με βάση τα εκλογικά αποτελέσματα για τις ψήφους πρώτης επιλογής, καθώς η καταμέτρηση συνεχιζόταν και αναμενόταν να ολοκληρωθεί χθες τη νύχτα, ενδεχομένως και σήμερα, εξαιτίας της πολυπλοκότητας του αναλογικού εκλογικού συστήματος.

Κατανομή εδρών

Στην τελική κατανομή των κοινοβουλευτικών εδρών θα κριθεί άλλωστε ο πραγματικός νικητής που θα κληθεί να σχηματίσει βιώσιμη κυβέρνηση, πιθανότατα συνασπισμού, όπως είναι σύνηθες στην Ιρλανδία.

Σύμφωνα με την κατανομή 136 εδρών που είχαν ήδη «κλειδώσει» σε σύνολο 160, το Sinn Féin κέρδιζε 37, το Fine Gael 30 και το Fianna Fáil 28. Ακολουθούσαν οι Πράσινοι με 10, οι Εργατικοί με 4, ανεξάρτητοι με 16 κ.ά. Σημειωτέον εδώ πως η αριστερή παράταξη της ΜακΝτόναλντ πληρώνει ακριβά το ολέθριο λάθος να κατεβάσει (για λόγους ελαχιστοποίησης απωλειών) μόνο 42 υποψήφιους βουλευτές στις 39 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες της χώρας.

Αποτέλεσμα; Ασχέτως της κατάκτησης της λαϊκής ψήφου, θα βρεθεί εκ των πραγμάτων με λιγότερες έδρες στη Βουλή συγκριτικά με τα αντίπαλα κεντροδεξιά κόμματα που απέρριπταν προεκλογικά οποιαδήποτε σύμπραξη μαζί της, επικαλούμενα αφενός τις ριζικές διαφορές τους σε επίπεδο κυβερνητικών προγραμμάτων και αφετέρου τους παλιούς δεσμούς της με τον IRA.

Η ΜακΝτόναλντ επιμένει να διεκδικεί μείζονα ρόλο στην επόμενη κυβέρνηση, σπεύδοντας να αναγγείλει πως εξετάζει τη δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης με τους Πράσινους και μικρότερα κεντροαριστερά κόμματα, μολονότι θεωρείται αμφίβολο αν θα μπορέσουν από κοινού να συγκεντρώσουν απόλυτη πλειοψηφία τουλάχιστον 80 εδρών στο Dáil, το ιρλανδικό κοινοβούλιο. Ξεκαθάρισε πάντως ότι σκοπεύει να συνομιλήσει και με τον Μάρτιν και με τον Βαράντκαρ, σημειώνοντας δηκτικά πως «έτσι κάνουν οι ενήλικοι»…

«Είμαι δημοκράτης. Ακούω τον λαό. Σέβομαι την απόφαση του λαού» δήλωσε με νόημα από την πλευρά του ο Μάρτιν, αφήνοντας πλέον μισάνοιχτο το ενδεχόμενο συνεργασίας με το Sinn Féin. Ο Βαράντκαρ από την άλλη εμφανιζόταν μέχρι χθες αμετακίνητος, πιεσμένος πιθανώς από το ίδιο του το κόμμα, στους κόλπους του οποίου ζητείται ήδη η παραίτησή του από την ηγεσία.

Το εκλογικό σώμα εξάλλου -και ιδιαίτερα οι νεαροί ψηφοφόροι που στράφηκαν μαζικά στο αντισυστημικό Sinn Féin- αγνόησε εν πολλοίς τα επιτεύγματα του πρώην πρωθυπουργού (του πρώτου ανοιχτά ομοφυλόφιλου στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας) στο μέτωπο του Brexit και δη την αποφυγή επαναφοράς «σκληρών» συνόρων με τη Βόρεια Ιρλανδία, όπως και τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης στον απόηχο της οικονομικής κρίσης που έπληξε σφόδρα τη χώρα.

Ψηφοφόροι

H συσσωρευμένη κόπωση των ψηφοφόρων από την… προαιώνια εναλλαγή στην εξουσία μεταξύ Fine Gael και Fianna Fáil, σε συνδυασμό με τη σοβαρή κρίση στέγασης που έχει προκαλέσει εξωφρενικές αυξήσεις στις τιμές των ενοικίων και τον αριθμό των αστέγων, αλλά και τις δοκιμαζόμενες δημόσιες υπηρεσίες με πρώτα τα νοσοκομεία, συνέβαλαν καθοριστικά στον εκλογικό θρίαμβο του Sinn Féin και προσωπικά της ΜακΝτόναλντ, η οποία πιστώνεται τόσο το φιλολαϊκό προεκλογικό μανιφέστο του κόμματος όσο και την πετυχημένη εκστρατεία αποδαιμονοποίησης της παράταξης στη συνείδηση σημαντικού τμήματος της ιρλανδικής κοινωνίας.

Μένει προφανώς να φανεί κατά πόσον θα μπορέσει να προωθήσει, όπως επιζητεί διακαώς, τη διενέργεια δημοψηφίσματος για την ιρλανδική επανένωση και στις δύο πλευρές του νησιού την επόμενη πενταετία. Βάσει κυριακάτικης δημοσκόπησης, πάντως, το 57% των ερωτηθέντων θα στήριζε μια τέτοια προοπτική.