Εδώ και ημέρες οι ειδικοί συστήνουν σε όλους τους τόνους να μην εγκαταλείπουμε τα αστικά κέντρα και γενικά να μειώσουμε τις μετακινήσεις στο ελάχιστο.
Και όμως κάποιοι παρτάκηδες σπεύδουν να εγκαταλείψουν την Αθήνα για τα χωριά και τα νησιά, μήπως και… γλιτώσουν από τον κορονοϊό.
Δεν τους καίγεται καρφί που οι τοπικές κοινωνίες δεν μπορούν να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες σε περίθαλψη. Δεν τους νοιάζει που δεν υπάρχουν αρκετά νοσοκομεία ή που όσα υπάρχουν δεν μπορούν να παρέχουν την ίδια περίθαλψη σε σχέση με τα νοσοκομεία στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Δεν τους νοιάζουν οι παππούδες και οι γιαγιάδες. Την πάρτη τους και τίποτα άλλο.
Οι εικόνες από τα διόδια της Ελευσίνας σήμερα, όπου καταγράφεται αυξημένη κίνηση τα λένε όλα.
Δεν ξέρω αν υπάρχει άλλη λύση. Αλλά επειδή η λέξη φιλότιμο και η συναίσθηση της ατομικής ευθύνης που έχουμε όλοι προφανώς δεν έχουν την ίδια έννοια για όλους θα πρότεινα -έστω και αν ξέρουμε ότι δεν γίνεται να κλείσουν τα διόδια για όλους- να επέβαλαν αυστηρούς ελέγχους και να επιτρέπουν μόνο σε εκείνους που έχουν αποδεδειγμένη ανάγκη να ταξιδέψουν.
Ας καταλάβουν όλοι ότι δεν είναι καιρός για αποδράσεις στην εξοχή…
