Την ώρα που το σύστημα Υγείας της χώρας δίνει τη μάχη των μαχών με έναν ιό επικίνδυνο και εξαιρετικά μεταδοτικό, που όσο εξαπλώνεται πλήττει ολοένα και περισσότερους, η συμβολή της πολιτείας στην ουσιαστική ενίσχυσή του αποδεικνύεται ανησυχητικά ανεπαρκής. Βροχή από περιοριστικά μέτρα, απογείωση της ατομικής ευθύνης, επικοινωνιακοί χειρισμοί και επίκληση στο ελληνικό φιλότιμο. Χειροκροτήματα, τιμητικές αναφορές σε διαγγέλματα για το ηρωικό υγειονομικό προσωπικό και καθυστερημένες εξαγγελίες για προσλήψεις – κι αυτές με το σταγονόμετρο.
Ομως, η διαχείριση της πανδημίας με στόχο τις λιγότερες δυνατές ανθρώπινες απώλειες εξαρτάται ευθέως από τη στήριξη του ΕΣΥ. «Στον πόλεμο χρειάζονται στρατιώτες και όπλα», όπως το έθεσαν στην ανοιχτή επιστολή τους προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη οι νοσοκομειακοί γιατροί.
Ενάντια στον «αόρατο εχθρό», όπως τον αποκάλεσε ο πρωθυπουργός, χρειάζονται μόνιμο προσωπικό, αναπνευστήρες και κλίνες ΜΕΘ, ατομικά μέσα προστασίας για το υγειονομικό προσωπικό ώστε να μη βγει εκτός μάχης, καταδεικνύει η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ). Αυτά διεκδικεί ο πιο κρίσιμος κρίκος στη διαχείριση της πανδημίας. Γιατί είναι ακάλυπτοι. Περίτρανη απόδειξη, ότι καθημερινά είτε νοσούν είτε μπαίνουν σε καραντίνα εργαζόμενοι στο ΕΣΥ απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας.
Πάνω από 300 εργαζόμενοι στο ΕΣΥ βρίσκονται ήδη σε καραντίνα -εκ των οποίων 48 νοσούντες μέχρι προχθές-, αριθμός που αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο, ενώ ήδη έχει καταγραφεί ένας θάνατος εργαζομένου στο ΕΣΥ, στο Γενικό Νοσοκομείο Καστοριάς.
Γενικό Νοσοκομείο Ασκληπιείο Βούλας
Δεν έχουν μάσκες, είναι απλήρωτοι και αισθάνονται μόνοι και αβοήθητοι
«Γίνεται πιο ξεκάθαρο από ποτέ στις συνθήκες πανδημίας, με τον πιο πολύ σκληρό τρόπο: Τα εργασιακά δικαιώματα στην Υγεία ταυτίζονται με τα δικαιώματα των ασθενών. Αν δεν τηρούνται από τα ωράρια και την ανάπαυση μέχρι τα μέτρα υγιεινής, ο ασθενής δεν θα τύχει της παροχής υγείας που δικαιούται. Αν δεν έχω μάσκα, θα πεθάνει ο ασθενής και εγώ και ο επόμενος ασθενής δεν θα έχει γιατρό».
Η Δέσποινα Τοσουνίδου, γιατρός ακτινολόγος στο Ασκληπιείο της Βούλας, μέλος της Ε.Γ. της ΟΕΝΓΕ και πρόεδρος του σωματείου ξεκαθαρίζει: «Δεν χρειάζονται διαγγέλματα και εξαγγελίες. Δεν γίνεται με ψίχουλα η περίθαλψη. Διότι, ας μην κοροϊδευόμαστε, παραμένει ως κριτήριο των κυβερνώντων το «όσο το δυνατόν λιγότερο το χέρι στην τσέπη»».
To Γενικό Νοσοκομείο Ασκληπιείο Βούλας περίμενε χθες τα πρώτα περιστατικά κορονοϊού, δεδομένου ότι οι ΜΕΘ του «Σωτηρία» και του «Αττικόν» έχουν γεμίσει. Η ΜΕΘ του «Ασκληπιείου» με 12 κρεβάτια εκκενώθηκε από τους ασθενείς που νοσήλευε το περασμένο Σαββατοκύριακο.
Η εκκένωση ωστόσο δεν ήταν αρκετό μέτρο. Με έγγραφό τους οι εντατικολόγοι του νοσοκομείου ζήτησαν από τη διοίκηση να τροποποιηθεί το σύστημα εξαερισμού της μονάδας προκειμένου να μπορέσει να νοσηλεύσει κρούσματα κορονοϊού, καθώς και να δημιουργηθεί ειδικός προθάλαμος για την προετοιμασία γιατρών και νοσηλευτών πριν από την είσοδό τους σε αυτήν αλλά και κατά την έξοδό τους. Ετσι πραγματοποιούνται ειδικές εργασίες προκειμένου να προετοιμαστεί καταλλήλως η ΜΕΘ.
Παράλληλα στο νοσοκομείο δημιουργείται κλινική χωρητικότητας 26 κρεβατιών για τους νοσούντες από κορονοϊό, χωρίς ακόμα να έχει στελεχωθεί. Μέχρι στιγμής στο νοσοκομείο έχουν φτάσει 15 νοσηλευτές, ενώ αναμένονται 12 γιατροί, «αριθμός πολύ κάτω από τις πραγματικές ανάγκες», σύμφωνα με τη Δ. Τοσουνίδου. Επιπλέον, τα οφειλόμενα ρεπό των εργαζομένων ξεπερνούν τα 6.000, ενώ λείπει σύμφωνα με τον οργανισμό του νοσοκομείου το 1/3 των νοσηλευτών.
«Το ηθικό των υγειονομικών παραμένει καλό, αλλά η συνειδητοποίηση μέρα με τη μέρα ότι είμαστε μόνοι μας καθώς και ότι μόνο εμείς γνωρίζουμε πώς μπορεί να λειτουργήσει το σύστημα σε συνθήκες κρίσης προκαλεί άγχος. Η κυβέρνηση μας χειροκροτά και κατά τα άλλα μάς λέει «κάντε ό,τι μπορείτε, είστε αφημένοι στη μοίρα σας»».
Πανικό προκάλεσε η χθεσινή ανακοίνωση του νοσοκομείου ότι οι μάσκες θα δίνονται με… δελτίο. Κάθε πρωί 8.30-9 (η βάρδια ξεκινάει στις 7) θα μοιράζονται στους υπευθύνους κάθε τμήματος έξω από την κεντρική πόρτα του διοικητηρίου και σε απόσταση τριών μέτρων ο ένας από τον άλλον. «Οι μάσκες είναι λιγοστές, διατίθενται 15 σε τμήμα 30 εργαζομένων, αλλά ακόμα και 30 να μοιράζονταν, είναι μιας χρήσης, δεν μπορεί να τις φοράμε οκτώ ώρες ή και την επομένη», εξηγούν οι εργαζόμενοι.
