«Αντί να διώξει το ΕΛΚ τον Ορμπαν, έγινε Ορμπαν το ΕΛΚ». Αυτό είπε προχθές ο καλός συνάδελφος και αρχισυντάκτης στα διεθνή Γιώργος Τσιάρας σχετικά με το προσφυγικό. Λίγο νωρίτερα, είχαμε ακούσει τους Ευρωπαίους συμμάχους μας από τα σύνορα του Εβρου να μας λένε ότι μας αγαπάνε, κάνουμε καλή δουλειά, θα μας στηρίξουν, θα μας δώσουν και 700 μύρια, αλλά άλλους πρόσφυγες δεν πρόκειται να πάρουν.
Κι ήρθε χθες η επικαιρότητα να επιβεβαιώσει τον εύστοχο και συχνά προφητικό συνάδελφο. Στη σύνοδο των χωρών του Βίζεγκραντ ο Oύγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Ορμπαν είπε ότι έχουν περάσει περισσότεροι από 130.000 πρόσφυγες στα Βαλκάνια μέσα από τα ελληνοτουρκικά σύνορα και θα πρέπει να προωθηθούν όσο νοτιότερα γίνεται. Είπε επίσης ότι η προστασία των ελληνοτουρκικών συνόρων δεν είναι αρκετή και ότι «ως ύστατη λύση θα πρέπει να υπερασπιστούμε τα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης».
Δυσκολεύεται πραγματικά να βρει κανείς τι διαφορετικό λέει ο Ορμπαν επί της ουσίας από τους υπόλοιπους Eυρωπαίους εταίρους, τουλάχιστον του ευρύτερου δεξιού χώρου. Μήπως δεν είχαν διαμηνύσει προ πολλού ότι οι πύλες της Ευρώπης έχουν κλείσει; Μήπως στην τελευταία σύνοδο κορυφής για τον προϋπολογισμό της Ε.Ε. οι περισσότερες χώρες δεν είχαν ταχθεί υπέρ της μείωσης των κονδυλίων για τη διαχείριση του προσφυγικού; Η διαφορά έγκειται στο comme il faut ύφος των άλλων σε αντίστιξη με τον «μπρουτάλ» Ορμπαν.
Θα ήταν κλισέ να αναφερθούμε πάλι στις ευθύνες των Ευρωπαίων στη δημιουργία προσφυγικών ροών. Ας σταθούμε στο μήνυμα: η Τουρκία είναι μεγάλη και χρήσιμη χώρα. Δεν θέλουμε να τα βάλουμε μαζί της. Οσους πρόσφυγες ήταν να πάρουμε, τους πήραμε. Παραπάνω δεν χρειαζόμαστε, χώρια που δυσανασχετούν οι ψηφοφόροι μας. Και τέλος πάντων, αυτή είναι η Ευρώπη και σε όποιον δεν αρέσει να πάει στην Καμπούλ. Τώρα μάλιστα που οι Ταλιμπάν έγιναν φίλοι με τους Αμερικανούς, θα περάσει ζάχαρη.
