Με βάση συστάσεις του φορέα έκτακτων συμβάντων, η κυβέρνηση πάγωσε το γαϊτανάκι των καρναβαλικών εκδηλώσεων σε όλη τη χώρα και οι εκ πεποιθήσεως μασκαράδες αναζητούν στολές παραλλαγής, για να ξεγελάσουν τα μεταμφιεσμένα στελέχη του κορονοϊού, διασώζοντας ταυτοχρόνως το πατροπαράδοτο πνεύμα των Απόκρεω. Την αρχή έκανε η προστατευόμενη μάρτυς του σκανδάλου Νοβάρτις «Αικατερίνη Κελέση», παγιδεύοντας τους οιονεί εισαγγελείς της προανακριτικής, με πρώτο και καλύτερο τον Αθανάσιο Πλεύρη, που το πάει φιρί φιρί να πλευριτωθεί, εκτιθέμενος ασύγγνωστα στις μεταπτώσεις του άστατου καιρού.
Αυτούσιο μεταφέρω μεταξύ τους διάλογο, όπως διημείφθη κατά την πρόσφατη εξέταση στη ΓΑΔΑ και διέρρευσε όλως περιέργως, αφού, ως γνωστόν, το υλικό των εργασιών της επιτροπής καλύπτεται από πέπλο άκρας μυστικότητος. Ιδού: «Κελέση» -«Σας λέω την αλήθεια, ορκίζομαι στα παντελόνια που φοράω». «Πλεύρης» -«Καλά, καλά! Αν είναι έτσι, σας πιστεύω κι εγώ στα φουστάνια που φοράω». «Κελέση» -«Τι είναι αυτά που λέτε; Εγώ είμαι άντρας». «Πλεύρης» -«Μην προδίδετε το φύλο σας». Αγνοώ πώς θα ξεμπλέξει από την μήνιν του Βασίλη Κικίλια, καθότι παραβίασε δημοσίως τις ντιρεκτίβες του, φρονώ ωστόσο πως τα σιθρού κλαρωτά φορεματάκια θα πήγαιναν μούρλια στον βουλευτή Αθηνών.
Σάμπως από την ως άνω στιχομυθία να προκύπτει πως η ονοματοδοσία των προστατευόμενων μαρτύρων ακολουθεί τα πρότυπα βάσει των οποίων το Αστεροσκοπείο Αθηνών βαφτίζει τα επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα. Αμερικανοί επιστήμονες συνήθιζαν να δίνουν γυναικεία ονόματα στους καταστροφικούς κυκλώνες, ώσπου ξέσπασε τυφώνας διαμαρτυριών από φεμινιστικές οργανώσεις, που καταδίκαζαν την πανθομολογουμένως σεξιστική τακτική, αξιώνοντας να πρυτανεύσουν οι αρχές της ισότητας. Από το 2017, οπότε εφαρμόστηκε το μέτρο και στην Ελλάδα, οι ημεδαποί μετεωρολόγοι χαρακτηρίζουν τις κακοκαιρίες ανατρέχοντας εναλλάξ σε μυθολογικά πρόσωπα αμφοτέρων των φύλων: Γηρυόνης, Διδώ, Ετεοκλής, Ζηνοβία, και πάει λέγοντας. Κάπως έτσι θα σκέφτηκε δίχως άλλο η ανάδοχος των μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος Ελένη Τουλουπάκη, εκφωνώντας με λαδωμένα τα χέρια πάνω απ’ την ιδιότυπη κολυμπήθρα της τα «Γιάννης Αναστασίου», «Αικατερίνη Κελέση» και «Μάξιμος Σαράφης». Το «Κελέση», παρεμπιπτόντως, παραπέμπει σε τουρκική λέξη που σημαίνει «κασίδα» και, κατά πολλούς, κηλιδώνει σαν στίγμα το κατά τ’ άλλα αμόλυντο αφήγημα της δημόσιας σφαίρας.
Καταπώς φαίνεται, η εισαγγελέας κατά της Διαφθοράς εκτέλεσε τα καθήκοντά της με απροσδόκητη έμπνευση, δεν φρόντισε όμως να εξασφαλίσει την ανωνυμία των προστατευομένων της. Τους καλούσε μαζί για κατάθεση στο γραφείο της κι ο ένας έβλεπε, μπαινοβγαίνοντας στον προθάλαμο, ακάλυπτες τις φάτσες των άλλων. Δεν θέλει πολύ! Οι μάρτυρες επιβεβαίωσαν την ιδιότητά τους και αποδείχτηκαν εξαιρετικά μαρτυριάρηδες. Ο «Σαράφης» κάρφωσε τον «Αναστασίου» κι εκείνος τους άλλους δύο. Και τώρα η «Κελέση», παραβαίνοντας τις οδηγίες του υπουργού Υγείας, προσπαθεί να παραστήσει τον Σταύρακα του θεάτρου σκιών. Πέντε φορές επικαλέστηκε «τα παντελόνια που φοράει», συνδέοντάς τα με το κύρος και την αξιοπιστία της.
Αντρας, λοιπόν, και μάλιστα παμπάλαιας, άκρως σεξιστικής κοπής. Η φράση «ορκίζομαι στα παντελόνια μου» φαντάζει στις μέρες μας αρκούντως οπισθοδρομική, τοξικό κατάλοιπο πατριαρχικών ιεραρχήσεων, και χρησιμοποιείται από καταφανώς συμπλεγματικούς άρρενες. Αφότου, άλλωστε, η απελευθερωμένη Μαρίκα Νίνου ηχογράφησε, το 1950, την προφητική «Βαλεντίνα» του Γιώργου Μητσάκη, το συγκεκριμένο ρούχο απετέλεσε κατάκτηση των γυναικών. Το Κατερινάκι αγνοεί μάλλον ότι παντελόνια φορούσαν οι μυθολογικές Αμαζόνες, κατόπιν η Μήδεια και οι άνασσες Ασσυρίων τε και Περσών. Οι αρχαίοι ημών δεν καταδέχτηκαν να τα βάλουν ποτέ, όπως και οι νεότεροι φουστανελοφόροι ήρωές μας. Ετσι, το ερώτημα εξακολουθεί να αιωρείται αναπάντητο: Η «Κελέση» είναι τελικά αμαζόνα ή καουμπόης από την Αριζόνα;
